Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΠΑΨΕΙΣ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ.






1996, καλοκαιρι στη Σαντορινη, μολονοτι ημουν σε διακοπες, πολλα ηταν αυτα που με αγχωναν, και μεσα σε ολα αυτα προστεθηκε και η  χυλοπιττα απο μια Σουηδεζα. Αποτυχια στις Πανελληνιες, φτυσιμο απο Ελληνιδες, φτυσιμο μεχρι κι απο ξενες στις διακοπες!
Τα προβληματα αυτα φαινονται αστεια τωρα, αλλα τοτε δεν επαυαν τοτε να φαινονται βουνο. Ενα βραδυ, πιανω μια συζητηση με εναν Αγγλο τυπο, Ληαμ η Ληο, δε θυμαμαι το ονομα του. Γαμω τα παιδια, ο κλασικος Αγγλος χαβαλες τουριστας
που οταν δεν ειναι μεθυσμενος, γουσταρεις τη παρεα του. Καθησα λοιπον να του εξιστορησω τον πονο μου και τα εμποδια που ορθωνονταν τοτε στον δρομο μου και μεταξυ αλλων, μου ειπε την εξης φραση:
     FUCK 'EM ALL EVEN IF YOU DONT FUCK 'EM.
Γαμα τους ολους, ακομα κι αν δεν τους γαμησεις. Γαμα τους ολους, ακομα κι αν τελικα, δε τους γαμησεις.

Ημουν πιτσιρικας κι αυτη η φραση μου φανηκε μεγαλειωδης.
Δε τρεχει τιποτα αν δε "τους εχεις" Δε τρεχει τιποτα αν στο τελος ηττηθεις. Δε τρεχει τιποτα αν δε μπορεις.
Και παλι, γαμα τους. Γραψτους, αδιαφορησε, νικησε τους. Νικησε τους ακομα κι αν δε μπορεις να τους νικησεις. Δωσε τη ψυχη σου και δε τρεχει τιποτα. Ο,τι κ αν γινει.
Απλα...προσπαθησε.

Μια αλλη φραση που μου ειχε κανει εντυπωση: ΙΝΤΕR FAECES ET URINAM NASCIMUR.
Του Αγιου Αυγουστινου. "Μεσα στα σκατα και τα ουρα, γεννιομαστε"
Και πεθαινουμε, αυτο ειναι το λογικο συμπληρωμα της φρασης.
Μεσα στα σκατα και τα ουρα γεννιομαστε και πεθαινουμε. Ειναι τραγικη η Υπαρξη μας.
Οσο κι αν τη χρωματιζουμε, με οση αγαπη κι αν τη βαψουμε, οσoυς στοχους κι αν κοροιδεψουμε τους εαυτους μας οτι αξιζει να προσπαθησουμε, η ζωη παραμενει απολυτα ομορφη κι απολυτα ασχημη.
Παραμενει ενα μυστηριο, ενα αινιγμα, κατι που φαινομενικα δεν εχει νοημα,
αλλα το ακομα χειροτερο δεν ειναι η απουσια νοηματος..ειναι οτι κατι φωναζει μεσα μας για τη παρουσια νοηματος, κατι βροντοφωναζει μεσα μας οτι υπαρχει αυτο το κρυμμενο νοημα..
απλα εμεις ειμαστε ανικανοι να το βρουμε, οσο κι αν προσπαθουμε.

Γραφει ο Τζουλιαν Μπαρνς στο βιβλιο του "ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ"

