ΑΛΦΑΒΙΛ (ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΓΚΟΝΤΑΡ).

Στη Λεωφορο Χαιζενμπεργκ
ανθρωποι και ψηφια
θρηνοφανερωνονται
ολοι το ξερουν και κανεις δε μου το λεει
ολοι ευθυνονται και κανεις τους δε φταιει
χαπια υπνωτικα,
χαπια διεγερτικα
ατμοσφαιρες παρελθοντος
πινακες και γλυπτα
[Τι ηρθες να κανεις εδω?]

Κανενα Αλφα δε θα στερησει την αξια μου
ειμαι Αορατος
ο κυλινδρος, το βαζο, η εικονα
μετα την Αγαπη ειναι η Απαξιωση
μετα την Απαξιωση ειναι η παραδοχη
μετα τη παραδοχη, η σοφια
σχεδον ολα αυτα δεν ειναι παρα διαφορετικες οψεις του ιδιου Αινιγματος
ενα Αινιγμα
η αβασταχτη μοναξια οσων διαρκως υπονοουνται
περα απο την επιφανεια
ομοιομορφα, δεμενα
θα σου ελεγα το λογο που ηλθα αν τον γνωριζα
θα σου ελεγα το ονομα μου αν δεν ημουν φυλακισμενος
[τωρα Αριθμος]
καταδικαστηκα για το απεχθεστερο εγκλημα
ειμαι εχθρος της Ανθρωποτητας
αγκαλιασε με

Ρυθμος,αρμονια,καλαισθησια
πισω απο τη Πορτα 
κρυβεται η τιμωρια
Τα λαθη διδασκουν?
Ο πονος διδασκει?
Πιστεψαμε στην Απαγορευμενη γνωση
αλλα δεν υπαρχει κατι τετοιο
η μονη εφικτη γνωση ειναι το Προσωπο
η μνημη
και καποια ελαχιστα ονειρα
[αυτα που δε μοιαζουν να ειναι δικα σου]
ολοι το ξερουν και κανεις δε μου το λεει
η Αγαπη διχως χθες
ειναι το συννεφο σε καθαρο ουρανο που ανεμελο πλανιεται
η Αγαπη που εχει χθες
ειναι το ιδιο συννεφο
που, σκυθρωπο, γεννα βροχη
κι ισως να ειναι αυτη η βροχη
-ο ηχος της
ο λυτρωτικος της ρεαλισμος-
το μονο που αξιζει
δυσλειτουργια
δυσλειτουργια
δυσλειτουργια
Αλφα εισβολη κ Αμφιβολια
η τελεια αποκρυπτογραφηση
(μονο το Αθεατο μπορει να παγωσει το βλεμμα)
η ψυχολογια της Απομακρυνσης
η αυτοεκπληρουμενη προφητεια
δυσλειτουργια
το Αθεατο ειναι ο τροχος που κινει την ελπιδα
το Αθεατο παντα θα επαρκει

Σε λιγες ωρες, ολα θα χαθουν
ωρες
μερες 
αιωνες
ειναι το ιδιο
νομιζω οτι τα εχω ξαναζησει ολα αυτα
αν αληθευει 
σημαινει οτι θα τα ξαναζησω
και μπροστα μου θα βρισκω
ολα αυτα που αφηνω πισω
παρηγορητικο
μα και καταδικαστικα μοιραιο
ομοιομορφα,δεμενα
μπορει κανεις να μου εξασφαλισει
οτι δε θα ξαναζησω
ολα αυτα που εχω ζησει
ιδια η παρηλλαγμενα?
Οσο αγαπαω
πλησιαζω τον εαυτο μου
η απομακρυνομαι απο εμενα?
Ολες οι συζητησεις ληγουν παντα προτου συμπερασματα να βγουν
η ζωη
ειναι ο θανατος του νοηματος
ο θανατος
ειναι η αληθεια της ζωης
το νοημα
ειναι ο θανατος που αρνιεσαι
η μνημη
ειναι η στιγμη που εκρυψες
η ζωη
ειναι μια διαρκης Απομακρυνση
-και το ονομα μου
 γνωριζουν μονο οι δεσμοφυλακες-
τροχιες ματαιες και ματαιοδοξες
οι ζωες των ανθρωπων
οι κινησεις των πλανητων
το συννεφο 
που ανεμελο πλανιεται
(κι οταν αγαπας
παντα βροχη γεννιεται)
μα η αγαπη
δεν ειναι μια ακομη οψη απο το Αινιγμα
ειναι η αρχη
κι οχι η καταληξη
ουτε η μοναξια δεν ειναι η καταληξη
η καταληξη
ειναι η διαπιστωση
οτι ολα οσα ψαχνεις
ολα οσα δημιουργησες η κατεστρεψες
ολα αυτα τα εκανες
για να φτασεις μια μερα μπροστα σου
Η καταληξη
ειναι ο εαυτος σου
το προσωπο σου
ο τελειος κυκλος
Καταδικασμενοι
να μην αντικρυζουμε ουτε το προσωπο μας 
ουτε τις αναμνησεις μας
ουτε για δευτερη φορα τα ονειρα που μας μαγεψαν
ο Εαυτος ειναι η γνωση
η καταληξη

Καποτε ισως αντικρυσουμε ενα προσωπο ομοιο με το δικο μας,
ισως αντικρυσουμε μια στιγμη που ζησαμε, να επαναλαμβανεται
-κι εμεις
παρατηρητες αφυσικης σκηνης-
ισως αντικρυσουμε
μια στιγμη που ονειρευτηκαμε
-και να που τωρα συμβαινει στ'αληθεια-
καποτε
καποιοι 
ισως αντικρυσουν κατι απο ολα αυτα
ζωντας, πεθαινοντας
ματια ανοιχτα,κλειστα
περα απο την επιφανεια
κι αυτο που υπονοηθηκε
θα γινει σαφες
κι οι δεσμοφυλακες θα ξεχασουν το ονομα μου
-ρωτησε με τοτε
κι ισως να στο πω-
τη Πορτα να κλεισω οριστικα
οταν παψω να Απομακρυνομαι
μπροστα μου να βρεθω εγω

(ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΒΡΕΧΕΙ) 

ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΩΝ (Η ΑΦΕΛΩΝ).

Μία διευκρίνιση: 'Οσοι  υποστηρίζουν τα παρακάτω, εκφέροντας δημόσια λόγο (στα ΜΜΕ κλπ), ανήκουν στην πρώτη κατηγορία. Όσοι μη-δημοσιογράφοι, μη- πολιτικοί,  τα λένε αυτά στις συζητήσεις στις παρέες τους, ανήκουν κατά κανόνα στην δεύτερη κατηγορία, ας τους πούμε αφελείς,ξεγελασμένους η ο,τιδήποτε παρεμφερές, δίχως αυτό να σημαίνει βέβαια ότι η αφέλεια σήμερα που μπορείς να ενημερωθείς από παντού. δεν είναι ασυγχώρητη.


1) Στην Ουκρανία έγινε λαϊκή επανάσταση. Ξεσηκώθηκε ο λαός εναντίον του διεφθαρμένου Καθεστώτος.