"Ο συγγραφεας και σκηνοθετης Τζοναθαν Μιλερ σπουδασε Ιατρικη. Παροτι ειχε ανατμησει ακαμπτα πτωματα κι ειχε χειριστει αλλα ευπλαστα ακομη σαν κερι, απ'τα οποια ειχε μολις σβησει η πνοη της ζωης, ηταν γυρω στα σαραντα οταν, οπως το εθεσε ο ιδιος, "αρχισα να σκεφτομαι, για στασου,-
αυτο ειναι κατι που θα συμβει και σε μενα καποτε"
Σε μια συνεντευξη που εδωσε γυρω στα 55 του, δηλωσε οτι δεν ειχε θορυβηθει ακομη απο τις μακροπροθεσμες συνεπειες:" Ο φοβος της ανυπαρξιας-οχι, δε τον νιωθω καθολου"
Αυτο που παραδεχτηκε, αντιθετα, ηταν ο φοβος του νεκροκρεβατου και ολα τα συμπαρομαρτουντα:
ψυχομαχητο, ντελιριο, βασανιστικες παραισθησεις και τους τεθλιμμενους συγγενεις να ετοιμαζονται για το τελος του. Προσωπικα μου φαινεται αρκετα σωστη αναπτυξη του θεματος, αν και οχι εναλλακτικη, αλλα ως κατι επιπροσθετο στον κανονικο, ενηλικο "φοβο της ανυπαρξιας"

Ο Μιλερ μιμειται τον Φρουντ στο οτι "δεν μπορω στην πραγματικοτητα να διανοηθω, δεν μπορω να βγαλω νοημα απ'την εννοια του πληρους αφανισμου". Κι ετσι, καταπως φαινεται, η ικανοτητα του για τρομο μετατιθεται: πρωτον, στη διαδικασια και στις ταπεινωσεις του θανατου. Και δευτερον, σε διαφορες πιθανες καταστασεις ημιυπαρξης η υπαρξης στο περιπου, που ενδεχεται να συμβουν γυρω απο τον θανατο η και κατοπιν. Φοβαται "αυτη την εναπομεινασα συναισθηση που δεν εχει σβησει τελειως" και φανταζεται μια εξωσωματικη εμπειρια, κατα την οποια παρακολουθει την ιδια του την κηδεια: "Η, για την ακριβεια, οχι να παρακολουθω, αλλα να βρισκομαι ακινητοποιημενος μεσα σε ενα φερετρο". Μπορω να φανταστω αυτη την καινουρια εκδοχη του παλιου φοβου να βρεθεις θαμμενος ζωντανος, μα δεν μπορω να πω οτι τη βρισκω ιδιαιτερα τρομερη. Αν υπηρχε οντως καποια εναπομεινασα συναισθηση παρακολουθωντας την κηδεια σου και στριφογυρνωντας μες στο φερετρο, γιατι ειναι απαραιτητο να εχει να κανει με την κλειστοφοβια;

Οι περισσοτεροι απο εμας εχουν σκεφτει, η εχουν πει για το θανατο:"Καλα, καποτε θα μαθουμε"
αναγνωριζοντας παραλληλα την σχεδον απολυτη βεβαιοτητα οτι δεν προκειται ποτε "να μαθουμε"
το αρνητικο που περιμενουμε. Η εναπομεινασα συναισθηση μπορει να ειναι εκει για να μας δωσει την απαντηση. Μπορει να ειναι ευγενικος τροπος αρνησης. Μπορει να παρακολουθει απο ψηλα την ταφη η την αποτεφρωση, να αποχαιρετησει το οχληρο σωμα μας και τη ζωη που υπηρχε μεσα του, και
(αν υποθεσουμε οτι εχει ακομη καποια συναφεια με τον εαυτο μας η οτι εξακολουθει να τον αντιπροσωπευει) να μας επιτρεψει να αισθανθουμε οτι αυτο που συμβαινει ειναι το πρεπον.
Μπορει να γεννησει μια ηρεμη αισθηση, μια γλυκεια εγκαταλειψη, μια παρηγορια, μια τρυφερη καληνυχτα, ενα οντολογικο τελευταιο ποτηρακι πριν απο τον υπνο.

Εχω μια σουηδεζα φιλη, την Κ., που καποτε, πολυ τρυφερα και συναισθηματικα, ψιθυρισε σε εναν κοινο μας φιλο που αργοπεθαινε εδω και πολυ καιρο απο καρκινο "Καιρος να αφεθεις"
Παντα την πειραζα λεγοντας της οτι θα καταλαβω πως τα πραγματα ειναι πολυ σχημα για μενα, οταν ακουσω αυτη την ελαφρως αλλοιωμενη φωνη στο αυτι μου και αυτα τα τοσο καλα προβαρισμενα συμβουλευτικα λογια. Ισως, λοιπον, η εναπομεινασα συναισθηση που φοβαται ο Μιλερ να αποδειχτει κατι χρησιμο και καλοπροαιρετο, ενα κλεισιμο λογαριασμων εκφρασμενο με μιαν απαλη σουηδικη προφορα."