Το Καθεστώς εκεί πιθανόν να είναι διεφθαρμένο, όπως είναι εξίσου πιθανόν μεγάλες λαϊκές μάζες να υποστήριξαν έμπρακτα ή νοερά, τις διαδηλώσεις. Όμως, υπάρχει κανείς που μπορεί να αμφισβητήσει, δίχως να αυτογελοιοποιηθεί, ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμα "πορτοκαλί Επανάσταση", υποκινούμενη από την Αμερική (μάλλον κι από κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες) και τα ντόπια τσιράκια τους; Tί ακούγαμε τις πρώτες μέρες για ελεύθερους σκοπευτές του Γιανούκοβιτς που πυροβολούνε τον λαό; Ε, αμερικανοπαπαριές, τους ξεμπρόστιασε το Russia Today,
http://www.antinews.gr/KOSMOS/itan-meli-tis-antipoliteusis-oi-eleutheroi-skopeutes-pou-aimatokulisan-to-kiebo-/
προβοκάτσιες της Αντιπολίτευσης, σε συνεργασία με τη Δύση.
Τί ακούγαμε για τον απλό λαό που βγήκε στους δρόμους;
Ε, η ποικιλομορφία ήταν όντως εντυπωσιακή, γιατί οι μισοί ήταν ναζιστές, και οι αλλοι μισοί φασίστες. Το πρώτο που βρήκε να κάνει η νέα Κυβέρνηση ήταν να ποινικοποιήσει το εκεί Κομμουνιστικό Κόμμα, όπως και να απαγορέυσει στις μειονότητες να μιλάνε τις γλώσσες τους, όπως θα έκανε κάθε σοβαρός ναζιστής. Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι μεταξύ των εξεγερθέντων δεν υφίστανται και μη-ναζιστες,φασίστες, αλλά, 
1) Όποιος εξεγείρεται πλαι πλάι με αυτούς, 
τους αναγνωρίζει δίπλα τους, 
και στην καλύτερη περίπτωση ελπίζοντας να τους "ηρεμήσει" αργότερα,
 είναι ηλίθιος κι ανιστόρητος και δεχεται συνειδητά η περίπου, την αυριανή εξουσία τους, 
2) Ναζί δεν ηταν όλοι, αλλά το αίτημα τους είναι πρόσδεση στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση και υπαγωγή στο ΔΝΤ, άρα είναι διπλά ηλίθιος κι ανιστόρητος.
Το να διαδηλώνεις στις πλατείες πλάι πλάι σε φασίστες, επιθυμώντας να ρίξουμε το Καθεστώς όλοι μαζί και μετά, εντάξει μωρέ, θα τα βρούμε, στην τελική θα τους ρίξουμε στην μοιρασιά αργότερα, κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει, αλλά δε μπορώ να καταλάβω τι. Οφείλουμε να καταγγείλουμε το ΚΚΕ που από την πρώτη στιγμή ήταν δύσπιστο και ξενέρωτο στο κίνημα των αγανακτισμένων, και να υπενθυμίσουμε στους αγέλαστους πόσα λαικά κινήματα δίχως ξεκάθαρο ταξικό προσανατολισμο, κατάφεραν να ρίξουν τα Καθεστώτα, δίχως να γίνουν τα πράγματα τα ίδια ή ακόμα χειρότερα. (Κανείς; Βοήθεια απο το Κοινό;)

Κι επειδή βαρέθηκα να μιλάω ημισοβαρά, ποιός ηλίθιος είδε τη Ρουσλάνα
(To Oυκρανικό αντίστοιχο των Pussy Riots)
 κι αυτόν τον μποξέρ που ονόμασε το κόμμα του "ΓΡΟΘΙΑ" και σκέφτηκε, δίχως να τη ψυλλιαστεί, να, αυτοί είναι λαικοί αγωνιστές; Ποιός πιστεύει ακόμα τα Ελληνικά βρωμοκάναλα, που ολοφάνερα προπαγανδίζουν ό,τι τους υπαγορεύει η Αμερική και η Ευρώπη; Τελείωσαν τα ελαφρυντικά μάγκες.



2) Στη Συρία έγινε λαϊκη επανάσταση εναντίον του δικτάτορα Μπασάρ Αλ Ασάντ.

Εν συντομία γιατί βαριέμαι: Δεν υποστηρίζω ότι ο Ασάντ είναι κάποιος ηγέτης που πάνω από όλα έχει στο νου του τα λαίκα συμφέροντα. Υποστηρίζω ευθέως ότι όποιος στάθηκε στο πλάι των ισλαμοφασιστων Αμερικανοϋποκινούμενων εξεγερμένων, είτε οργανώνοντας διαδηλώσεις, είτε γράφοντας άρθρα στον Τύπο, εξυπηρετεί τα Αμερικάνικα Συμφέροντα. Ακόμα κι αν δηλώνει αριστερός, κομμουνιστής κλπ.
Δεν αναφέρομαι σε παραπλανημένους πολίτες, είναι ξεκάθαρο. Αναφέρομαι σε μέλη κομμάτων, τα οποία, αν δηλώνουν κιόλας αριστεροί η κομμουνιστές, οφείλουν να ξέρουν τι παιζει στη γεωπολιτική σκακιέρα, στο ενεργειακό ζήτημα κλπ. Και δε γίνεται να μη ξέρουν, ξέρουν. Απλά, δυστυχώς, αυτοί που ορίζουν το παιχνίδι, ξέρουν καλά ότι το παιχνίδι δε κερδίζεται μόνο από αυτούς που ευθέως δηλώνουν τσιράκια τους, βλέπε αστικά κόμματα. Κερδίζεται κι από αυτούς που δηλώνουν πολέμιοι τους.


3) Με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ψυχραιμία....

Όποιος πολιτικός η γενικότερα δημοσιολόγος, χρησιμοποιεί πενήντα φορές στον λόγο του αυτές τις λέξεις, κατά κανόνα είναι απατεώνας καθεστωτικός που πασχίζει να μείνουν τα πράγματα όπως ακριβώς έχουν, εν προκειμένω να εξοντωθούν όσοι απαιτούνται, για να ξαναπάρει μπρος η καπιταλιστική μηχανή. Κατ'αρχάς, αυτές οι ιδιότητες δεν μπόρουν να αυτοαποδοθούν σε αυτόν που τις εκφέρει, μόνο ο 'Αλλος μπορεί να σε χαρακτηρίσει έτσι, είναι κενές νοηματικού περιεχομένουν αν δε συνοδεύονται κι από τις ενδείξεις τους. Μου θυμίζουν τον Καραμανλή που λίγο πριν πέσει, έλεγε ότι παραδέχεται τα λάθη του ή κάνει την αυτοκριτική του, δίχως μετά να λέει που συνίστανται αυτά. Σοβαρές, υπεύθυνες και ψύχραιμες φωνές, υπάρχουν και οφείλουν να διατηρήσουν την ψυχραιμία και την υπευθυνότητά τους, απλά πχ όταν αυτά τα λέει ο Καμίνης, ε, ευνόητο είναι ότι δε χρειάζεται και πολύ ανάλυση για να καταλάβεις τί παίζεται.