Τι δουλεια εχει εδω αυτο το αποσπασμα του Μπαρνς; Και που κολλαει περαν της κοινης αναφορας σε μια Σουηδεζα; (Η δικια μου με χυλοπιτιασε, η του Μπαρνς προσφερε μια ελπιδα στη πιο μαυρη ανθρωπινη σκεψη)
Μπορει το αποσπασμα να ειναι μακαβριο, αλλα ειναι και επικαιρο. Θανατος εκει, θανατος κι εδω.
Θανατος κι εδω γιατι η συγχρονη νεοελληνικη πραγματικοτητα μυριζει θανατο.
Και πρεπει οπωσδηποτε να βρεθει καποιος να μας ψιθυρισει στο αυτι "Καιρος να αφεθεις"
Οχι καιρος να παραδοθεις...Καιρος να παψεις να φοβασαι.
Γιατι, καποιο ειδος θανατου ειναι σημερα αναποτρεπτο. Ακομα κι αν βρισκαμε ενα τροπο να αναστησουμε τον Μιλτιαδη, τον Λεωνιδα, τον Μεγα Αλεξανδρο και τον Κολοκοτρωνη
και τους βαζαμε κυβερνητες να μας σωσουν, η αληθεια ειναι οτι τα επομενα χρονια παλι το ιδιο σκοτεινα και δυσκολα θα ηταν.
Ακομα κι αυριο να εφευγαν απο το σβερκο μας οι πρακτορες της διεθνους καπιταλοτοκογλυφιας,
παλι κανεις δε θα μπορουσε να φερει τη προηγουμενη ευημερια.
Το μονο που ειναι εξασφαλισμενο ειναι η δυσκολια που θα αντιμετωπισουμε τα επομενα χρονια.
Αναποτρεπτες, αναποφευκτες, αναποδραστες.

Και παλι ομως, η προηγουμενη προτροπη ισχυει στο ακεραιο.
Μαυρο κι αραχνο το μελλον - καιρος να παψεις να φοβασαι.
Θα αντιμετωπισουμε δυσκολιες που ειδικα οι νεοτεροι ειμαστε αμαθοι- καιρος να παψεις να φοβασαι.
Τα δωσιλογικα πολιτικα καθαρματα και παχυδερμα απειλουν με τανκς αν δεν ψηφιστει το νομοσχεδιο της υποδουλωσης-καιρος να παψεις να φοβασαι.
Τιποτα δε θα ειναι το ιδιο με πριν, πολλοι θα αλλαξουν επαγγελμα, πολλοι θα καταρρευσουν ανημποροι να αντιμετωπισουν τη νεα πραγματικοτητα- καιρος να παψεις να φοβασαι.
Μεγαλωσαμε κανοντας ονειρα για ενα δικο μας greek dream, και ολα αυτα τα ονειρα αποδεικνυονται απραγματοποιητα και εμεις περιμενουμε τον απο μηχανης θεο για να μας ξυπνησει απο τον εφιαλτη
-καιρος να παψεις να φοβασαι.

Γραφω λες και απευθυνομαι σε καποιον, ενω ουσιαστικα ο δεκτης αυτης της προτροπης δεν ειμαι παρα εγω, που εχω χεστει απ'τον φοβο μου..και παλι..καιρος να παψεις να φοβασαι.

Καιρος να παψεις να φοβασαι, μολονοτι οι χειροτεροι συλλογικοι μας φοβοι παιρνουν σαρκα και οστα.
Καιρος να παψεις να φοβασαι γιατι τιποτα δε θα εξυπηρετησει ο φοβος μας παρα την αδρανεια και την υποταγη, και ,ω, τι συμπτωση, ο φοβος και η αδρανεια με τη σειρα τους, το μονο που εξυπηρετουν ειναι το σχεδιο των επικυριαρχων και των ντοπιων εντολοδοχων τους.
Ειναι ενα αυριο που λεγεται Κινεζοποιηση, δηλαδη η ονειρωξη των τοκογλυφων και των λοιπων κεφαλαιοκρατων.
Θανατος, πονος, φτωχεια, προσωπικα αδιεξοδα, συλλογικα αδιεξοδα, η ζωη ειναι απο μονη της δυσκολη. Και τα πολιτικα καθαρματα που εξουσιαζουν, το μονο που επιδιωκουν ειναι να πολλαπλασιασουν και να εντεινουν τα παραπανω. 300 με 500 ευρω μισθος για το νεο εργαζομενο, καταθλιψη και γενοκτονια, γιατι ποιος θα κανει παιδια μεσα σε αυτον τον μαυρο ορυμαγδο;
Σκλαβοι σε μια Οργουελιανη Δυστοπια.
Ανθρωποι-μπαταριες που θα θρεφουν τα υπερκερδη των τοκογλυφων-μηχανων σε ενα δις απανθρωπο Ματριξ.
Ενα μεσοπροθεσμο δανειο για εναν μακροπροθεσμο θανατο της πατριδας.



Υπαρχει αλλη απαντηση σε ολα αυτα πλην την απαντηση του φιλου μου του Βρετανου;


FUCK 'EM ALL.EVEN IF YOU DON'T FUCK 'EM.
Παμε να τους πηδηξουμε, ακομα κι αν δε τους πηδηξουμε.
Μες στα σκατα και τα ουρα γεννιομαστε, μες στα σκατα και τα ουρα πεθαινουμε αλλα...

....αλλα αυτο δε σημαινει οτι πρεπει να ζησουμε μες στα σκατα και τα ουρα και καθ'ολην τη διαρκεια της ζωης μας..


30 σχόλια:

  1. Τι έγινε;
    Προς τι η μαυρίλα;
    Άντε ρε, για να σου φτιάξω λίγο το κέφι.
    Σκέψου πως μπορεί όλοι μας να γενιόμαστε μες τα σκατά, εκέινος ο χοντρομαλάκας όμως, εξακολουθεί να ζει εκεί μέσα και να τρέφεται απ αυτά.
    Κι άλλοι πολλοί.
    Εγώ το βρίσκω παρήγορο.
    Άσε που με κάνουν που και που ευτυχισμένο και μόνο στη σκέψη της αγωνίας που νοιώθουν μην τυχόν και τους στραβώσει κάτι.
    Και που θα κρυφτούν;
    Λίγο τόχεις;
    Μια χαρά κοιμάμαι με υπνωτικό έναν ολόκληρο εσμό σκατόψυχων σκατοσακούλων να κολυμπούν στα ίδια τους τα σκατά.
    Και να τα τρώνε.
    Μπορεί να μου ληστέψουν κάνα δυό μισθούς ακόμη, μα το χαμόγελο, ποτέ.
    Όπως κι ολονών μας. Γιατί, έχει ο καιρός γυρίσματα.
    Κι όσο το θυμόμαστε αυτό, τόσο χαμογελάμε...:)

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μέσα στα σκατά, αλλά να κρατάμε το κεφάλι έξω, φίλε μου. Αυτό έχει σημασία. Χωρίς, βέβαια, να στηριζόμαστε στους ώμους άλλων για να το πετύχουμε! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. 1996, καλοκαιρι στη Σαντορινη,
    εγω το ...1980

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγώ, σιγά μη πω πότε...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. καθόλου μέσα δεν νιώθω να είμαι.. μπορεί να ζω και εγώ σε αυτή την χώρα, μπορεί να χρειάζεται να δουλεύω σαράντα δουλειές για να τα βγάλω πέρα, μπορεί να σφίγγεται η καρδιά μου με την δυστυχία γύρω μου, αλλά Όχι.. μέσα στα σκατά δεν ήμουν και δεν θα μπω ποτέ για κανέναν φούστη! ;) Το κεφάλι ψηλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Να πω μια...αλλη αποψη...!!
    Δεν μπορει να συγκρινουμε το θανατο, και την ενδεχομενη ανυπαρξια του...
    Με τη φτωχεια..!!
    Η εστω με την επαρατη...Κινεζοποιηση..!!
    Να μη δημιουργηθει ενας καινουργιος "Μπαμπουλας"
    Που θα τον ψαχνουν τα παιδια μας, πριν κοιμηθουν το βραδυ...Στην ντουλαπα..!!
    Ο κοσμος θα βρει λυσεις...!!
    Θα επιβιωσει...
    Θα αντεξει...
    Δεν ειναι δα και πολλες οι γεννιες, που ζησανε στην ευτυχια της "αυθονιας" και του Γκρηκ Ντρημ...!!
    Πολυ περισσοτερες πιθανοτητες να "ξεπερασουμε"
    τη δυσκολια εχουμε, απο καποιους αλλους...Που χανουν κατω απο τα ποδια τους την "αυτοκρατορια"τους...!!..Κι ακομα κοιμουνται..!!