4) Η παραμικρή έκφραση συμπάθειας, ανοχή, "άντε να δούμε τι καπνό φουμάρει κι αυτός", σε ανέκδοτα τύπου Σταύρου Θεοδωράκη

Να επαναλάβω τη διευκρίνιση: Ξεπουλημένο τομάρι δεν είναι όποιος πολίτης θεωρήσει ότι το πράγμα αυτό κομίζει κάτι "διαφορετικο" και "φρέσκο" στα πολιτικά δρώμενα. Ακόμα κι ένας συγκεκριμένος άνθρωπος, τις απόψεις του οποίου εκτιμώ πολύ, εκφράστηκε κατ' αυτόν τον τρόπο. Όμως, είναι πραγματικά απίστευτο να δεις με συμπάθεια ή ανοχή έναν πληρωμένο τύπο του Μέγκα Τσάνελ, ύστερα από όλα όσα έχουμε τραβήξει από τους προπαγανδιστές του γαλαζοπράσινου Καθεστώτος, από αυτούς που βάζουν τα ΜΑΤ να σαπίζουν στο ξύλο διαδηλωτες για να προστατεύσουν τις επενδύσεις τους στη Χαλκιδική. στην Κερατέα και στα διόδια, απο αυτούς που τους πληρώνουμε εκατομμυρια Ευρω για να κάνουν τη καβλάντα τους στα Μέγαρα Μουσικής, μη φλυαρώ, από αυτούς που δικαιολογούν κάθε βράδυ τη γενοκτονία των Ελλήνων,
ύστερα από όλα όσα έχουμε τραβήξει, είναι ακατανόητο καποιος να διάκειται ευμενώς σε πολιτικά εγχειρήματα που προβάλλονται από αυτούς κι είναι άμεσα ελεγχόμενα τους.
Δε χρειάζεται να διαβάσεις ούτε τα μανιφέστα του, ούτε καν να επιχειρηματολογήσεις.
Άν ψηφιστεί αυτό το αστοφιλελεύθερο πράγμα που είναι αριστερό όσο ο Ομπάμα και ο Ολάντ από μεσοαστούς που ψήφιζαν μέχρι τωρα ΔΗΜΑΡ ή ΠΑΣΟΚ, είναι κάτι που το καταλαβαίνω, 
αν ψηφιστεί έστω από έναν φτωχό η μικρομεσαίο, κάθε ψήφος είναι συνηγορία στο "ΚΑΛΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΞΕΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ"


5) Όποιος μιλάει για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, πρωτογενή πλεονάσματα, μεταρρυθμίσεις, διαρθρωτικά μέτρα, δημοσιονομικές προσαρμογές κλπ.

"Πρωτογενές πλεόνασμα σε συνθήκες ύφεσης και κατάρρευσης, δεν είναι επιτυχία αλλά κατάρα"
Δεν το λέω εγώ, η Φωτίου του Σύριζα το λέει. Κατάρα δεν είναι να μη καταναλώνεις περισσότερα από όσα παράγεις, ούτε το να μην επιθυμείς πια να ζείς με δανεικά ενώ η παραγωγική σου βάση είναι αποσαθρωμένη, και μια αυριανή σοσιαλιστική κοινωνία αναγκαστικά θα ζει με όσα παράγει γιατί, ειδικά στα πρώτα βήματα της, θα είναι αποκομμένη από τον διεθνή δανεισμό, και μέχρι να ορθοποδήσει, αν θα ορθοποδήσει, αν δηλαδή η νέα κυβέρνηση αντέξει κι έχει τον λαό στο πλάι της στις αναπόφευκτες προβοκάτσιες-πορτοκαλί επαναστάσεις που θα προκύψουν υποκινούμενες απο τον Δυτικό Παράγοντα
(Να τα λέμε αυτά για να μη πιστέψει κανείς ότι με οποιουδήποτε ταξικού προσανατολισμού κυβέρνηση, ο δρόμος θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Δε θα είναι.)
Κατάρα δεν είναι αυτό. Κατάρα είναι όσοι προσποιούνται ότι είναι κάτι διαφορετικό απο τον Στουρνάρα, ενω θα ακολουθήσουν την ίδια πάνω κάτω πολιτική. Κατάρα είναι να εύχεσαι ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, όταν στον προϋπολογισμό, η κατανομή των εσόδων και των εξόδων θα είναι αυτή που είναι και τώρα, δηλαδή φοροαπαλλαγές για το Μεγάλο Κεφάλαιο, να πληρώνει ο λαός τα γαμησιάτικα τραπεζιτών, εφοπλιστών και βιομηχάνων, καμία συζήτηση για διαγραφή του έξοντωτικού χρέους άρα παραδοχή οτι πρέπει να πληρωθεί το συντριπτικό κομμάτι του,
εν ολίγοις, όσοι μιλάνε για τα παραπάνω, μιλάνε ουσιαστικά για κοινωνικοποίηση των ζημιών
(τον πλουσίων) και ιδιωτικοποίηση των κερδών τους. Οσοι μιλάνε για τα παραπάνω, νομιμοποιούν την εγκληματική πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ κα της ΕΚΤ. Όσοι μιλάνε για τα παραπάνω αφήνουν άθικτες τις σχέσεις παραγωγής και μακρυά απο εμάς κάθε κουβέντα για την ιδιοποίηση εκ μέρους του λαού του πλούτου που παράγει.
Μη το κουράζω: Οσοι Σταθάκηδες και Μηλιοι λένε τα παραπάνω, το μοναδικό που τους διακρίνει από τους Στουρναροδολοφόνους του λαού, είναι το "ακόμα".
Ότι οι ίδιοι δεν έχουν δολοφονήσει ακόμα.
Εκτός αν κανείς πιστεύει ότι την αυριανή οικονομική πολιτική του Σύριζα, δε θα τη χαράξει ο Σταθάκης, αλλα πχ ο Λαφαζάνης. Οπότε εκεί, τι να πεις,βγαίνεις στο μπαλκόνι, κι αν απο κάτω δεν έχει προστατευτικά, τη κάνεις στο κενό και καλή τύχη μάγκες.



6) ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΟ.