    Ζουν ακομα καπιοι υπερηλικες, που χορταιναν με..."Ψωμι κι ελια"....
    Τα παιδια μας..Μπορει να εχουνε..Λιγη ντοματοσαλατα με φετα..!!
    Αλλα οι Σουηδες, δεν θα μας φτυσουν ολους..!!
    Εξ αλλου..Υπαρχουν και οι Φιλλανδες...
    Οι Δανες..!!
    Και καποιες ομορφες Γερμανιδες...!!

    Και για τους "απελπισμενους"..Υπαρχουν και οι..Αγγλιδες..!!

    Χαμογελα λοιπον λιγο..!!
    Ντοματα απο τον "μπαξε"
    Κοττα αλανιαρα...Λαδι απο το χωριο...Και ΤΟΥΡΙΣΤ...!!
    Ειναι ωραια...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ας μη κολλαμε πουθενα και να μη φοβομαστε τιποτα, αυτο λες με λιγα λογια celin και εχεις απολυτο δικιο!

    Οσο για τις Σουηδεζες ασ τες στη ...Σουηδια! Eτσι κι αλλιως ουτε οι..Σουηδοι δεν τις αντεχουν, ακου που σου λεω! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κατα ενα περιεργο τροπο βγαζεις μια αισιοδοξη μαυριλα.Προφανως στο πρωτο μισο με επιασε μια σκοτοδυνη και οι φλεβες φτινα την γλιτωσαν αλλα στο τελος εφυγα με μια ... παραδοξη αισιοδοξια!Μαλλον ειναι κατι σαν τους anathema.Παντα τα τραγουδια τους εχουν μαυριλα αλλα κατα εναν τροπο μια αισιοδοξη μαυριλα...
    And it feels like we're already flying
    But the air is too thin and we're dying
    Κατι τετοιο...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Καιρός να αφεθείς"... Πόσο δυνατό μήνυμα!

    Η ατομικότητα μας είναι η ομορφότερη τραγωδία...
    Φτιάξαμε όμως την κοινωνία, για να μας γλιτώσει από τα "σκατά".

    Όσο υπάρχουν άνθρωποι, θα υπάρχουν και λύσεις! Πρέπει να αφεθούμε! Το απαιτούν οι καιροί!

    FUCK 'EM ALL.EVEN IF YOU DON'T FUCK 'EM.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Άσχετα, μα και σχετικά, αυτά που έχω να γράψω με αφορμή τις σκέψεις σου…

    Μόνο διαβαίνοντας αυτή την στενωπό της συνειδητοποίησης της μαυρίλας, της μη επιβεβαίωσης του Δέοντος, μαθαίνεις να είσαι δυνατός, μαχητής, επαναστάτης, αγέρωχος ή ότι άλλο προτιμάς και να φιλοξενήσεις τη φωνή που σου λέει: δεν είμαι κρυμμένο –νόημα, αλλά άβουλό, αδύναμο και μόνο ένας μπορεί να με θέσει σε ισχύ, εσύ.
    Το μόνο κρυμμένο που υπάρχει είναι η φωνή, κανένα κρυμμένο νόημα δεν υπάρχει.

    Επιτέλους λίγη απαισιοδοξία, μήπως και γίνει κατανοητό ποιοι στέκονται στα πόδια τους πραγματικά… κουράστηκα με τις αισιόδοξες μπούρδολογίες και ηθικολογίες.

    Με την κυρίαρχη θρησκεία ξεχάσαμε πως ο άνθρωπος πέρα από την δυνατότητα να αγαπά, έχει και την δυνατότητα να μισεί…

    Μάθαμε πως θα θέλαμε μια γλυκιά ζωή, μια φωτεινή ζωή που στο τέλος όλα έγιναν άνοστα –απ’ τη πολύ γλυκήτητα- και τυφλωθήκαμε –απ’ το πολύ το φως…

    Για να βγάλει μια κοινωνία Μιλτιαδη, Λεωνιδα, Μεγα Αλεξανδρο και Κολοκοτρωνη πρέπει να διαθέτει ένα δυναμικό βαρβαρότητας, ενεργητικότητας, κακίας, καπατσοσύνης και θέλησης… όχι να έχει γίνει μια απονευρωμένη, ηθικοοικονομικίστικη σούπα του καλού –δηλαδή του αγγλικού- που κάνει ντα το κακό πολιτικό, την κακή εξουσία και καταλήγεί να μισεί το κακό σεξ και την κακή ζωή –είσαι κακία ζωή! Δεν σε θέλω φύγε…
    Γέλαω ειρωνικά…Να και ένας ‘’αισιόδοξος’’ τόνος…

    Όπότε συμφωνώ πως ακόμα και να τους βαζαμε κυβερνητες να μας σωσουν, η αληθεια ειναι οτι τα επομενα χρονια παλι το ιδιο σκοτεινα και δυσκολα θα ηταν…μιας και είμαστε… καλοί…υπερβολικά καλοί…για να τολμάμε! Να διεκδικούμε τις ζωές μας…άλλωστε το να διεκδικείς, σημαίνει να αγωνίζεσαι και να αγωνίζεσαι σημαίνει να αγωνιάς…αλλά δεν αντέχεται η αγωνία ρε γαμώτο… Επίσης όλα αυτά προυποθέτουν δύναμη, αλλά η δύναμη είναι ‘’κακή’’ και πιο συγκεκριμένα φασιστική…

    Είναι τόσο μεγάλο κρυπτοχριστιανικό παραμύθι η νεωτερικότητα και οι ιδεολογίες της…
    Είναι τόσο μεγάλο ηθικοοικονομικό παραμύθι ο υπερλαμπρος ‘’δυτικός μας πολιτισμός’’…

    Εγώ γιατί νομίζω πως αυτό το κείμενο στο οποίο δεκτης εισαι εσύ είναι καθαρτικό, σε αποφορτίζει’ μεγαλύτερο σθένος έχεις μετα από τη γραφή αυτού του κείμενο παρά από το να διάβαζες –με προσοχή μιας και πέρα από κακό είναι και ολίγον κατασκευασμένο κείμενο- τη Θέληση για δύναμη…η οποία δεν μπορεί παρά να είναι Θέληση για ζωή… και θέληση για ζωή έχουν ΌΛΟΙ οι άνθρωποι –εκτός εάν καταφέρουν να μας κάνουν όλους καλούς όποτε όλοι θα έχουμε παραιτηθεί από τη ζωή, θα είμαστε ευτυχισμένοι και χαμογελαστοι και ελευθεροι κατά homo oeconomicus…


    Να ‘σαι καλά.
    Δημήτρης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φρίκη. Σε μορφή pdf το γαμωμεσοπρόθεσμο. Ανοίξτε το και διαβάστε το.
    Έχουν χρωματίσει τα κυριότερα και παραθέτουν επηξηγηματικά σχόλια.
    Αν το υπογράψουν, σίγουρα τάχουν πάρει χοντρά.

    http://www.epikaira.gr/content/files/Efarmostikos_nomos_sxolia1.pdf


    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. mbiker, καλα τα λες στο πρωτο σχολιο, παντως δεν ειχα προθεση να σπειρω τη μαυριλα, αντιθετως, μεσα απο τη μαυριλα προσπαθω να εξορυξω ελπιδα.

    Το ειδα κι εγω το Μεσοπροθεσμο στα Επικαιρα. Φρικη. Πρεπει να το διαβασουν ολοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Λωτοφαγε και Εκεινη, ετσι ειναι, ετσι πρεπει να σκεφτομαστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Νοσφερατε, σε επομενη αναρτηση θα γραψω και για τη Μυκονο, εκει εχω παει πανω απο μια φορες:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. "Και για τους "απελπισμενους"..Υπαρχουν και οι..Αγγλιδες..!!"