Αργησα να το καταλάβω, αλλά όσοι έθεταν τη διάσταση Μνημόνιο- Αντιμνημόνιο, προβάλλοντας τον εαυτό τους ως αντιμνημονιακό, δεν ήθελαν ποτέ να αποφύγουν το Μνημόνιο, ή τουλάχιστον δε το ήθελαν εμπράκτως, παρά μόνο στα λόγια. Οι αντιμνημονιακοί ήταν πάντα -ή έγιναν στην πορεία- μνημονιακοί. Δε λέω ότι απαραιτήτως κορόιδευαν τον κόσμο, ορισμένοι πιθανώς να κορόιδευαν και τον εαυτό τους. Σοφιστείες για ναι στη δανειακή σύμβαση αλλά όχι στο μνημόνιο, ναι στο ΔΝΤ αλλά όχι στην ΕΚΤ, ναι στην επεκτατική δημοσιονομική των ΗΠΑ που κόβουν χρήμα
(80 δις δολλάρια που κόβει η FED το μήνα στον λαό τα δίνει κι όχι στις Τράπεζες και στην αναχρηματοδότηση των Αμερικάνικων Ομολόγων γιατί η Κίνα και οι υπόλοιποι τη κάνουν με ελαφρά, αχ Θεέ μου, τι καραγκιοζιλίκια έχουμε ακούσει αυτό το διάστημα και δε τους δίναμε σημασία, γαμώ τον Φρανκλίνο Ρούσβελτ μου μέσα)
αλλά όχι στην περιοριστική-αποπληθωριστική πολιτική της ΕΕ,
αν υπάρχουν κάποιοι ορίτζιναλ αντιμνημονιακοί δεν είναι παρά αυτοί που όντως ζητάνε να φύγουμε από την ΕΕ και το Ευρώ μονο και μόνο για να προσδεθούμε στο δολλάριο
(ενεργούμενα της Αμερικής δηλαδή που αγνοούν ότι την ύστατη στιγμή οι USA θα τους αφήσουν ξεκρέμαστους)
Ή όσοι μιλάνε για επιστροφή στη δραχμή κι απεμπλοκή απο το Ευρώ όχι από την ΕΕ
, κι αυτό που πραγματικά θέλουν είναι να προστατευθούν κομμάτια του Ελληνικοι Κεφαλαιου που θίγονται απο την πολιτικη των Ευρωπαίων, κι είναι σε σύγκρουση με τα ισχυρότερα τμήματα του Ελληνικού Κεφαλαίου που προς το παρόν επιθυμούν την παραμονή στο Ευρώ.
Με λίγα λόγια, οι αυθεντικότεροι που δηλώνουν αντιμνημονιακοί, αυτό που ουσιαστικά επιθυμούν είναι να αλλάξουν εθνικότητα οι εκμεταλλευτές μας, κι από τους Ευρωπαίους που είναι τώρα, να 'ερθουν στα πράγματα τα πατριωτάκια μας. Τα οποία βεβαίως και τώρα μας εξοντώνουν.
(βλέπε πρωτοσέλιδα στην KONTRA NEWS υπερασπιστικα προς τον Σωκράτη Κόκκαλη, βλέπε ύμνους στο Ελληνικό Κεφάλαιο από κάτι κακομοίρηδες, βλέπε σε διάφορα sites τύπου NEWSBOMB θρηνωδίες για την Ελληνική Φαρμακοβιομηχανία που φαρμακώνεται από τους κακούς ξένους)
Αυτοί ήταν οι αντιμνημονιακοί. Νομίζω ότι ο λαός δεν έχει τίποτα να κερδίσει από την μερική αλλαγή του νταβατζή του. Είτε 'Ελληνες κεφαλαιοκράτες, είτε ξένοι, το ίδιο πράγμα επιθυμούν, την ιδιοποίηση του παραγόμενου πλούτου και την εκμετάλλευση των εργαζομένων
(και την εξόντωση φυσικά των περισσευάμενων).
'Αλλη μια δικαίωση για τους you know who, και ας σταματήσω εδω γιατί όλο και κάποιοι θα π[ιστέψουν ότι έγινα "κομματόσκυλο" ενώ το μονο που κάνω είναι να σκέφτομαι, να κρίνω αυτά που διαβάζω και να επιβραβεύω με τα καλά μου λόγια αυτούς που μου έλεγαν την αλήθεια από την αρχή.
Κι αυτό ελεύθερη σκέψη είναι. 

"ΠΑΣ ΜΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ, ΦΑΣΙΣΤΑΣ;"

Aυριο  κατεβαίνουν οι αγρότες στην Αθήνα. Για να διαμαρτυρηθουν για την εξαθλίωση τους. "Επανάσταση θα γίνει αν και οι συριζαίοι αποδειχθούν μία από τα ίδια", μου έλεγε ένας εβδομηντάρης ελεύθερος επαγγελματίας σημερα. "Ενας αστυνομικός μου είπε ότι θα καεί η αθήνα την Τετάρτη", έλεγε θριαμβευτικά ο ίδιος άνθρωπος,
 πρώην νεοδημοκράτης, νυν ψηφοφόρος του Σύριζα, 
αλλα με μια -όχι και τόσο- κρυφή χαρά στο βλέμμα του όταν "προειδοποιούσε" οτι τον Δήμο στην Αθήνα, "θα τον πάρει ο Κασσιδιάρης".
Ας αναλύσουμε τα δεδομένα και ας επιχείρησουμε να εξάγουμε καποια συμπεράσματα.

ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟ

'Αν οι αγρότες πάρουν αυτό που θέλουν, δηλαδή κανα ξεροκόμματο τύπου Χατζηγάκη, θα λακίσουν γρηγορότερα κι απο τον Γιό του Ανέμου, ακομα κι αν ξέρουν ότι από τα 4 εκατομμύρια των Αθηναιών, απομείνουν καμια πεντακοσαριά χιλιάδες. Σφαίρα μιλάμε. Η μεγάλη πλειοψηφία τουλάχιστον. Θα μείνει ο γέρος παραπάνω με το πλαστικό αποκριάτικο ρόπαλο στο χέρι, αναφέρομαι στον 70άρη που περιμένει την επανάσταση..

ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

Στην περίπτωση που η χούντα του Νουδουπασοκ (με ΔΗΜΑΡ μέσα, Λοβέρδους κλπ) όντως δώσει αυτό το ξεροκόμματο στους αγρότες, ο αστικός πληθυσμός θα σκυλιάσει εξαπολυοντας κατάρες και λοιπές εκδηλώσεις αγάπης. Γιατί ο αστικός πληθυσμός, πολύ ευχαρίστως θα έπαιρνε το γάλα πχ στα 60 λεπτά του Ευρώ, αν του έλεγαν οτι για αυτό το γάλα μαστιγώνονται δίχως μισθό, δουλεύοντας 16ωρα τη μέρα αγρότες μαζί με τα παιδιά τους, σε συνθήκες Αμερικάνικου προΕμφυλιακού Νότου. Να λεγόταν πχ το συγκεκριμένο γάλα, "γάλα Βλάχας (Δούλας)", να πουλιόταν πάμφθηνα, με σήμα το μαστίγιο. Κάτι τέτοιο θέλει ο αστικός πληθυσμός, στο γάλα, στα λαχανικά, στα φρούτα, κλπ. Η μεγάλη πλειοψηφία τουλάχιστον.

Τα παραπάνω είναι δεδομένα, και κάθε αμφισβήτηση είναι άνευ αντικειμένου.
Και φυσικά ισχύουν για κάθε άλλη κινητοποίηση, γιατρών, σχολικών φυλάκων, κλπ.
Άραγε θα πρέπει όμως να επαναπαυθούμε σε αυτά, διεκτρανώνοντας την μελαγχολική μας κυνική, αντιληπτική υπεροχή απέναντι στους ονειροπόλους και τους αφελείς; Τί προκαλεί ένας τέτοιος κυνισμός σήμερα πλην του να δικαιολογεί τον θάνατό μας; "Τέτοιοι είμαστε, καλά να πάθουμε", είναι το άρρητο συμπέρασμα που εξάγεται από αυτές τις παραδοχές. Δε λέω ότι είναι καλύτερα να θεωρείς, λες κι είσαι τίγκα στα αντικαταθλιπτικά, ότι η επανάσταση είναι θέμα εβδομάδων και να αρνείσαι ότι οι ρίζες του καπιταλιστικού καθεστώτος είναι βαθειά χωμένες μέσα μας. (Πόσο μάλλον να μην το καταλαβαίνεις καν)
Λέω όμως οτι ο κυνισμός δε φτάνει,, θα έλεγα οτι είναι και εξαιρετικά εγκληματικός, ως μια παρεμφερή ομολογία του "Μαζί τα φάγαμε".
"Ε, αφού είμαστε σκατοψυχοι, ας συνεχίσουν να αφοδεύουν στην καρδιά μας."

Σε συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης, ολα αυτά είναι θαμμένα, σαν περιττώματα γάτας.
Το 1/100 κονομάει αβέρτα, ένα άλλο 40 με 50/100, στέκει μια χαρά, ένα αλλο 20 με 30/100 τη ψιλοβγάζει, και μένει ενα 20/100 να ψιλοϋποφέρει, και οι μισοί από αυτούς να υποφέρουν δίχως το -ψιλο- μπροστά. Αυτο θεωρείται ευημερία στον Καπιταλισμό, αυτό είναι που νοσταλγούμε κιολας. Οποιος θρηνεί για το χαμένο του 2008, είναι σα να λέει, αχ, που έιναι οι εποχές που μπορούσα κάθε τριετία να αλλάζω τηλεόραση κι αμάξι, κι αυτοί που πεινούσαν τότε, ας ψοφούσαν καλύτερα για να απαλλαγούμε κι από τις ενοχές.
TRICKLE DOWN EFFECT, οι καπιταλιστές να καρπώνονται την υπεραξία της εργασίας μας, 
και τα ψίχουλα που πέφτουν κάτω απο το τραπέζι, τα μαζεύουμε εμείς.
Κι εμείς αγαπημένοι και ικανοποιημένοι
(όχι το 20/100, αυτο, ψόφο).