    χαχαχα, σωστος ο Μαχαιρης!Αλλα για τις Αγγλιδες πρεπει να εχουμε φτασει στο υπερτατο οριο της απελπισιας:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ελβα, αυτο ακριβως λεω.
    Δεν εχω καποιο ιδιαιτερο κολλημα με Σουηδεζες, καμια σχεση, απλα εκει στα 17-18, το "ξανθο" σε εντυπωσιαζει πολυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλως ηρθες Τολη. Αισιοδοξη μαυριλα, ναι, το σχολιο σου ειναι το κοντινοτερο στον πυρηνα της αναρτησης.
    Λογικο μου φαινεται αυτο, μιας κ απο οτι λες εισαι fan των Anathema, φαινεται οτι οσοι γουσταρουμε τα αδερφια Καβανω, συνεννοουμαστε μια χαρα!
    Ακουω αναθεμα απο το silent enigma, ενα δισκο πριν το απιστευτο eternity. Αυτα τα αλμπουμ μαζι με την υπερδισκαρα alternative 4, με εχουν συγκλονισει, δε ξαναβγαινουν τετοια αλμπουμ.

    Εκτος απο τους ...ιδιους βεβαια, δε ξερω αν εχεις ακουσει το καινουριο τους, το θεωρω μεσα στα 4-5 καλυτερα περσινα, και τους "συγχωρω" που τους κερδισε η ¨"φωτεινη" πλευρα, δεν εχω ξανακουσει πιο αισιοδοξο αλμπουμ:)
    Βεβαια, alternative 4 kai eternity δε ξαναβγαινουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Γαληνε, αυτο πρεπει να ειναι το συνθημα του σημερα!Ακομα κι αν δεν..και παλι..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Δημητρη, αλλο ενα σχολιο που εχω διαβασει 5-6 φορες και κανει διαλογο οχι μονο με οσα λεω αλλα και με οσα δε λεω, μιας και η ουσια του φτανει στον βαθυ πυρηνα της σκεψης μου.

    Δεν εχει νοημα εδω η συμφωνια η η διαφωνια, αλλωστε στον πυρηνα των πραγματων, οι "ψαγμενες" σκεψεις, ακομα και να ερχονται σε αντιπαραθεση, και παλι αλληλοσυμπληρωνονται.

    Τυφλωθηκαμε απο τη γλυκητητα και τη τρυφηλοτητα, δυστυχως υπαρχει πολυ πλαδαροτητα και ευνουχισμος μες στη πηχτη απο αυτα ατμοσφαιρα.
    Κι Αυτοι που κρυβουν δυναμη μεσα τους, τη διοχετευουν σε παπαριες αυτοπαγιδευομενοι, ενα παραδειγμα, το ποδοσφαιρο η ακομα και οι μολοτωφ σημερα.

    Νομιζω οτι επιβαλλεται η θετικη σκεψη,απο την αλλη ομως, σκουρα τα πραγματα. Οσοι δρουν, ειναι αδυναμοι στο μυαλο, και οσοι σκεφτονται, ειναι αδυναμοι στην πραξη.
    Σχηματικο, υπεραπλουστευτικο και δεν ισχυει απολυτα το παραπανω, αλλα, καταλαβαινεις το σκεπτικο μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Θα μπορούσε να αποτελέσει μια πολύ όμορφη "ανοιχτή επιστολή", προς όλους μας.