Οταν η ανάπτυξη γίνεται ύφεση κι έχουμε κάποιου είδους κυκλική κρίση, δεν είμαστε και τόσο ικανοποιημένοι κι αρχίζει ο κοινωνικός αυτοματισμός
(Ρε μπας και το Δημόσιο είναι υπερβολικά μεγάλο, ρε μπας και το έχουν παραξηλώσει κάποιοι στη φοροδιαφυγή, και γιατί αυτή την κουφάλα δε την άγγιξε η κρίση, εγώ ξέμεινα με τη 40αρα την LED κι αυτός αγοράζει τη 3D;)
Οταν δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με μια κυκλική κρίση τύπου φούσκα στα ακίνητα, ή στις τεχνολογίες και το σκηνικό αρχίζει να θυμίζει 1929, ε, εκεί αρχίζει το σόου. Ο καννιβαλισμός.
Το, αφού πεθαίνω εγώ, να πεθάνεις κι εσύ, κατα προτίμηση, πρωτος.
Εκεί ο Αλλος γίνεται εχθρός, γιατί απολαμβάνει κάτι που δε μπορώ να απολαύσω εγώ,
γιατί μου τρώει την απόλαυση, τα λεφτά, που δε φτάνουν για όλους
-Για το κάθε όμως γαμωΜέγαρο του Μέγκα Τσάνελ υπάρχουν 230.000.0000
για να χέζεται ο κάθε Μπομπολοπροπαγανδιστής στο τάληρο, ας πάνε στον Θεό τα διόδια
ας ψοφήσουν από καρκίνο οι άνθρωποι στις Σκουριές,
για να ταϊζονται οι παρατρεχάμενοι, ας χαρίζονται τα χρέη των κομμάτων,
για να κονομάει ο Μελισσανίδης, ας πάρει καμια 50αρια αναβολες η δίκη του,
για να τα τρώει ο Ρόντος, ο κολλητός του Παπανδρέου, σε ΜΚΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΠΑΨΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΥΡΙΣΑΝ ΣΤΟ  ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΤΖΟΓΟΥ ΜΕΣΩ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ, ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΚΛΠ-.

Για ολα αυτά θυμώνουμε μεν, αλλα προσποιόύμαστε οτι δε καταλαβαίνουμε ότι με τη στάση μας, τα βοηθάμε να αναπαράγονται στο διηνεκές. Γιατι όλα αυτά, οι κρίσεις και η αναποφευκτη μετα ανθρωποφαγία, δε συμβαίνουν σε ένα ουδέτερο πολιτικά περιβάλλον ως "Μαύροι Κύκνοι". 
Όλα αυτά είναι σύμφυτα κι άρρηκτα συνδεδεμένα με τον Καπιταλισμό. Παντου και πάντα σε κάθε καπιταλιστική χώρα, όταν έρχεται η αναπόφευκτη στιγμή του Recession, οι πολλοι χάνουν τις περιουσίες τους, κοινωνικοποιούνται οι ζημιές των ολίγων και ιδιωτικοποιούνται τα κέρδη τους. Και οταν έρχεται και το Depression, η βαθεία ύφεση, η συστημική κρίση, ε, αυτοί εξακολουθουν να βγάζουν κέρδη, περισσότερα ή λιγότερα, ανάλογα με τη θέση της χώρας τους στην ιμπεριαλιστικη σκακιέρα,
ενώ οι υπόλοιποι βγάζουν τα μάτια μόνοι τους. Ό,τι τους έχει περισσέψει τέλοσπάντων απο το σώμα, ό,τι τους αφήνουν οι Εφορίες και οι Τράπεζες, υπολείμματα σάρκας και ψυχής σε πλειστηριασμούς, κατασχέσεις και φυλακίσεις. Δε συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, συμβαίνει παντού (Αλήθεια, πως μπορούσαμε και ήμασταν τόσο μαλάκες όταν βλέπαμε Αμερικάνους πολίτες να ξεσπιτώνονται και περιμέναμε ότι εδώ δε θα γίνουν αυτά;)

Ο Καπιταλισμός είναι αυτός που μας έμαθε να βλέπουμε τον άλλον σαν εχθρό. Να περιμένουμε την εξαθλίωση του για να αποφευχθεί έτσι η δικιά μας. Αλλα, για να ενώσω την αρχή του κειμένου με το τέλος του, δε καταλαβαίνουμε ότι η χαμηλή τιμή του γάλακτος στον καπιταλισμο είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εξαθλίωση του αγρότη, την εξαφάνιστη του, την αντικάτάσταση του από μεγάλες γαλακτοκομικές μονάδες, την αδίστακτη εκμεταλλευση των εναπομείναντων, τη δημιουργία ολιγοπωλίων, μετα μονοπολίων
(Γιατι αυτο είναι το free market, μάγκες, να μένουν λίγοι, ισχυροί, και μετα να δημιουργούν καρτέλ, συνεννοούμενοι για τις τιμές και φυσικά, να καταντάν απλησίαστα ακόμα και βασικά αγαθά)
και αφού οι υπόλοιποι γουστάρουν να πίνουν το αίμα των θιγμένων, συνειδητοποιούν ότι έρχεται η σειρά να πιει κάποιος άλλος το δικό τους.
Παντού εταιρείες, ολιγοπωλια, μονοπώλια,καταστροφές, εταιρείες παντού, στο δικηγορικό επάγγελμα, στο ιατρικό επάγγελμα, στους κτηνοτρόφους, στους αλιεις, στους μηχανικους,
τι σημαίνει αυτό;  Σημαίνει ότι ο Καπιταλισμός μας ξερνάει όλους εναν προς έναν. Οι τυχεροί θα γίνουν κατι σαν μισθωτές πόρνες, στη δικηγορία πχ εργάζονται ήδη νέοι άνθρωποι 10ωρα και 12ωρα για 600 ,700 Ευρω. Αυτοί είναι οι τυχεροί γιατί οι περισσοτεροι δε βρίσκουν ούτε αυτό, θα αναγκαστούν να αλλαξουν δουλειά η να αυτοκτονήσουν. Και φυσικά αν μιλήσεις σε κανένα για το δράμα πχ των δικηγόρων, θα σου πει "ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΝ ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΟΝΤΡΑ"
(Ελα ομως αγαπητέ μαλάκα, που δε στα έπαιρναν αυτοι που υποφέρουν τώρα).

Αυτο όμως που υποστηρίζω εδω είναι οτι στον Καπιταλισμό, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να συμβεί κάτι διαφορετικό, ας πουμε, ποιος θα σκεφτει να δώσει σε συνθήκες άγριου ανταγωνισμού κάτι παραπάνω στον ελευθερο επαγγελματία; Αφου δεν έχει, τί να δώσει; 
Ποιον να κατηγορήσουμε που θα αγοράζει το φθηνότερο Γάλα της αρχής της αναρτησης με σημα το μαστίγιο;
Αφου δεν έχει να αγοράσει το ακριβότερο.
Ποιον άνεργο να κατηγορήσουμε που βλέπει με φθόνο τις κινητοποιήσεις των δημοσίων υπαλληλων; Πόσο περίσσευμα μεγαλοψυχίας πρέπει να έχει κάποιος για να πει, δε πειράζει ρε παιδια, εγω πεθαίνω μεν, αλλα ειμαι μαζί σας, Παναγια μου, μη χάσουν τη δουλειά τους οι άνθρωποι.
Ποιον δημόσιο υπάλληλο να κατηγορήσουμε που κοιτάζει με μισό ματι τους φοροδιαφεύγοντες ελεύθερους επαγγελματίες από τη στιγμή που τον ίδιον τον γδέρνουν ανελέητα;
Και ποιον φοροφυγά να ψέξουμε από τη στιγμή που το αδίστακτο κράτος, αυτα τα γαμημένα δολοφονικά γαλαζοπράσινα γουρούνια, ως κατι μεταξύ Λερναίας 'Υδρας και Σαυλόκ, δε ζητούν απλώς μια λίβρα αλλα την ολοκληρωτική σφαγή μας;

Ο Καπιταλισμός λοιπόν είναι αυτος που -σε εποχές Κρισης- μας κάνει σκατόψυχους, αλλα το να μετατραπεί η σκατοψυχία μας σε αλληλεγγύη και αγωνιστικότητα και αυτοθυσία, δεν είναι κάτι που μπορούμε να απαιτούμε από τον εαυτό μας και τους άλλους. Δε γίνεται, πως να το κάνουμε;Τι λέγαμε για τη μεγαλη πλειοψηφία παραπάνω; Ε, ετσι ηταν, είναι και θα είναι.
Ειναι κωμικό να ζητούμε από τον άλλον να επιδείξει αλληλεγγύη οταν δεν επιδεικνύουμε εμείς, ειναι τραγικό να περιμένουμε την υπέρβαση και το θαύμα, και να κατηγορούμε τον Αλλον ότι δεν ειναι κάτι μεταξύ Θεανθρώπου, Γκάντι και Μητέρας μας.
 Ε.ναι. δεν είναι τίποτα από αυτά.
Και δεν είναι και κάνα σπουδαίο πνευματικό επίτευγμα να διαπιστώνεις κάτι τέτοιο
(Αναφέρομαι στα δύο δεδομένα της αρχης της ανάρτησης)

Και τί μπορεί να γίνει δηλαδή; Να παραδοθούμε; Να πούμε ότι από τη στιγμή που δε μπορεί να γίνει μέσα μας η υπέρβαση, ας υποκύψουμε στον κοινωνικό αυτοματισμό; Ας δεχτούμε το THERE IS NO ALTERNATIVE;
Οχι. Να σκεφτούμε την αντικασταση της ανταγωνιστικης κοινωνίας του Καπιταλισμου με τη συνεργατικη κοινωνία του Σοσιαλίσμού-Κομμουνισμού. Η τουλάχιστον, με το όραμα και τη προσπάθεια για αυτή.
Οποιος ισχυρίζεται ότι εντός καπιταλιστκού συστήματος, θα βελτιωθούν τα πράγματα για τον λαό ειναι είτε αφελής ειτε απατεώνας. 'Ετσι απλά. Μακάρι να μην ήταν έτσι.
Όπως το έγραψα πριν λίγα χρόνια,
http://celinathens.blogspot.gr/2011/04/blog-post_15.html
σύντομα θα κληθόυμε να επιλέξουμε μεταξυ Φασισμού η Κομμουνισμού.
Το 'Αρθρο 48 του Συντάγματος που προβλέπει προσωρινα δεκαπενθ'ημερη δικτατορια (προσωρινή κατάλυση συνταγματικών ελευθεριών κλπ) δε τέθηκε επίσημα σε εφαρμογή. Μα όποιος θεωρεί αυτή τη πρόβλεψη λάθος, ας σκεφτεί αν, έστω αυτό το αστικό Σύνταγμα, παρείχε αυτά τα χρόνια τη παραμικρή προστασία στους πολίτες. Και θα συνειδητοποιήσει ότι, επισήμως δεν εφαρμοστηκε, αλλα ανεπισήμως, παραεφαρμόστηκε και η δημοκρατία καταλύθηκε. Δίχως να χρειαστεί να φάνε κανένα δικό τους, για αυτό. Κανένα αστικό Σύνταγμα δε προσέφερε ποτέ τη παραμικρή προστασίσ στους πολίτες του σε περίοδο οικονομικής κρίσης, γιατι αυτή ακριβώς ειναι η αποστολή του: Να μεταφέρει τη χασούρα των καπιταλιστων στον λαο, εξοντώνοντας τον όταν χρειαστεί.

Στον παραπάνω σύνδεσμο, μπαινει, σχεδόν εκβιαστικά το δίλημμα Φασισμός ή Κομμουνισμός.
'Άραγε αυτο σημαίνει ότι, πας μη κομμουνιστής, φασίστας;
Οχι. Σημαίνει ότι όποιος δεν επιλέγει τον κομμουνισμό, επιλέγει, είτε τον οικονομικό φασισμό της Ευρωζώνης και τον θάνατο της πατρίδας μετατρεποντας την με τη ψήφο του σε προτεκτοράτο, είτε τον αυθεντικό φασισμό που αναποφευκτα θα προκύψει αν βγούμε εκτός Ευρωζώνης και τα ηνία στη χώρα αναλάβει το ντόπιο Κεφάλαιο και οι εκπρόσωποι του. Καλό το ντόπιο Κεφάλαιο, έχει αντιταχθεί σθενάρα σε κάθε μείωση μισθων, σε καθε απελευθέρωση των απολύσεων, σε κάθε μετατροπή εργαζομένων σε σκλάβων, και φυσικά κανένας Έλληνας καπιταλιστης, δεν εχει μεταφέρει τα υπερκέρδη του στο εξωτερικό, σε οφσορ κλπ, κανένας δεν έχει μεταφέρει τις ίδιες τις επιχειρήσεις του έξω,
 ουτε παράσιτα μπορείς να τους πεις, ούτε καρκινώματα, ούτε βρυκόλακες.
Απλά, καπιταλιστές.
Επομένως, όχι, δεν είναι ο κάθε μη κομμουνιστής, φασίστας.
Απλά , στρώνει ο ίδιος, έστω και άθελα του, τον δρόμο προς τον φασισμό. Είτε τον νεοφιλελελευθερο, είτε τον οριτζιναλ. Τύποι πάντως σα τον Πινοσέτ ή τους σύγχρονους Κινέζους εξοουσιαστές, μας δειχνουν ότι τα όρια δεν ειναι και τόσο ευδιάκριτα.

TOP 15 ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ POST-APOCALYPTIC ΤΑΙΝΙΩΝ (ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ).

     Δε μας εκατσε στις 22 του 2012, ο Νιμπιρου αργει ακομη, δε ξερουμε αν θα ειναι απο κομητη,
 απο υπερθερμανση η απο παγετο, οπως και να εχει, ειμαστε ακομη εδω, και θα ειμαστε, οσοι τελοσπαντων χωραμε, γιατι ο καπιταλισμος δε μας χωραει ολους. Ας περιμενουμε λοιπον απραγοι ποσους ακομα απο εμας θα σκοτωσει το ΝουΔουΠασοκ,
 για να μην ειμαστε και μιζεροι η απαισιοδοξοι, πιστευω οτι υστερα απο καποιες εκατονταδες χιλιαδες ανθρωπων, θα ερθει η αναπτυξη για τους υπολοιπους.
(Αναπτυξη, δηλαδη Κινεζοποιηση).
Δεν εχω τη παραμικρη διαθεση για πολιτικη αναρτηση, οποτε, για να μην αφησω αταϊστο το μπλογκ, μια ακομα κινηματογραφικη αναρτηση. Ταινιες που αφορουν το τελος του κοσμου και τις περιπετειες των εναπομειναντων-επιζωντων. Για να με διαβαζεις, σημαινει οτι ανηκεις ακομα σε αυτους.
(Ωπα, μπερδεψα τον κινηματογραφο με τη πραγματικοτητα, συγγνωμη).




15)  SEEKING A FRIEND FOR THE END OF THE WORLD             LORENE SCAFARIA

http://www.imdb.com/title/tt1307068/?ref_=nv_sr_1

Η χιουμοριστικη πινελια της λιστας αλλα οχι η λιγοτερο ψυχοπλακωτικη. Διαπραγματευεται οσο μπορει ελαφροτερα ενα πολυ βαρυ θεμα. Και το διαπραγματευεται ομορφα. Κι απλα..








14) THE BOOK OF ELI                                         ALBERT & ALLEN HUGHES

http://www.imdb.com/title/tt1037705/reviews?ref_=tt_urv

Η (κρυφο) χριστιανικη πινελια της λιστας. Φιλοι μου αθεοι κι αντιχριστοι :) μη βαρατε, η ταινια δε λεει και παρα πολλα ουτε κανα σεναριο αξιομνημονευτο εχει,
 ομως  εχει: Δραση, ακριβη παραγωγη, ωραια σκηνικα κι εναν σοβαρο ηθοποιο, που βεβαια, η αληθεια ειναι οτι εχει δωσει και καλυτερες ερμηνειες.



13) LE TEMPS DU LOUP                                          MICHAEL HANNEKE

http://www.imdb.com/title/tt0324197/?ref_=nv_sr_3

Η σινεφιλ πινελια της λιστας. Χανεκε στην σκηνοθεσια, η αγαπημενη Ιζαμπελ Υπερ πρωταγωνιστρια, βαρια κι αργοσυρτη ταινια, οποιος επιθυμει δραση και μπλοκ-μπαστεριες να μεινει μακρυα.





12) THE STAND                                                           MICK GARRIS

http://www.imdb.com/title/tt0108941/?ref_=nv_sr_1

Δεν ειναι ταινια, ειναι μινι σειρα, ενα εξαωρο περιπου. Βασιζεται στο ομωνυμο μυθιστορημα του Στηβεν Κινγκ, Αποκαλυψη, Καλο-Κακο, Διαβολοι και τριβολοι. Την ειχα δει οταν πρωτοβγηκε τουλαχιστον δυο φορες, μου αρεσε πολυ τοτε, δε στοιχηματιζω ομως οτι θα μου αρεσει το ιδιο και τωρα, ειναι σχεδον βεβαιο οτι θα μου φαινοταν αμερικανια, παιδικη, με αστεια εφφε, κλπ.
 Κι αφου δεν μπορω να εγγυηθω
 και η παρουσια της εδω ειναι περισσοτερο τιμης ενεκεν,
 εναλλακτικα να προτεινω μια ταινια στον αντιποδα αυτης, το DIE WAND.
http://www.imdb.com/title/tt1745686/?ref_=nv_sr_1
Mια ανθρωπινη και συγκινητικη ιστορια, ταυτοχρονα ομως αρκετα αποστασιοποιημενη χαριν του voice over και της αποφυγης εν πολλοις των εκβιαστικων συναισθηματισμων
(VOICE OVER: Η πρωταγωνιστρια δε μιλαει ποτε στον φακο: "Ακουμε" τις σκεψεις της, σα να διαβαζουμε ενα βιβλιο),
αλληγορια ,καταγγελια η απλα ενας θλιμμενος εφιαλτης, η Αυστριακη αυτη ταινια ειναι πιο αργη ακομα απο τη προηγουμενη κι ασφαλως καποιος που περιμενει ενα τυπικο post apocalyptic film, θα βαρεθει μεχρι θανατου.






11) DOOMSDAY                                                          NEIL MARSHALL

http://www.imdb.com/title/tt0483607/?ref_=nv_sr_1

Eπιστροφη στα πιο αντιπροσωπευτικα του ειδους: Ενα κλασικο b-movie ,απο τον Νηλ Μαρσαλ του the descent, dog soldiers, κλπ, εννοειται αμεσα επηρεασμενο απο αρχετυπα του ειδους οπως mad max, Επιστροφη στη Νεα Υορκη κλπ.







10)  FIN                                                                            JORGE TORREGROSSA

http://www.imdb.com/title/tt2046090/?ref_=fn_al_tt_1

E, δε λεει να αφησουμε τον αξιολογοτατο Ισπανικο Κινηματογραφο στην απεξω!
Ξεκιναει αλα BIG CHILL του Λωρενς Κανσταν και συνεχιζει σαν κλασικη ταινια του ειδους.
Την αδικει πολυ η βαθμολογια της στο IMDB, σιγουρα δε τη λες ορισμο της συναρπαστικης ταινιας ομως το ενδιαφερον σου το κραταει μεχρι τελος. Κι ειναι κι αυτη η Ισπανικη φινετσα που δε κρυβεται, οποιο κινηματογραφικο ειδος ταινιας κι αν γυριζουν.









9)  THE QUIET EARTH                                                       GEOFF MURPHY

http://www.imdb.com/title/tt0089869/?ref_=nv_sr_1

Παλια ταινια, του 1985, και ψιλοαγνωστη για τους μη-λατρες του ειδους.
Ενας αντρας ξυπναει και διαπιστωνει οτι δεν υπαρχει ψυχη γυρω του, where is everybody, ουτε φωνη ουτε ακροαση. Παλαιομοδιτικο αλλα κλασσικο.








8) STAKE LAND                                                                    JIM MICKLE

http://www.imdb.com/title/tt1464580/?ref_=nv_sr_1  

          


Ok, ok, ειναι ταινια με ζομπυ αλλα μη ξεχναμε οτι τα post apocalyptic films και οι ταινιες με ζομπι τεμνονται, συγκλινουν, ομοιαζουν κατα πολυ γιατι δεν υπαρχει ταινια με ζομπι στην οποια να μην εχει σημειωθει κατι σαν τελος του κοσμου! Η ταινια ειναι πολυ καλη στο ειδος της και τη βαζω εδω, μιας και δεν εχω σκοπο να κανω ξεχωριστο αφιερωμα σε εργα με ζομπι υστερα απο αυτη την αναρτηση
ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΕ ΖΟΜΠΙ ΩΣ ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΠΕΙΑΣ










7)  HELL                                                                              TIM FEHLBAUM

http://www.imdb.com/title/tt1643222/?ref_=fn_al_tt_1

O ηλιος τα παιξε, η γη υπερθερμανθηκε, ο κοσμος καταστραφηκε, κι οσοι εμειναν δεν ειναι και τοσο φιλικοι. Ενα Γερμανικο φιλμ, αντιπροσωπευτικο του ειδους, αρκετα καλο αλλα τωρα που το σκεφτομαι, ειναι για κανα δυο θεσεις πιο κατω, σιγουρα λιγοτερο καλο απο τα δυο προηγουμενα. Γραψε λαθος επομενως για τη θεση του εδω!









6)   THE DIVIDE                                                                XAVIER GENS

http://www.imdb.com/title/tt1535616/?ref_=nv_sr_1

    


H δευτερη σκοτεινοτερη και φρικτοτερη ταινια της λιστας. Σκοτεινη, μαυρη, πισσα, κατραμι.
Οχι τοσο για το gore, τις σπλατερ σκηνες, το αιμα κλπ οσο για το μηνυμα που εκπεμπει.
Σχεδον ολες αυτου του περιεχομενου οι ταινιες κανουν σημαια το HOMO HOMINI LUPUS EST και τη προτεσταντικη απαισιοδοξια και ανησυχια για τη πραγματικη φυση του ανθρωπου. Αλλες σου ριχνουν γροθια στο στομαχι, αλλες απλως σε σφαλιαριζουν. Η συγκεκριμενη σε ανοιγει στα δυο γιατι δε φοβαται να πειραματιστει, να δειξει το Κακο οχι μονο στη σκοτεινη απανθρωπη πλευρα του αλλα και στη φαιδρη, τη κωμικη, τη μηδενιστικη. Κατα κυριο λογο διαδραματιζεται σε μια αποθηκη.
Οπως στον ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ του Τριερ, η Φυση ειναι η Εκκλησια του Διαβολου,
εδω, ειναι απλα μια αποθηκη. Ενα υπογειο πολυκατοικιας.









5)     MAD MAX 2                                                         GEORGE MILLER

http://www.imdb.com/title/tt0082694/?ref_=tt_rec_tt  

E, τα λογια περιττευουν εδω. Το αρχετυπο του ειδους, το απολυτο, η Αννα Βισση των post apocalyptic :)











4)   THE ROAD                                                 JOHN HILCOAT

http://www.imdb.com/title/tt0898367/?ref_=nv_sr_1    

Kορμαν Μακαρθυ σεναριο, Xιλκοουτ σκηνοθετης, Αυστραλιανη μαυριλα στο αποκορυφωμα, και Βιγκο Μορτενσεν, ενας πολυ καλος ηθοποιος που δεν εχει κανει καποια αξιομνημονευτη ταινια υστερα απο αυτη.









3)   BLINDNESS                                              FERNANDO MEIRELLES

http://www.imdb.com/title/tt0861689/

Bασισμενη στο ΠΕΡΙ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑΣ, του Ζοσε Σαραμανγκου, του Πορτογαλου Νομπελιστα.
Θυμαστε τρεις ταινιες παραπανω τι εγραφα για την δευτερη σκοτεινοτερη και φρικτοτερη ταινια της λιστας; Ε, αυτη ειναι η πρωτη. Σοβαρα, μη τη δειτε αν ειστε κακοδιαθετοι.
Και ο,τι εγραψα για το divide, για τη φρικη δηλαδη που δεν απορρεει απο κομμενα κεφαλια αλλα απο τα σκατα στη ψυχη των ανθρωπων, ισχυουν κι εδω, στο πολλαπλασιο.
Για να σας φτιαξω ομως και λιγο το κεφι, ιδου ενα ποιηματακι του Σαραμανγκου. Αφιερωμενο στα στα δολοφονικα γουρουνια της κυβερνησης.

"Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Ζοζέ Σαραμάγκου"

(Φατσα καρτα στο μπλογκ της DISDAIMONA

2)  28 DAYS LATER                                          DANNY BOYLE

http://www.imdb.com/title/tt0289043/?ref_=nv_sr_1

\

Δεν το θυμαμαι σχεδον καθολου. Το μονο που θυμαμαι ειναι οτι ειχα χεστει πανω μου βλεποντας το, σε σημειο να αποστρεφω το βλεμμα ενιοτε. Ειναι και η εγγυηση, ο Ντανυ Μπουλ, οποτε....

1)       CHILDREN OF MEN                                ALFONSO QUARON

http://www.imdb.com/title/tt0206634/?ref_=nv_sr_1

Για μενα, η κορυφαια ταινια του ειδους, περισσοτερο βεβαια ανηκουσα στα dystopian παρα στα post apocalyptic films. Τελοσπαντων, κι εδω κατι σαν το Τελος του Κοσμου ειναι

(οταν δε μπορουν να γεννηθουν παιδια, τι αλλο απο τελος μπορει να ειναι;)

υπερπαραγωγη, ακαταπαυστη δραση που δεν αφαιρει το παραμικρο απο την καλλιτεχνικη αξια της ταινιας, ερμηνειαρες απο Κλαιβ Οουεν, Μαικλ Κεην και Τζουλιαν Μουρ (παλι εσυ εδω;!),

και δε θα μπορουσε να ειναι τιποτα διαφορετικο απο τα παραπανω απο τη στιγμη που σο τιμονι της ταινιας βρισκεται ο εκπληκτικος Αλφονσο Κουαρον 

ΠΑΓΙΔΑ ΕΞ ΑΡΧΗΣ....

Τοσο χιονι δεν ειχα ξαναδει ποτε.
Ενα πυκνο κι αγνωστων προθεσεων,
λευκο, παγερο πεπλο
ειχε καλυψει τα παντα.

(Θες να πεις Σαβανο, κι ομως λες πεπλο. Γιατι; )

Τα παιδια ηταν χαρουμενα,
ομως τα παιδια δεν ανησυχουν για το μελλον.
Και oι μεγαλυτεροι, το μονο που συζητουσαν,
ηταν οτι κατι τετοιο, δεν ειχαν ξαναδει.
Αυπνος κι ανησυχος,
τυλιξα το πιο ζεστο κασκολ γυρω απ'το λαιμο μου,
βγηκα απο το σπιτι, 
ηθελα να ερθω να σε βρω.
Ομως, ενα αμφισημο λευκο,
με εκανε να χασω
τον προσανατολισμο.


Οι δρομοι ηταν ερημοι.
Δεν ημουν φαινεται ο μονος που χαθηκε.
Ουτε δρομοι. Ουτε πλατειες. Ουτε δενδρα.
Τιποτα.
Εκεινη τη στιγμη διαπιστωσα οτι το χρωμα του θανατου, δεν ητανε το μαυρο.
Εκεινη την ωρα, ενας λυγμος
σαν οιωνος κακος
προφητευσε το αυριο.
Και οι φωνες των παιδιων
ηταν το μονο που ακουγες,
ομως ουτε κι αυτες κρατησαν για πολυ.


Τις στιγμες αυτες, διαλεγες τους ηρωες σου
και σε σπιτια αγαπημενων, μοιραζοσουν τον χαμο..


Πιο στωικοι δεν υπηρξαμε ποτε.
Λες και κατι ακομα χειροτερο θα ερχοταν,
λες και ημασταν ηδη προετοιμασμενοι
για αυτο και δε μας στοιχισε τοσο πολυ,
λες και το δεχομασταν ως δικαιη τιμωρια
για τα σφαλματα μας.
Λες και ηρθε η ωρα για τον καθενα απο εμας να κριθει.

Ενας μανδυας
που κανεις δεν ηθελε να φορεσει,
ενα πεπλο
που αντι να κρυψει τις ουλες,
τις φανερωνε ακομα περισσοτερο απεχθεστερες.
Μια μασκα
που μας εκανε διαφανους.
Ενα καταφυγιο
που ητανε παγιδα εξ αρχης.

Τοσο χιονι δεν ειχα ξαναδει.
Μα το προβλημα δεν ηταν αυτο.
Αλλα, οτι, κανεναν δεν ειχα εδω μαζι μου,
να μοιραστουμε τον χαμο..