    Celin, περιμένουμε βιβλίο σου κάποια στιγμή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Αδερφε, με συγκινεις με αυτο που λες, αν ποτε συμβει κατι τετοιο, απο τωρα στο λεω, στις αφιερωσεις της πρωτης σελιδας θα υπαρχουν και οι Πειρατες του Ονειρου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ο άνθρωπος επινόησε τον θάνατο.
    Δαίμων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @Celin ... Ο στοιχος που παρεθεσα ειναι απο το καινουργιο τους...ναι τουλαχιστον σε σχεση με τα προηγουμενα ειναι οτι πιο "αισιοδοξο" εχουν βγαλει:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Δαιμων, οπως επινοησε ας πουμε τον χρονο;Σαν δυο μεγεθη που τα καναμε μετρησιμα κ προδιορισιμα για να τα καταλαβουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Πολύ όμορφη η ανάρτησή σου celin,εγώ τη βρήκα τρυφερή.Δεν ξέρω γιατί ένιωσα αυτό το συναίσθημα,πιθανόν γιατί συνειδητοποήησα για ακόμη μια φορά ότι ο φόβος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μας.Και η εξουσία τον έχει χρησιμοποιήσει άπειρες φορές προς το λαό για να πετ΄υχει αυτά που θέλει.Όπως και τώρα.
    Ίσως λοιπόν ένιωσα έτσι γιατί μου έδωσες το ερέθισμα να προσπαθώ να μην φοβάμαι .Ξέρεις πολλές φορές όταν αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα αγχώνομαι και στεναχωριέμαι,ουσιαστικά χωρίς λόγο.Όταν όμως έρθω αντιμέτωπη με το προβλημα μούρη με μούρη που λένε,τότε μου φαίνεται πολύ απλή η λύση του.Και νευριάζω με τον εαυτό μου,γιατί αγχωνόμουν χωρίς λόγο.
    Πάντως αυτό που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω είναι η οργή που νιώθω μέσα μου γι αυτά τα καθάρματα που μου μαυρίζουν τη ζωή.Όπως γράφεις όλοι γεννιόμαστε με τον ίδιο τρόπο,όμως μπορούμε να επιλέξουμε να ζήσουμε με όποιον τρόπο θέλουμε.
    Γιατί λοιπόν έρχονται αυτοί και αποφασίζουν για τη ζωή μου;Από την αρχαιότητα ακόμη,η εξουσία μόνο προβλήματα δημιουργούσε.Πολέμους,θρησκευτικούς,φυλετικούς ιμπεριαλιστικούς,χωρίς λόγο κι αιτία.
    Κι αυτοί κάποια στιγμή θα πεθάνουν με τον ίδιο τρόπο όπως κι εμείς.Τι τους νοιάζει λοιπόν αν ο διπλανός τους είνα μαύρος,γύφτος ή βουδιστής.Νομίζουν ότι επειδή έχουν την εξουσία δεν φοβούνται τίποτα.Κι όμως ας μη μεθούν απ αυτή.Ας σκεφτούν έστω και και μια στιγμή ότι κάποια στιγμή θα μπούν κι αυτοί κάτω απ το χώμα,και το μίσος προς τον άνθρωπο και ο χρυσός που μαζεύουν δεν θα τους σώσει.
    Δεν ξέρω celin είμαι άνθρωπος της δικαιοσύνης.Και θέλω κάποια στιγμή να πληρώσουν γι αυτά που κάνουν ή σ αυτή ή στην άλλη ζωή -αν υπάρχει-....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. sunshine, αυτο που μου ειπες να το εχεις παντα στο μυαλο, οχι μονο εσυ, αλλα κι εγω, και ολοι:Προσωπο με προσωπο, τα προβληματα μας, δεν ειναι ποτε βουνο, συνηθως ειναι απλοι λοφισκοι.

    Δυστυχως τα υπολοιπα με την Εξουσια και τη βια-αλητεια της, δε λυνονται παρα μονο με εναν τροπο:τη καταλυση της δια της βιας και της επιβολης μιας ανθρωπινοτερης.
    Δεν υπαρχει αλλος δρομος, μακαρι να υπηρχε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. ποσο δικιο εχεις!!!!!!ειμαστε ανθρωποι με ιστορια και φερουμε τον αγωνα και τις ελπιδες των προγονων μας στο πετσι μας,γιατι οσες εκατονταδες χρονια κι αν περασουν δε ξεχναμε κι οταν πρεπει να θυμηθουμε θα το κανουμε και θα σηκωσουμε το κεφαλι μας ψηλα ενάντια σε ολους τους καφαλαιοκρατικους και τοκογλυφους γιατι απλα θα παψουμε να φοβομαστε!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή