TOP 15 ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ LOVE STORIES

Απο τη Ναομι Κλαιν,στις καψουροταινιες,ειναι λιγο ο,τι να ναι το μπλογκ αυτο!
Θα καταγραψω τις 10 καλυτερες ιστοριες αγαπης που εχω δει στον κινηματογραφο.Η λιστα εμπεριεχει ολες τις κινηματογραφικες εκφανσεις του ερωτα,απο τη πιο τρυφερη-γλυκαναλατη,μεχρι τη πιο σαδομαζοχιστικη.Η σειρα αξιολογησης ειναι αντιστροφη,παντως απο τη στιγμη που καποια ταινια βρισκεται μεσα στη λιστα,σημαινει οτι τη θεωρω αριστουργημα στο ειδος της.

15)LOVE ME IF YOU DARE  2003
http://www.imdb.com/title/tt0364517/

Η light σαδομαζο εκδοχη ενος εφηβικου ερωτα,που παραμενει εφηβικος.Ανα μφιβολα ειναι μια ταινια που,οσο ωριμαζεις,τοσο απεχθανεσαι τους ηρωες της,οι οποιοι νομιζουν οτι αγαπιουνται αλλα ουσιαστικα παλευουν για να παραμεινουν παντα παιδια.Πολλες φορες λοιπον,για να διατηρησεις την αθωοτητα σου,πρεπει να κομματιασεις αυτους που αγαπας(η "αγαπας")..Γελοιο οταν εσυ παραμενεις ο ανωριμος,απολαυστικο οταν παιζουν κ οι 2 το παιχνιδι.

14)GREAT EXPECTATIONS  1998
http://www.imdb.com/title/tt0119223/

Μια κινηματογραφικη ποπ τσιχλοφουσκα..αλλα απολαυστικοτατη!Σε αυτο συνεισφερουν οι πομπωδεις drama queen ερμηνειες των Xωκ-Παλτροου,η επισης πομπωδης σκηνοθεσια του Κουαρον και η πολυ καλη μουσικη,η οποια σε βαζει στο κλιμα,ειτε θες,ειτε οχι,ακουστε ας πουμε τη Tori Amos να σπαραζει στο siren
http://www.youtube.com/watch?v=Fc1HyIXdWXc&feature=related
και θα δειτε ποσο αρμονικα συνδεονται οι ερμηνειες,η σκηνοθεσια κ η μουσικη υποκρουση.


13)2 DAYS IN PARIS    2007
http://www.imdb.com/title/tt0841044/

O Aμερικανος.Και η Γαλλιδα.2 διαφορετικοι κοσμοι,2 ασυμβατες νοοτροπιες.Ο αντρικος ορθολογισμος-η γυναικεια "ελαφραδα".Μπορουν 2 διαφορετικοι κοσμοι να συνυπαρξουν,οταν το μονο που τους δενει ειναι ο ερωτας;Αλλα για στασου,2 διαφορετικοι κοσμοι δε ειναι ετσι κ αλλιως το οποιοδηποτε ζευγαρι;Η σκηνοθετης και πρωταγωνιστρια Ζυλι Ντελ-Αλπι,θελει να γυρισει μια γουντυαλενικη κομεντυ,στα Γαλλικα.Ευτυχως,δεν ειναι ανεραστη οπως ο ιδιοφυης κατα τα αλλα Αλεν.
Ουτε βεβαια τοσο ταλαντουχα.Αλλα αυτο που θελει,το πετυχαινει.

12)ANNIE HALL     1977
http://www.imdb.com/title/tt0075686/

Oκ,οπως προειπα,ο Γουντυ Αλεν ειναι ανεραστος.Δε μπορεσε σε καμια ταινια του να συλλαβει ενα αυθεντικο ερωτικο συναισθημα.Ειναι ομως αριστος στο να ανιχνευει τα αδιεξοδα του ερωτα και να τα παροσυιαζει με εναν τροπο ταυτοχρονα χιουμοριστικο,βαρυ κ ελαφρυ.Και εδω,στο ΝΕΥΡΙΚΟ ΕΡΑΣΤΗ του,το κανει καλυτερα απο καθε αλλη ταινια.Αυτη η ταινια ξεπατικωθηκε σκηνη προς σκηνη οσο καμια του,εγινε σλογκαν,εγινε μανιερα.Σαν αξια ταινιας,σαφως κ αξιζει να βρισκεται ψηλοτερα.Σαν love story,νομιζω οτι καλα ειναι εκει που ειναι.

11)BEFORE SUNRISE  1995
http://www.imdb.com/title/tt0112471/

Αυτη η ταινια συμπυκνωνει κατα καποιο τροπο τις προηγουμενες,εχουμε και εδω Ηθαν Χωκ,εχουμε και εδω Ζυλι Ντελ Αλπι.Περα απο αυτο,συμπυκνωνει αριστοτεχνικα τα 90's,το πως αγαπιουνταν οι νεοι στα 90's,τις ατακες που λεγανε οταν γνωριζονταν,τη μελαγχολικη γνωση της προδιαγεγραμμενης καταληξης.Για ενα βραδυ,Χωκ κ Ντελ Αλπι,ψαχνονται προσπαθωντας να ανακαλυψουν οχι μονο τον ερωτα,αλλα τον εαυτο τους.Ενα βραδυ,γιατι μετα οι δρομοι τους χωριζουν.Μια θλιμμενη ανεμελια,η 90ιλα που οσοι μεγαλωσαμε σε αυτη τη δεκαετια,ακομα δε μπορουμε να αποβαλλουμε.Μαλλον δεν το θελουμε κιολας.
Η ταινια ειχε και συνεχεια,εξισου καλη,το before sunset.Απο εναν εξαιρετικο Αμερικανο εναλλακτικο σκηνοθετη,τον Ριτσαρντ Λινκλεητερ.


10)A LIFE LESS ORDINARY   1997
http://www.imdb.com/title/tt0119535/

Αλλο ενα χαρακτηριστικο δειγμα της 90's "εναλλακτικης" και ποπ θεασης του ερωτα.Αν ρωτησεις εναν λατρη του Ντανυ Μπουλ,πιθανον να μη θυμαται καν αυτη τη ταινια,στην οποια Γιουαν ΜακΓκρεγκορ και Καμερον Ντιαζ κυνηγιουνται κυριολεκτικα απο θεους και δαιμονες,μεχρι να ανακαλυψουν οτι αυτο το οποιο ηθελαν πραγματικα να ανακαλυψουν,ηταν ο ενας τον αλλον.Αν ψαχνετε μια ρεαλιστικη κινηματογραφικη ματια,μακρυα,εδω ο ερωτας ειναι σχεδον σουρεαλιστικος!
Και να μη ξεχναμε το εκπληκτικο soundtrack,ακουστε ας πουμε το καλυτερο τραγουδι των rem,
http://www.youtube.com/watch?v=FBRGvng732A&feature=related
και μαλλον θα συμφωνησετε.
Εδω μπορειτε να δειτε και τη σκηνη στην οποια μπαινει το τραγουδι

9)TITANIC    1997
http://www.imdb.com/title/tt0120338/

Προφανως και αυτη εδω ανηκει στις ταινιες οπου ο χρονος φθειρει.Το τοσο μεγαλο hype γυρω απτη ταινια,εχει κανει πολλους να τη σιχαθουν.Εγω βλεπω μια πανακριβη παραγωγη,μια εκπληκτικη αναπαρασταση του ναυαγιου,ενα σκηνοθετικο επιτευγμα..και 2 πολυ καλους ηθοποιους.Οταν ο Ντι Καπριο φαινοταν ως Σακης Ρουβας της ηθοποιιας,εγω εβλεπα μια ηθοποιαρα,ο οποιος δειγματα του ταλεντου του,ειχε δειξει ακομα πιο παλια,στο what's eating gilbert grape,του Λασε Χαλστρομ.
Τελοσπαντων,αρκετα απολογηθηκα για αυτη μου την επιλογη!Τη γουσταρα αυτη τη ταινια τοτε,τη γουσταρω και τωρα



8)BITTER MOON     1992
http://www.imdb.com/title/tt0104779/

Αν το love me if you dare,ειναι η light σαδομαζοχιστικη πλευρα του ερωτα,ετουτη εδω η ταινια του Πολανσκυ,ειναι η heavy!Λενε οτι στον ερωτα,θελουμε να χαθουμε ο ενας στον αλλον,αυτη εδω η ταινια αποκαλυπτει την επικινδυνη οψη του χασιματος..πραγματι,οταν χανομαστε,υπαρχει η γοητευτικη οψη του Αγνωστου,αλλα πρεπει να ξερουμε οτι στο Αγνωστο,δεν ισχυει τιποτα απο οσα ξερουμε,ουτε μπορουμε να το χαρτογραφησουμε η να νιωσουμε ασφαλεις εκει μεσα.Ο Πητερ Κογιοτ κ η Εμμανουελ Μπεαρ ρισκαρανε,χαθηκανε στο Αγνωστο,στη σκοτεινη πλευρα του ερωτα και του εαυτου τους.Και,οπως ηταν αναμενομενο και ανθρωπινο,χασαμε."Θελαμε παρα πολλα,αγαπη μου,θελαμε παρα πολλα",κραυγαζει ο Κογιοτ στη πιο δυνατη σκηνη του εργου,στο τελος του.
Ηθικο διδαγμα ν1:Καλο το χασιμο,αλλα διχως μετρο και περισκεψη,η ηδονη παυει να ειναι ηδονη.
Ηθικο διδαγμα ν2:Στα χερια μιας σκηνοθεταρας,ακομα κ ο Χιου Γκραντ,μετατρεπεται σε ηθοποιαρα.


7)LAST YEAR AT MARIENBAD   1961
http://www.imdb.com/title/tt0054632/

Ενα ασπρομαυρο αριστουργημα του Αλαν Ρενε,που θα ηταν χοντραδα να το καταταξω οπουδηποτε.Αλλα παιρνω το θαρρος να το βαλω εδω,οσο κ αν το αδικει η θεση,οσο κ αν το αδικει ο προσδιορισμος love story,φυσικα ειναι κατι πολυ παραπανω απο αυτο.Ενας κομψος κ ευαισθητος ιντελεκτουελ θριαμβος ενος σκηνοθετη που εξακολουθουσε να γυρναει μεχρι σημερα ταινιαρες.Εδω ολα ειναι τελεια.Η φωτογραφια,το μυστηριωδες σεναριο,τα πλανα του Ρενε.
Η  επιλεκτικη-αφαιρετικη μνημη και γενικοτερα η λειτουργια της ποτε δε δοθηκε πιο ολοκληρωμενα και ντελικατα...Σε θυμαμαι,ειχαμε βρεθει περσυ,εδω,στο ιδιο μερος...στο Μαριενμπαντ..

6)IN THE MOOD FOR LOVE   2000
http://www.imdb.com/title/tt0118694/

Oσο προχωραει η λιστα,μου ειναι δυσκολο να περιγραφω τις ταινιες,αλλωστε δεν ειμαι κριτικος κινηματογραφου,και οι περισσοτεροι που θα διαβασουν αυτη την αναρτηση,εχουν χιλιοδιαβασει κριτικες για τη συγκεκριμενη ταινια..Ο Γουον Καρ Βαι ειναι ο Χαρουκι Μουρακαμι του Κινηματογραφου.Την ιδια τελεια δηλαδη συζευξη μεταξυ εγχωριας παραδοσης και δυτικης επιρροης που παρατηρουμε στα βιβλια του Γιαπωνεζου,παρατηρουμε και στις ταινιες του Κορεατη,την ιδια νοσταλγικη νουαρ ατμοσφαιρα,επηρεασμενη απο μια Αμερικη των 50's που δεν υπαρχει πια.
Οι Κορεατες φαινεται να το διασκεδαζουν που δεν μπορουν να ξεπερασουν τα ταμπου τους,τις κοινωνικες επιταγες και τα πρεπει των Αλλων..αυτο ομως που εμεις βλεπουμε με οικτο και ταυτοχρονα θαυμασμο,για αυτους δεν ειναι παρα η σιωπηλη αξιοπρεπεια τους που τους εμποδιζει να ενδωσουν στο Αγνωστο..Κρινοντας απο οτι τραβαει το ζευγαρι στο BITTER MOON,απο την απουσια χαλιναριου,προτιμω χιλιες φορες τη σχεδον ψυχαναγκαστικη μεγαλοπρεπεια τους


5)LOVE ACTUALLY  2003
http://www.imdb.com/title/tt0314331/

Το απολυτο κινηματογραφικο παραμυθι,η n1 feel-good ταινια στην ιστορια του σινεμα(Δεν εχω δει Φρανκ Καπρα βεβαια για να τις συγκρινω).Κ εδω η ταινια ειναι σχεδον σουρεαλιστικη,αλλα διχως τη παρανοια του σουρεαλισμου πχ του Ντανυ Μπουλ προηγουμενως.Στο συμπαν του love actually,ολα μπορουν να συμβουν.Η αγαπη οχι οπως ειναι αλλα οπως θα πρεπε να ειναι.Αν το δεις γλυκαναλατο δικαιωμα σου,αν το δεις ιεροσυλια η ταινια αυτη να βρισκεται υψηλοτερα απο καποιες αλλες της λιστας,και αυτο δικαιωμα σου..Εγω που χρησιμοποιω αυτη τη ταινια ως αντικαταθλιπτικο,δε μετανιωνω στιγμη για τη θεση της εδω!


4)ETERNAL SUNSHINE OF A SPOTLESS MIND   2004
http://www.imdb.com/title/tt0338013/

Μια ακομη ταινια αγαπης,οπου το φαινομενο της Μνημης διαδραματιζει πρωταγωνιστικο ρολο.Εδω επιστρεφουμε σε εναν αγριο,pop σουρεαλισμο,εδω οι Καρευ-Γουινσλετ δινουν ρεσιταλ weird παιξιματος στον ορισμο της weird ταινιας,εδω η εσωστρεφεια του Καρευ συγκρουεται με την εξωστρεφεια της Γουινσλετ,ακομα 2 παραλληλα συμπαντα,ακομα ενα τραγικο τελος που ζηταει να αναβιωσει η αρχη του..κ ολα εκτυλισσονται εκει που ζουμε αλλα δε μπορουμε να παρεμβουμε,ουτε να το καθορισουμε,δηλαδη στο υποσυνειδητο.  aint no sunshine till she's gone...

3)DRACULA    1992
http://www.imdb.com/title/tt0103874/

Το αρχετυπο των καταραμενων ιστοριων αγαπης.Εχω μιλησει για την ερμηνεια του oldman,εδω
http://celinathens.blogspot.com/2010/09/50_26.html
Η ταινια βεβαια ειναι κατι πολυ παραπανω απο μια εξοχη ερμηνεια..love never dies,τιποτα αλλο


2)THE FOUNTAIN   2006
http://www.imdb.com/title/tt0414993/

O Aρονοφσκυ ειναι ισως ο κορυφαιος νεος σκηνοθετης(Αν θεωρησουμε νεο κ το Νολαν,μαζι με το Νολαν)Εδω προσπαθει να καταγραψει στην οθονη ενα απο τα φιλοδοξοτερα οραματα που εχει εμπνευστει ποτε σκηνοθετης.Διχως το αρχικο μπατζετ που του ειχαν υποσχεθει..Φυσικα,αποτυχαινει.Αλλα η αποτυχια ενος τετοιου υπερφιλοδοξου κ ασυλληπτου οραματος ειναι χιλιες φορες προτιμοτερη απι την επιτυχια οποιουδηποτε αλλου πηγε στα σιγουρα,κ εδω συγκαταλεγω ακομα κ τον Κοπολα στο DRACULA.Τζακμαν και Γουαιζ,το αρχετυπικο ζευγαρι Αντρα και Γυναικας.Ο Τζακμαν ως ιπποτης που κατακτα παρθενα εδαφη για τη Βασιλισσα του,ο Τζακμαν ως γιατρος που κανει ο,τι μπορει για να βρει το φαρμακο για τον καρκινο απο τον οποιο πασχει η Γυναικα του,ο Τζακμαν ως οραματιστης στο μελλον,η προβολη του ιδιου του Αρονοφσκυ,το ταξιδι στον χρονο και τον χωρο,που ξεκινησε στον Μεσαιωνα,καταληγει στο μελλον.
Και η Γουαιζ,να κινει τα νηματα,να νοηματοδοτει τη προσπαθεια του Τζακμαν,να γραφει το βιβλιο το οποιο γινεται πραγματικοτητα,καθως πραγματικοτητα και ονειρο συγχεονται,μπλεκονται κ ξεμπλεκονται,για να μεινει στο τελος αυτο που μενει παντα στο τελος.
Η αγαπη Εκεινου..και Εκεινης..
Εκπληκτικη μουσικη απο τον Κλαιντ Μανσελ

1)3 IRON    2004
http://www.imdb.com/title/tt0423866/

Η σιωπη..ο Κορεατικος ψυχαναγκασμος..ενα μινιμαλιστικο αριστουργημα οπου τιποτα περιττο δεν ακουγεται η γινεται.Μια αποπειρα καταδυσης στα αδυτα της ψυχης,στα αδυτα του Αλλοκοτου,στον πυρηνα της Αγαπης,οταν η Αγαπη ειναι σιωπη,οταν η Αγαπη ειναι αυτοθυσια,οταν η Αγαπη ξεπερνα ολα τα εμποδια που βρισκει στον δρομο της και απο σκληρη ρεαλιστικη ιστορια,θριαμβευει,και γινεται το ομορφοτερο παραμυθι.Σουρεαλισμος και εδω;Φυσικα.Νατουραλισμος;Ναι,και απο αυτο.
Ολα ειναι,ολα γινονται,ολα μπορουν να συμβουν οταν υπαρχει η θεληση.Οι λεξεις ειναι αχρηστες,αυτο το ξεραμε ανεκαθεν εμεις που τις λατρεψαμε κ απομακρυνθηκαμε απο αυτο που οι λεξεις σημαινουν.
Ακουστε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ αυτο το απιστευτο τραγουδι της Νατασα Ατλας.Και το λεω εγω,που δε γουσταρω μια την εθνικ μουσικη..Αλλα αυτο εδω το ασμα ειναι η μιση ταινια
http://www.youtube.com/watch?v=FxvPx3pcbtw



UPDATE

Show a little love κι εδω στα dramedies, 
http://celinathens.blogspot.gr/2014/07/top-20-dramedies.html
απατη πήγε η λιστα κι ειναι κρίμα, ωραια ρομαντσα εχει κι εκει.

NΑΟΜΙ ΚΛΑΙΝ:ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΑΜ ΣΜΙΘ ΣΤΟΝ ΜΙΛΤΟΝ ΦΡΙΝΤΜΑΝ (ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΛΗΤΕΙΑ)

Απο το βιβλιο της Ναομι Κλαιν,μια συντομη αναλυση του πως εξελιχθηκε το πραγμα απο την εποχη του Ανταμ Σμιθ,στη σημερινη επικρατηση παγκοσμιως της σχολης του Σικαγο,αυτης της νεοφιλελευθερης ασυδοσιας,αυτου του οικονομικου μιλιταρισμου που εχει εξοντωσει τις χωρες του πλανητη, μεσω πλασματικων χρεων και υποταγμενων κυβερνησεων.
Σε ολο το βιβλιο η Ναομι Κλαιν εξηγει το συγχρονο παγκοσμιο πολιτικο-οικονομικο status quo.Πως επικρατησε η νεοφιλελευθερη σκεψη της σχολης του Σικαγο του Φριντμαν και πως καταφερε να παραμερισει σιγα σιγα τις κευνσιανες πολιτικες και το κρατος Προνοιας που ανοικοδομηθηκε μεσα απο τα συντριμμια της κρισης του 1929(Ρουζβελτ και New Deal)
Αυτο μας φερνει μπροστα στο ερωτημα:Υπαρχει ο "Καπιταλισμος με Ανθρωπινο Προσωπο;"
Παρουσια του αντιπαλου δεους του Κομμουνισμου,ναι,υπηρχε.Τωρα ομως που επηλθε το "ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ" κ επικρατησε παντου το νεοφιλευθερο-καπιταλιστικο Ιδεωδες,ο Καπιταλισμος ριχνει τις μασκες του κ αποκαλυπτει το αποκρουστικο του προσωπο
(αλλα αυτο θα ειναι το θεμα αλλης αναρτησης..)

"Το κινημα που εγκαινιασε ο Μιλτον Φριντμαν τη δεκαετια του 1950 μπορει να κατανοηθει καλυτερα ως μια προσπαθεια του πολυεθνικου κεφαλαιου να κατακτηθουν εξαιρετικα κερδοφορα νεα εδαφη οπου δεν υπαρχει νομος,ενα εγχειρημα που ειχε εγκωμιασει ο Ανταμ Σμιθ,ο ιδεολογικος προγονος των σημερινων νεοφιλελευθερων,αλλα με μια διαφορα:Καθως δεν υπηρχαν πλεον τα "αγρια και βαρβαρα εθνη" για τα οποια ειχε μιλησει ο Ανταμ Σμιθ,οπου δεν ισχυε η δυτικη νομοθεσια,το κινημα του Μιλτον Φριντμαν επεδιωξε με συστηματικο τροπο να καταργησει τη νομοθεσια και τις ρυθμισεις στα σημερινα κρατη,ωστε να αναδημιουργησει την κατασταση ανομιας που υπηρχε παλαιοτερα.
Και ενω οι αποικιοκρατες της εποχης του Ανταμ Σμιθ πλουτισαν αποκτωντας "ακαλλιεργητες γαιες" με ενα "ασημαντο αντιτιμο",οι σημερινες πολυεθνικες βλεπουν τα κρατικα προγραμματα,τα δημοσια περιουσιακα στοιχεια και ο,τιδηποτε δε θα πρεπε να ειναι προς πωληση ως το νεο εδαφος που πρεπει να κατακτησουν:τα ταχυδρομεια,τα εθνικα παρκα,τα σχολεια,την κοινωνικη ασφαλιση,την αρωγη για φυσικες καταστροφες και ο,τιδηποτε αλλο εποπτευεται απο την δημοσια διοικηση*
(*Αdam Smith,THE WEALTH OF NATIONS,επιμ:Εdwin Cannan,Νεα Υορκη,Modern Library,1937,σ.532)

Για τη σχολη του Σικαγο,τα κρατη ειναι οι  νεες αποικιες τις οποιες οι εταιρειες πρεπει να λεηλατησουν με την ιδια ανηλεη αποφασιστικοτητα και ενεργητικοτητα που επεδειξαν οι κονκισταδοροι οταν μετεφεραν στην Ισπανια το χρυσο και ασημι των Ανδεων.Ενω ο Ανταμ Σμιθ εβλεπε γονιμα λειβαδια τα οποια θα μπορουσαν να μετατραπουν σε επικερδη αγροκτηματα,η Γουολ Στριτ βλεπει "χρυσες ευκαιριες" στο τηλεφωνικο δικτυο της Χιλης,στην αεροπορικη εταιρεια της Αργεντινης,στη πετρελαιακη βιομηχανια της Ρωσιας,στο συστημα υδρευσης της Βολιβιας,στις δημοσιες ραδιοσυχνοτητες των Ηνωμενων Πολιτειων,στα εργοστασια της Πολωνιας-ολα οικοδομημενα με δημοσιο χρημα,για να ξεπουληθουν στη συνεχεια για ενα  ασημαντο αντιτιμο*
(*Θελω να ευχαριστησω τον David Harvey για τις πληροφοριες του σχετικα με αυτη την αναλυση.David Harvey,A BRIEF HISTORY OF NEOLIBERALISM,Νεα Υορκη,Oxford University press,2005)
Eπιπλεον,υπαρχουν οι ευκαιριες πλουτισμου που δημιουργουνται με τον εξαναγκασμο των κρατων να προστατευουν με πατεντες και να βαζουν τιμη πωλησης σε μορφες ζωης και σε φυσικους πορους που ουδεποτε μεχρι σημερα ειχαν θεωρηθει εμπορευσιμα:σπορους,γονιδια,το διοξειδιο του ανθρακα στην ατμοσφαιρα.Αναζητωντας αοκνα νεα κερδοφορα εδαφη στο δημοσιο τομεα,οι οικονομολογοι της Σχολης του Σικαγο μοιαζουν με τους χαρτογραφους της εποχης της αποικιοκρατιας που εντοπιζουν νεες υδατινες οδους στον Αμαζονιο και σημαδευουν την τοποθεσια ενος ναου των Ινκας οπου υπαρχουν κρυμμενα  αποθεματα χρυσου.

Η διαφθορα ειναι ενα χαρακτηριστικο γνωρισμα της σημερινης καταστασης νεων εδαφων,οπως ηταν και κατα την εποχη του αποικιοκρατικου "πυρετου του χρυσου".Καθως οι πιο σημαντικες συμφωνιες ιδιωτικοποιησεων υπογραφονται παντα εν μεσω οικονομικων η πολιτικων κρισεων,δεν υπαρχει ποτε μια σαφης νομοθεσια η ενα αποτελεσματικο ρυθμιστικο πλαισιο-η περιρρεουσα ατμοσφαιρα ειναι χαοτικη,οι τιμες ειναι ρευστες,οι συνειδησεις των πολιτικων ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ.
Αυτο που ζουμε εδω και 3 δεκαετιες ειναι η διαρκης επεκταση του καπιταλισμου,με τα συνορα των εδαφων που κατακτα να επεκτεινονται επειτα απο καθε κριση και να μετακινουνται προς τα εμπρος μολις αποκαθισταται η εννομη ταξη"

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΠΟΠ-ΡΟΚ ΜΟΥΣΙΚΗΣ (2009-2010)

Tα τελευταια χρονια,ολο κ σπανιζουν οι καλοι δισκοι ποπ κ ροκ μουσικης.Φοβαμαι μηπως καταντησω σαν αυτους που ακουγα πιτσιρικας να λενε οτι "δε βγαινει πια καλη μουσικη".Κ αναπολουσαν περασμενα μεγαλεια,των 60s.70's 80's..Ειναι λιγο γραφικο καθως μεγαλωνεις να μενεις προσκολλημενος στις δεκαετιες οπου μεγαλωσες μουσικα,απ'την αλλη ομως,νομιζω οτι εδω εχουμε να κανουμε με ενα δεδομενο:η καλη ποπ κ η καλη ροκ,ισως δεν ειναι νεκρες αλλα αυτο δε σημαινει οτι μπορει η μουσικη αυτης της εποχης να ανταγωνιστει μουσικες παλιοτερων εποχων.
Βεβαια,η μουσικη δε πεθαινει,επομενως,παντα θα βγαινουν καλα cd's που ειτε θα αντικαθρεπτιζουν την εποχη τους ειτε θα αντιγραφουν/συνθετουν/εμπνεονται απο πετυχημενα παλιοτερα ακουσματα.

Για να ριξουμε μια ματια στη τελευταια 2ετια,ξεκινωντας απο τις λιγοτερο καλες στιγμες της.
Ο τελευταιος δισκος των u2,no line on the horizon,ηταν πραγματικα ενας αθλιος δισκος.Γλυκαναλατος,ανεμπνευστος,αντανακλα τη φθινουσα πορεια ολων των δεινοσαυρων που αρνουνται να αποχωρησουν με αξιοπρεπεια απο το μουσικο στερεωμα.Ανευρο κ ψευτικο.

Λιγο καλυτερα τα πηγαν οι rem.To accelerate,εχει καποιες καλες στιγμες,οπως το single supernatural superserious   
http://www.youtube.com/watch?v=qQ1k_H3jyvk
η to until the day 's done
http://www.youtube.com/watch?v=0NI6Dw82UfA&feature=related
Aλλα κ παλι,δεν ειναι ενα αλμπουμ που θα μνημονευουμε μετα απο χρονια.

Πολυ καλες κριτικες πηραν οι the horrors,και το primary colours,ενα αλμπουμ που βγηκε κατευθειαν απο τα 80's,ποστ-πανκ,ιαν κερτις και joy division,οσο δε παει.
Αναμφιβολα το who can say
http://www.youtube.com/watch?v=yNjcSgU0Nrg
ειναι το LOVE WILL TEAR US APART των 00's,ενα εκπληκτικο τραγουδι,που θα μεινει για παντα.
Αλλα το υπολοιπο αλμπουμ,διχως να ειναι κακο,παραμενει βαρυ και ασηκωτο,για μενα που τα ακουσματα μου ειναι πια μεηνστρημ.

Παρα πολυ μετριος ο jarvis cocker και το further complications του.Που ειναι οι εποχες των pulp ρε μεγαλε;;;!

Αρκετα καλο το προσωπικο αλμπουμ του sivert hoyem των Madrugada.Mια πολυ σοβαρη προταση εμπορικης μουσικης,και το moon landing
http://www.youtube.com/watch?v=z6zug2U__TE
μαλλον ειναι το καλυτερο τραγουδι του 2009.Ατμοσφαιρα 70's,νοσταλγικο,δε μπορω να καταλαβω πως εγινε επιτυχια το-διασκευη 70's- summer wine του μουσικου απατεωνα ville vallo,και δεν εγινε το moon landing!Ακουστε κ το sister sonic blue
http://www.youtube.com/watch?v=G1wwmE1Er8o
η το belldorado
http://www.youtube.com/watch?v=vOcSL_3YJ1w&feature=related
Σεβεντιλα,φωναρα...αλλα βεβαια τη ποιοτητα των madrugada δε τη φτανει.

Αλλο ενα καλο αλμπουμ ειναι αυτο των lostprophets,THE BETRAYED.
Μειξη εμπορικης ποπ με πανκ,μη περιμενετε βεβαια να ακουσετε την αλητεια των sex pistols,αλλα,τι να κανουμε,φλωρευουν οι εποχες,φλωρευουμε κ εμεις.Παντως τους green day μια χαρα τους φτανουν και αν θελετε να ξανανιωσετε μικροι ακουγοντας ανεβαστικα tempo που απευθυνονται ειναι η αληθεια σε μικροτερες ηλικιες,εδω,ειναι θα βρειτε μια πολυ καλη μορφη μουσικου παλιμπαιδισμου!
WHERE WE BELONG
http://www.youtube.com/watch?v=6kuIf-6KQtw
Ki εδω τα σπανε στο NEXT STOP ATROCITY
http://www.youtube.com/watch?v=Gq-05CRbr4Q
Παμε τωρα στα καλυτερα αλμπουμς της 2ετιας,απο το ν10 ως το ν1.Μαζι με το αλμπουμ,θα δινω κ 2 λινκς απο τα καλυτερα τραγουδια του δισκου.

10)THE RAVEONETTES        IN AND OUT OF CONTROL
http://www.youtube.com/watch?v=YCAmcjH-wU4
http://www.youtube.com/watch?v=nMn_llPYg_I&feature=relatedσουηδικη ποπ-ροκ,70's,λιγο γκαραζ,γυναικεια φωνητικα,αν οι roxette τιναζαν τα μυαλα τους στις αλητειες,τα ξενυχτια κ τις καταχρησεις,αυτο θα ηταν το chill out τους.

9)THE BIG PINK             A BRIEF HISTORY OF LOVE
http://www.youtube.com/watch?v=0KjZ7ogkWiM&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=KfC-cEYw6Ro&feature=related
Απιστευτο διαμαντακι απτο πουθενα,ακουστε οπωσδηποτε το πρωτο λινκ,80's οσο δε παει απο παραγωγη μεχρι τα φωνητικα,σκοτεινη ποπ,μελαγχολικη,νοσταλγικη.

8)ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑL              HIGH VIOLET
http://www.youtube.com/watch?v=IprgVNlFIqM
http://www.youtube.com/watch?v=4_yskRDrmqI&feature=related
Μου θυμισαν λιγο cowboy junkies,αλλα εχουν αντρικα φωνητικα αυτοι εδω και ειναι πολυ καλυτεροι.Οταν οι Αμερικανοι εμπνεονται απο την Ευρωπαικη εναλλακτικη μουσικη,κρατωντας μια εσανς αμερικανιλας,road trip κ ελπιδοφορας ματιας

7)LINKIN PARK        A THOUSAND SUNS
http://www.youtube.com/watch?v=5qF_qbaWt3Q
http://www.youtube.com/watch?v=jpt7RJUGpdE&feature=related
Οι linkin park αποφασισαν να πειραματιστουν και να παιξουν κατι διαφορετικο,πιο trip hop και σκοτεινο.Παντως ολα οσα αγαπησαμε σε αυτους,ειναι ακομα εδω.Οκ,αν το συγκρινεις με τα 2 προηγουμενα τους,υστερει.Ε και;

6)ΙRON MAIDEN     THE FINAL FRONTIER
UP THE IRONS,τιποτα αλλο!!Για τους απιστους Θωμαδες,ακουστε αυτο εδω το κομματι
http://www.youtube.com/watch?v=eHg9PJc1Nds
Ε,μονο αυτοι μπορουν να παιξουν ετσι.

5)MY CHEMICAL ROMANCE     DANGER DAYS
http://www.youtube.com/watch?v=h7H8so9oU0I&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=hTgnDLWeeaM&feature=fvw
Η πιτσιρικαρια της ποπροκ παγκοσμιως τους θεωρει ως το ν1 γκρουπ.Οπως ειχαμε οι τριανταρηδες τους guns'n'roses/metallica,οπως ειχαν παλαιοτερα τους beatles/stones.Eιναι ο ορισμος της συγχρονης ποπ/ροκ,ειναι λιγο πανκ,ειναι λιγο emo,ειναι παντως σιγουρα ο,τι πιο κοντα στα 10's που μολις εσκασαν.

4)ANATHEMA    WE'RE HERE BECAUSE WE'RE HERE
http://www.youtube.com/watch?v=mY5cTG0wKYE
http://www.youtube.com/watch?v=KaXWp-3fL_E&feature=related
Απιστευτη δισκαρα απο ενα γκρουπ που ξεκινησε ως ατμοσφαιρικο death metal,και τωρα παιζουν ατμοσφαιρικη παραμυθενια μουσικη,λιγο porcupine tree,λιγο pink floyd χωρις τα ναρκωτικα κ την ανυπερβλητη ιδιοφυια του waters,ο ορισμος της ταξιδιαρικης μουσικης που σε παει οπου θες να πας,με τα ματια κλειστα

3)THIRTY SECONDS TO MARS    THIS IS WAR
http://www.youtube.com/watch?v=EAxoKT4_m-I
http://www.youtube.com/watch?v=5KJCeRDRk9E&feature=related
Δυσκολευτηκα να μη βαλω αυτο εδω πρωτο.Ειναι το αγαπημενο μου αλμπουμ της διετιας.
Αλλα δε γινοταν να αδικησω τα επομενα,που μου αρεσουν λιγοτερο αλλα οπως και να το κανουμε,ειναι τα καλυτερα της διετιας.

2)EDITORS   IN THIS LIGHT AND ON THIS EVENING
http://www.youtube.com/watch?v=5KJCeRDRk9E&feature=related

1) THE RESISTANCE    MUSE
http://www.youtube.com/watch?v=bWTuKd2lTo4
http://www.youtube.com/watch?v=fGLtufyEMFU&feature=related

ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ:ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Στη καθομιλουμενη χρησιμοποιουμε συχνα τον ορο "ναρκισσιστης" για καποιον/καποια που δειχνει να φροντιζει και να αγαπαει πολυ την εικονα του και τον εαυτο του. Αυτο που αγνοουμε ειναι πως ο ναρκισσισμος δεν ειναι κατι "χαριτωμενο" ουτε κατι που μπορουμε να αντιμετωπισουμε ελαφρα.
Διοτι ο ναρκισσισμος ειναι μια βαρια ψυχικη ασθενεια, απο την οποια δε πασχουν απαραιτητα εκεινοι που συνηθιζουμε να χαρακτηριζουμε ναρκισσιστες μονο και μονο επειδη περνανε πολυ ωρα μπροστα στον καθρεπτη.

Αυτο γινεται ξεκαθαρο απο το γεγονος οτι η ιδεα ενος πρωτογενους και κανονικου ναρκισσισμου  προεκυψε,συμφωνα με τον Φρουντ,"απο την αποπειρα μας να κατανοησουμε τη dementia praecox
(  http://en.wikipedia.org/wiki/Dementia_praecox  )
 η τη σχιζοφρενεια"
"Οι ασθενεις αυτου του ειδους",
(οπως διαβαζουμε στο βιβλιο του Φρουντ,"ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ,ΜΑΖΟΧΙΣΜΟΣ,ΦΕΤΙΧΙΣΜΟΣ",μεταφραση:Λευτερης Αναγνωστου),

"τους οποιους προτεινα να αποκαλεσουμε παραφρενικους, παρουσιαζουν 2 θεμελιωδη χαρακτηριστικα: τη μεγαλομανια και την αποστροφη του ενδιαφεροντος τους απο τον εξωτερικο κοσμο (προσωπα και πραγματα). Λογω της τελευταιας μεταβολης, διαφευγουν απο καθε επηρεασμο μεσω της ψυχαναλυσης και αναφορικα με τις δικες μας προσπαθειες, ειναι ανιατοι.
Η αποσυρση του παραφρενικου απο τον εξωτερικο κοσμο απαιτει ομως εναν ακριβεστερο χαρακτηρισμο.
Ο υστερικος και ο ψυχαναγκαστικονευρωτικος, αναλογα με την εκταση της ασθενειας τους,
εχουν επισης διακοψει τις επαφες τους με τη πραγματικοτητα,
Η αναλυση ομως δειχνει οτι δεν εχει αρθει διολου η ερωτικη σχεση τους προς προσωπα και πραγματα. Τα διατηρουν ακομη στις φαντασιωσεις τους, δηλαδη εχουν υποκαταστησει αφενος τα πραγματικα αντικειμενα με φανταστικα των αναμνησεων τους,
η τα εχουν αναμειξει με αυτα,
και, αφετερου, εχουν παραιτηθει απο την προετοιμασια κινητικων ενεργειων για την επιτευξη των στοχων τους σε αυτα τα αντικειμενα.
Για τουτη την κατασταση της λιμπιντο θα επρεπε να δεχτουμε μονο την εκφραση που χρησιμοποιησε και αλλου ο Γιουνγκ: εσωστρεφεια της λιμπιντο.
Ο παραφρενικος ομως διαφερει.
Φαινεται να εχει αποσυρει πραγματι τη λιμπιντο του απο τα προσωπα και τα πραγματα του εξωτερικου κοσμου, χωρις να τα εχει υποκαταστησει στις φαντασιωσεις του με αλλα.
Και οπου συμβαινει αυτο, η υποκατασταση δηλαδη, φαινεται να ειναι δευτερογενες και να αποτελει μερος μιας θεραπευτικης αποπειρας, με την οποια θελει να επαναφερει τη λιμπιντο στα αντικειμενα.
Προκυπτει λοιπον το ερωτημα:
Ποιο ειναι στη σχιζοφρενεια το πεπρωμενο της αποσυρομενης απο τα πραγματα λιμπιντο;
Η μεγαλομανια σε αυτες τις καταστασεις δειχνει εδω τον δρομο. Εχει δημιουργηθει ασφαλως σε βαρος της λιμπιντινικης επενδυσης των αντικειμενων.
Η ΑΠΟΣΥΡΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΛΙΜΠΙΝΤΟ ΔΙΟΧΕΤΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΓΩ, ΟΠΟΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟ"









Με λιγα λογια, αυτο που λεει ο Φρουντ ειναι πως, σε ορισμενους ανθρωπους, η λιμπιντο,
η γενετησια ορμη, δε βρισκει τον δρομο να διοχετευθει στον εξωτερικο κοσμο,
σε καποιον ανθρωπο η σε καποιο πραγμα. Οταν ποθουμε καποιον ανθρωπο,
οταν ειμαστε σε θεση να ποθησουμε καποιον, να αγαπησουμε καποιον,
τοτε προφανως και η ψυχικη λειτουργια μας ειναι ομαλη.
Ομαλη παραμενει η ψυχικη λειτουργια ακομα κι οταν χανουμε το σεξουαλικο μας ενδιαφερον για τον οποιονδηποτε ανθρωπο, αλλα δυναμεθα να μετουσιωσουμε τη γενετησια ορμη σε ενδιαφερον για τη δουλεια μας, σε ενδιαφερον για ενα χομπι, μια ενασχοληση, σε ενα Αντικειμενο.
Το φαινομενο αυτο λεγεται Μετουσιωση..
μπορει η σεξουαλικοποιηση, η επενδεδυμενη σεξουαλικη ενεργεια δηλαδη σε ενα Πραγμα οπως η δουλεια μας, να ακουγεται καπως ασχημα,
αλλα τουλαχιστον, σε αυτη τη περιπτωση, η Μετουσιωση μας εξασφαλιζει οτι η λιμπιντι ρεει κανονικα.

Το προβλημα ξεκιναει οταν η λιμπιντο αποσυρεται στο Εγω. Οταν δηλαδη αποτυγχανουμε να επενδυσουμε σεξουαλικα σε οποιονδηποτε αντικειμενο, Ανθρωπο η Πραγμα.
Μια απο τις συνεπειες της "αποτυχιας του ψυχικου αυτου εργου ειναι η υποχονδρια",
κατι αναλογο με το αγχος στις μεταβιβαστικες νευρωσεις.
Γιατι ο ναρκισσιστης δεν εχει καμια σχεση με τον υστερικο η τον ιδεοψυχαναγκαστικο,
των οποιων η λιμπιντο καταφερνει να διοχετευθει στα αντικειμενα,
εστω κ στις φαντασιωσεις του
(αδυνατωντας ομως να ξεφυγει απο αυτες,
αδυνατωντας να κινηθει προς τη πραγματοποιηση τους).

Ο ναρκισσιστης επομενως αποσυρει τη λιμπιντο, τη γενετησια ορμη του, ολη τη σεξουαλικοτητα του, στο Εγω του. Οπως ο Ναρκισσος του Μυθου, ερωτευεται το ειδωλο του στα νερα της λιμνης και τελικα πεθαινει απο
"μια λαχταρα,την οποια η αντανακλαση της εικονας του δε θα μπορουσε να του ικανοποιησει ποτε"

Συμφωνα με τη Νανσυ ΜακΟυιλιαμς
("ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ",μεταφραση:Αντωνια Καραμπετσου),
"τα ναρκισσιστικα ατομα,εχουν μια αισθηση ακαθοριστης εξαπατησης,ντροπης,φθονου,κενοτητας η ανολοκληρωτου κενου,ασχημιας και κατωτεροτητας η τα αντισταθμιστικα στοιχεια αυτων των αισθηματων:πιστευουν οτι εχουν παντα δικιο και νιωθουν υπερηφανεια,περιφρονηση,αμυντικη αυταρκεια,ματαιοδοξια και αισθημα υπεροχης"



Η Μακ Ουιλιαμς το προχωραει ακομα περισσοτερο το πραγμα, συνδεοντας το ναρκισσισμο με τη σημερινη εμπορευματικη κοινωνια, θεωρωντας το ναρκισσισμο πραγματικη επιδημια,
συγκριτικα με την εποχη του Φρουντ, οπου ο ναρκισσισμος δεν ειχε γονιμο εδαφος για να βλαστησει,

"..τα χαρακτηριστικα της συγχρονης ζωης ενισχυουν το ναρκισσισμο των ατομων.
Ο κοσμος μεταβαλλεται ραγδαια, μετακινουμαστε συχνα, τα μεσα εκμεταλλευονται τις ανασφαλειες μας και τρεφουν τη ματαιοδοξια και την απληστια μας,
ο υλισμος καθιστα ανισχυρες εως ενα βαθμο, τις εσωτερικες νορμες που ειχαν παγιωσει οι θρησκευτικες παραδοσεις. Στις μαζικες κοινωνιες και σε εποχες ραγδαιας αλλαγης η αμεση εντυπωση που προκαλει ενα ατομο στους αλλους μπορει να ειναι πιο επιτακτικη απο τη τιμιοτητα και την ειλικρινεια του,
χαρακτηριστικα που εκτιμωνται σε μικροτερες και πιο σταθερες κοινωνιες,
οπου οι ανθρωποι γνωριζουν καλα ο ενας τον αλλον ωστε να κρινουν ενα ατομο με βαση το παρελθον και τη φημη του."


Μεγαλουπολη, εσωτερικη παγωνια, αποξενωση. Μπροστα σε μια οθονη κρινουμε βιαστικα το Συμπαν, μπροστα σε μια οθονη οπου κατα καποιο τροπο αντανακλαται το ειδωλο μας,
σα το Ναρκισσο και τη λιμνη οπου πνιγεται,
προσπαθουμε να καταλαβουμε, προσπαθουμε να ερθουμε σε επαφη με τον Αλλον,
προσπαθεια καταδικασμενη σε αποτυχια,
γιατι το μονο που τελικα αντανακλαται στην οθονη ειναι το ειδωλο μας.
Μπροστα σε λεξεις κι εικονες, αυτοικανοποιουμαστε με αυτες τις λεξεις και τις εικονες,
κρατωντας σε αποσταση τον Αλλον, στελνοντας αλλεπαλληλα μηνυματα,
αλλα η απογνωση αυτων των αλλεπαλληλων μηνυματων δε μπορει να μας κρυψει τελικα
το οτι ο ο πομπος κι ο δεκτης αυτων των μηνυματων ταυτιζεται,
εμεις ειμαστε ο πομπος και εμεις ειμαστε ο δεκτης των μηνηυματων μας.
Τα λογια μας ειναι αλληλεγγυη και προσπαθεια για κατανοηση,
αλλα το αποτελεσμα δεν ειναι ουτε η αλληλεγγυη ουτε η κατανοηση.
Δε ξερω αν φταινε τα υλικα αγαθα
(αλλωστε η Μετουσιωση τα προυποθετει),
δε ξερω αν φταει το Διαδικτυο κι η ανομολογητη απολαυση που αντλουμε απο τα facebook
 κ τα myspace, απολαυση που δεν ειμαστε διατεθειμενοι να ανταλλαξουμε με κατι πιο απτο,
δε ξερω αν φταιει η κλιμακουμενη απογνωση που αντι να ενωνει, απομονωνει,
ξερω ομως οτι ο Καπιταλισμος τροφοδοτειται απο το Ναρκισσισμο κι ο Ναρκισσισμος τροφοδοτειται απο τον Καπιταλισμο, και πως θα μπορουσε να γινει αλλιως,
απο τη στιγμη που και τα 2 ισουνται με τη Μοναξια..
Και η Μοναξια συνδεει αυτα τα 2,
χαλυβδωνοντας το δεσμο τους, καθιστωντας τα αξεδιαλυτα.
Για αυτο λεω και ξαναλεω, οτι κανεναν καπιταλισμο δε θα νικησουμε μονο με λογια,
συνθηματα και θυμο. Απαραιτη προυποθεση για μια συνολικη αλλαγη του συγχρονου τοπιου που θυμιζει Αποκαλυψη, ειναι η Αγαπη για τον Αλλον, η Αγαπη,
πανω απο ολα, η Αγαπη.
(Η οποια, για να το θεσω πραγματιστικα,ε πιστημονικα -και εστω ξενερωτα-,
κανει τη λιμπιντο να ρεει.)

ΕΞΟΥΣΙΑ,ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΩΝ ΦΩΚΛΑΝΤΣ

To κεντρικο μοτο της ταινιας V FOR VENDETTA ειναι:"ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ,ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ"
Εγω θελω να το παραφρασω κ να πω οτι ΚΑΙ οι πολιτες πρεπει να φοβουνται τις κυβερνησεις τους,αλλα ΚΑΙ οι κυβερνησεις πρεπει να φοβουνται τους πολιτες τους.Κι εδω ο φοβος ,απο τη στιγμη που ειναι αμφιδρομος,νοειται οχι ως τρομος η ακινησια.Χρησιμοποιω τον φοβο με την εννοια οτι και οι 2 πλευρες πρεπει να γνωριζουν οτι εχουν καποια καθηκοντα,η παραβαση των οποιων δε πρεπει να παραμενει ατιμωρητη.Αυτο δηλαδη που ο Τζον Λοκ εχει πει εδω και καποιες εκατονταετιες,οτι μεταξυ των 2 υπογραφεται ενα Κοινωνικο Συμβολαιο,το οποιο φυσικα πρεπει να τηρειται.
Αν δε τηρειται απο τη πλευρα των πολιτων,εχουμε ασυδοσια,η οποια ειναι μαθηματικα βεβαιο οτι θα καταληξει σε τυραννια,
αν δε τηρειται απο τη πλευρα των κυβερνωντων,παμε κατευθειαν στη Τυραννια.

Τι αλλο ειναι η Εξουσια εκτος απο Βουληση;Χρησιμοποιω εδω τον ορο Βουληση σχεδον με τη Σοπεναουερικη εννοια της,ως μια Βουληση που βουλεται ακαταπαυστα διχως να δεχεται φραγμους,κ ο μονος σκοπος της  ειναι η αναπαραγωγη/διαιωνιση της
(Η Βουληση κατα τον Σοπεναουερ ειναι η γενεσιουργος αιτια του Κοσμου,αλλα δε θελω να επεκταθω παραπανω σε αυτο για να μη ξεφυγω απο το θεμα της αναρτησης)
Αν δεν ορθωθουν ομως τειχη κ φραγμοι μπροστα σε αυτη τη τρομερη Δυναμη,αν αυτη η Δυναμη δε ξερει οτι ανα πασα στιγμη μπορει να γκρεμοτσακιστει,αν αυτη η Δυναμη δε νιωθει υποχρεωμενη εκ των πραγματων να τηρει το Κοινωνικο Συμβολαιο,τοτε ειναι σιγουρο οτι καποια στιγμη,το Κοινωνικο Συμβολαιο μεταξυ εκεινης κ του λαου,καταλυεται.

Ειναι στη φυση της Εξουσιας η διαστροφη κ η διαφθορα.Αυτο το παρατηρουμε παντου,ακομα κ στις καθημερινες συναλλαγες μας με τον πιο χαμηλοβαθμο διοικητικο υπαλληλο..φανταστειτε λοιπον τι γινεται στα ανωτερα κλιμακια.Στους ανθρωπους που εχουν τα ηνια αυτης της χωρας.Στους ανθρωπους που με διαφορα τερτιπια εχουν παραμερισει καθε αλλον ανασχετικο φραγμο μπροστα τους.Ειναι αυτοι που ελεγχουν τη δικαστικη εξουσια με το να οριζουν οι ιδιοι τους 37 ανωτατους δικαστικους των 3 ανωτατων Δικαστηριων,ειναι αυτοι που ελεγχουν τη τεταρτη εξουσια,δηλαδη τα ΜΜΕ,
ειναι αυτοι που εχουν συγκεντρωσει τοση δυναμη στα χερια τους ωστε τιποτα να μη μπορει να μπει αναμεσα σε εκεινους κ τη δυναμη που συγκεντρωνουν στα χερια τους,
..ειναι αυτοι που εχουν παψει να φοβουνται.
Ο Λεβιαθαν του Τομας Χομπς.

Η Εξουσια λοιπον κ η Πατριδα δεν ειναι πραγματα συνωνυμα.Καθε εξουσιαστης που συνδεει αυτα τα 2 ειναι de facto επικινδυνος.Δε χρειαζομαστε το ακροτελευτιο αρθρο του Συνταγματος για να μας το πει αυτο.Και μια που μιλησα για Πατριδα,ειναι επιτατακτικη αναγκη σημερα να αναρωτηθουμε για το παραγωγο της,τον Πατριωτισμο.
Τι ειναι ο Πατριωτισμος;ειναι μια εννοια που εχει κακοποιηθει στα χειλια εκεινων των υποκριτων/δημαγωγουν που τη χρησιμοποιουν συχνα για να καλυψουν τη δολιοτητα τους;Εχει θετικο προσημο;Η μηπως ειναι,συμφωνα με τη γνωστη φραση,το εσχατο καταφυγιο των απατεωνων;

Που πιστευει ο πατριωτης;
Στο Συνταγμα κ στους νομους;Στον συμπατριωτη του;Στη δοξα των ηρωων του Εθνους του;
Σημερα που Συνταγμα κ Νομοι δε πολυλειτουργουν,σημερα που ο ενας θελει να βγαλει το ματι του αλλου κ η αναμνηση των ηρωων ειναι πολυ μακρυνη για μπορεσει να μας συνεγειρει,
ειναι δεδομενο οτι ο Πατριωτης δε πιστευει σε κατι που Υπαρχει,αλλα σε κατι που θα πρεπε να υπαρχει,σε κατι δηλαδη που μπορει να εχει εμφανιστει στο παρελθον αλλα τωρα εξαφανιστηκε,ξεχαστηκε.Κ αυτη ειναι η γοητεια αλλα κ ο κινδυνος του να πιστευουμε σε κατι που δεν εχει στερεα θεμελια,σε κατι που δεν ειναι χειροπιαστο,
διοτι ευκολα διαστρεφεται το αρχικο νοημα του Σημαινοντος,ευκολα ερχονται οι διαστροφες,οι νευρωσεις,
η νοσταλγια δηλαδη για κατι που εχει πεθανει,αλλους τους στρεφει στη μελαγχολια,αλλους τους κανει φανατικους.
Κ οπως ο Διογενης που εψαχνε με το φαναρι του για ανθρωπους,ετσι κ καποιοι απο εμας,παιρνουμε τους δρομους και ρωταμε,υπαρχει πατριδα;Υπαρχει Συνταγμα;Που ειναι οι ηρωες μας;
Που ειναι η χωρα μας;

Ετσι λοιπον οπως εχουν ερθει τα πραγματα,ειναι αναγκαιο να χασουμε καθε νοσταλγια,καθε παλια νοηματοδοτηση των λεξεων,καθε βεβαιοτητα αλλα και καθε ελπιδα.Να εισελθουμε σε μια Κολαση του Δαντη,ξερετε,εκεινη που στην επιγραφη διαβαζουμε "ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΤΕ ΚΑΘΕ ΕΛΠΙΔΑ ΟΣΟΙ ΕΙΣΕΡΧΕΣΤΕ ΕΔΩ"...Να ξεχασουμε ολα αυτα που μαθαμε κ μεσα σε αυτο το παγερο σκοταδι της αβεβαιοτητας να πιασουμε το νημα απο την αρχη.Να συνειδητοποιησουμε οτι δε μπορουμε να ζουμε μεσα σε μυθους κ σε ψεμματα,μεσα σε μια επιπλαστη αρνηση της πραγματικοτητας.Πατριδα δεν ειναι αυτο που υπηρξε,πατριδα δεν ειναι οι φασιστες που κυνηγανε σκουροχρωμους,πατριδα δεν ειναι η Εξουσια που βουλεται ακαταπαυστα διχως να λογαριαζει φραγμους,πατριδα δεν ειναι καν οι ηρωες μας,οι πολεμιστες κ οι φιλοσοφοι
(γιατι το να θεσουμε ως βαση της Υπαρξης μας τον Σοφοκλη,τον Κολοκοτρωνη,τους ηρωες του 40 η ακομα κ τον Παναγουλη που αντισταθηκε στον δικτατορα,αυτος ειναι ο ασφαλεστερος δρομος προς τη Καταθλιψη κ την Ακινησια)
Τελειωσαν ολα αυτα κ φυγανε.Δεν ειναι αυτα Πατριδα.Πατριδα μας ειναι ο διπλανος μας,ο συνανθρωπος μας,ο συμβασιουχος που απολυεται,ο δασκαλος των παιδιων μας,ο μεταναστης που εχει το ψιλικατζιδικο της γειτονιας,
πατριδα μας ειναι αυτος που τον ενωνει κοινη μοιρα με εμας.Ανεξαρτητως του αν πιστευει αυτα που πιστευουμε.Πατριδα μας ειναι ο συνοδοιπορος μας.Δε μπορει να ειναι Πατριδα ο εκμεταλλευτης μας.
Δε μπορει να ειναι Πατριδα η σημερινη τερατομορφη Εξουσια,η οποια μαζι με δημοσιογραφους,καποιους δικαστικους κ τη συμπαθη ταξη των αιμοβορων πλουτοκρατων,
αυτο το συμπλεγμα του Λαοκοοντα,στο οποιο οι παραπανω συμπλεκονται αλλοτε εναγκαλιασμενοι αλλοτε τρωγωντας ο ενας τον αλλον κ ολοι μαζι,εμας,
εχει πληρως αποθρασυνθει κ επιδιωκει οχι μονο αυτο που κανει παντα,να πινει δηλαδη το αιμα των πολιτων,επιδιωκει σημερα ΚΑΙ να πεταξει στον Καιαδα τα κουφαρια των στραγγισμενων

Μπορουμε να τα βαλουμε με ολους αυτους;Δε ξερω αν μπορουμε,παντως σιγουρα ξερω οτι δε μας φοβουνται.Κ εκει που μονο ο λαος φοβαται την Εξουσια,διχως αυτη η Εξουσια να φοβαται τον λαο,ειναι αναποφευκτο για τον λαο αυτο,να υποφερει.

Κλεινω με μια ερωτηση:το 1982 η Μαργκαρετ Θατσερ ηταν σε δυσκολη θεση στο εσωτερικο της μετωπο,οι δημοσκοπησεις την εδειχναν σε χαμηλα ποσοστα και παραλληλα ο λαος της Βρετανιας αντιστεκοταν στη νεοφιλελευθερη βαρβαροτητα που ηθελε να περασει,στα μετρα δηλαδη εναντιον των ανθρακωρυχων κ ολων των εργαζομενων.Αποφασισε τοτε να κανει εναν πολεμο στα Φωκλαντς,ενα συμπλεγμα νησιων στου διαολου τον κωλο,πολεμο με την Αργεντινη.Αυτος ο πολεμος δεν ηταν αμυντικος,ηταν απλως ενα προσχημα για να συνασπιστουν οι μαζες εναντιον του εξωτερικου αορατου εχθρου κ να ξεχασουν τον εσωτερικο εχθρο,δηλαδη τη Θατσερ και τους μεγαλοκαρχαριες.650 Αργεντινοι στρατιωτες κ 250 Βρετανοι αλληλοσφαχτηκαν.Η Βουληση της Θατσερ θριαμβευσε κ τα επομενα χρονια κατακρεουργησε τους εργαζομενους,περνωντας για πρωτη φορα τη νεοφιλελευθερη βαρβαροτητα στα συνορα της Ευρωπης,
πανω στη συγχυση κ το θριαμβευτικο κλιμα που εντεχνως κ σκοπιμως καλλιεργηθηκε στη Βρετανικη κοινη γνωμη..ποιος μπορουσε να αντισταθει σε μια νικητρια πολεμου -Πραιμ Μινιστερ;
Ποιος ειναι εδω ο πατριωτης;Το προβατο που φοσυκωνε απο υπερηφανια για τη νικη της χωρας του;
Ο νεκρος στρατιωτης;
Η ο Βρετανος πολιτης που προσπαθησε να αντισταθει στη τοτε περιρρεουσα ατμοσφαιρα φωναζοντας κ προσπαθωντας για την αντικατασταση της πολεμοκαπηλης Δασκαλας του Μπλαιρ;

ΑΠΟΛΛΙΝΑΙΡ:ΑΓΑΠΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΙ ΕΛΠΙΔΑ

Απο το βιβλιο "ΠΟΙΗΜΑΤΑ" ,εκδοσεις:ΓΝΩΣΗ,ενα ποιημα του Γκυγιωμ Απολλιναιρ,σε μεταφραση του Νικου Σπανια.

ΑΓΑΠΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΙ ΕΛΠΙΔΑ

Σ'εσφιξα στο στηθος μου σαν περιστερι που μια παιδουλα
πνιγει αθελα της
Σ'εκανα δικη μου μ'ολη την ομορφια σου
Μιαν ομορφια πλουσιοτερη και απο ολα τα
Κοιτασματα χρυσου της Καλιφορνια τον καιρο
Του πυρετου του χρυσου
Ικανοποιησα τον σαρκικο ποθο μου απο το χαμογελο σου
  απο τα βλεμματα σου απο το τρεμουλιασμα σου
Εκανα δικη μου ειχα στη διαθεση μου την υπερηφανεια σου
Οταν σε κρατουσα σκυμμενη και βαστηξες
Τη δυναμη μου και τη βια μου
Πιστεψα πως ολα θα τα'παιρνα μα ηταν πλανη
Κι απομενω σα τον Ιξιωνα
Μετα την ερωτικη πραξη του στο φαντασμα του συννεφου
Που εμοιαζε μ'αυτη την Ηρα την αηττητη Ηρα
Και ποιος μπορει να πιασει ποιος μπορει ν'αρπαξει
Συννεφο ποιος μπορει να ακουμπησει το χερι του
Σ'εναν κατοπτρισμο και απαταται οποιος νομιζει
Πως μπορει να γεμισει τα χερια του με γαλάνο του ουρανου
Πιστεψα πως πηρα ολη την ομορφια σου
Κι ειχα μονο το σωμα σου
Αλιμονο το σωμα δεν εχει
Αιωνιοτητα το σωμα λειτουργει
Μονο για να προσφερει ηδονη
Μα δεν προσφερει αγαπη
Κι ειναι ματαιο τωρα
Να προσπαθω ν'αδραξω το πνευμα σου
Ξεγλιστρα ξεγλιστρα

Παντα
Σαν ενας κομπος που λυνεται
Και τα γλυκα σου μπρατσα
Στον μακρινο οριζοντα
Ειναι ερπετα με χρωμα της αυγης
Που κουλουριαζονται ερωτικα και αποχαιρετιστηρια
Ειμαι εμβροντητος ειμαι αλαλιασμενος
Αποκαμα μ'αυτον τον ερωτα που απαξιεις που τοσο
απεχθανεσαι
Σωμα δεν γινεται διχως ψυχη
Και πως μπορω να πιστεψω
Οτι θα γινω ενα με το σωμα σου τ'αλλοτινο
Μια κι η ψυχη σου γλιστρησε μακρια μου τοσο
Σαν ολα τα σωματα τα ζωντανα
Ω εσυ δικη μου σ'εκανα στο θανατο μονο

Ομως στο πεισμα ολων αυτων
Κοιταζω μηπως ερχεται απο περα
Ο γραμματοκομιστης και πως
Απαντεχω τη χαρα του καθημερινου γραμματος σου
Η καρδια μου σκιρτα σαν ελαφινα
Σαν βλεπω τον ταχυδρομο να 'ρχεται
Και ονειροπολω οτι θα ταξιδεψουμε
Μοναχοι οι δυο μας ισως τρεις
Και κανεις  στον κοσμο τουτο ποτε
Δε θα μαθει τιποτα για τ'ακριβο
Ταξιδι μας στο τιποτα αλλα
Για καπου αλλου και για παντα
Στη θαλασσα αυτη γαλανοτερη
Πιο γαλανοτερη απ'ολο το γαλανο
Της γης στη θαλασσα αυτη κανεις
Ποτε δε θα κραυγασει "Στερια"

Για τη συνετη ομορφια σου τα τραγουδια μου
Πιο καθαρα απο ολες τις λεξεις θα υψωθουν
Πιο ελευθερα και απο τα κυματα ακομη
Αραγε καρδια μου ειναι αργα
Για αυτο τ'αποκρυφο ταξιδι
Το πλοιο μας καρτερα
Και η φαντασια μας και η πραγματικοτητα
Ξανα θα μας ενωσει μιαν μερα αν οι ψυχες
Ενωνονται για μια τοσον εξαισια αποδημια

Ελα καρδια μου του αντρα
Σωνεται η λυχνια γεμισε την
Με το αιμα σου ελα ζωη μου
Θρεψε τη λυχνια αυτη της αγαπης
Κι εσυ κανονι ανοιξε δρομο
Και πια μακαρι να ξημερωσει
Η μερα της νικης η αμοιβη
Μερα της επιστροφης
Δινω στην ελπιδα μου τα ματια τουτα τα βοτσαλα
Δινω στην ελπιδα μου τα χερια μου φοινικες νικης
Δινω στην ελπιδα μου τα ποδια μου αρμα θριαμβου
Δινω στην ελπιδα μου το στομα το φιλι μου
Δινω στην ελπιδα μου τα ρουθουνια να βαλσαμωσουν
τ'ανθη του Μαγιου
Δινω στην ελπιδα μου την ευχη της καρδιας μου
Δινω στην ελπιδα μου το μελλον ολακερο
Τρεμουλιαστο σα μικρο-μικρο φως σε δασος.

"ΠΟΡΝΗ Η ΖΩΗ..ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΜΕ,ΤΗΣ ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ.."

Με τον Πετρο ημασταν χρονια φιλοι,απο πιτσιρικαδες,οταν γνωριστηκαμε στον συνδεσμο.Ολυμπιακοι και οι 2,ανησυχα παιδια και οι 2,θα μπορουσα να θυμηθω πολλα περιστατικα απο εκεινες τις ημερες,που κατα καποιο τροπο φανερωναν οτι θα καταντουσαμε οπως καταντησαμε.Αλλα αν εγω ειμαι το κλασικο παιδι της πιατσας που εχετε στο μυαλο σας,πιστεψτε με,ο Πετρος δεν εχει καμια σχεση με τη τυπικη εικονα ενος πρωτοπαλικαρου του Αφεντικου.
Ποιος ειναι το Αφεντικο;
Ενα-ενα,μη βιαζεστε.
Ο Πετρος λοιπον ηταν ενας τυπος απο αυτους που μπορουσες να εμπιστευτεις.Ειχε καλο ονομα στη πιατσα,οτι προλαβαινε το κακο προτου συμβει.Γυμνασμενος.12 χρονια kick-boxing.Ηταν πολυ καλος στο να απομακρυνει μεθυσμενες παρεες που εκαναν εκτροπα στα μαγαζια του Αφεντικου.Τους εβγαζε εξω σε χρονο dt.Oι θαμωνες εβλεπαν εναν τυπο (λες  κ περπαταει στον αερα),κουβαλωντας λιαρδες,αλλοτε απο τον σβερκο,σα γατα που κουβαλαει τα μικρα της,
αλλοτε κρατωντας τους πισθαγκωνα.
Και την επομενη μερα,ξυπνουσαν οι μεθυσμενοι,σχεδον αθικτοι.
Ηταν καλο παιδι ο Πετρος.
Ακομα δε μπορω να καταλαβω πως περασε την εφηβεια του με εναν τυπο σαν εμενα,ακομα δε μπορω να εξηγησω πως εχασε το δρονο του.
Το Αφεντικο ηταν ενας χοντρος και γλοιωδης τυπος,που ειχε νυχτερινα μαγαζια.Ετσι πανε φαινεται αυτα,την Εξουσια στη Νυχτα και τη Πολιτικη,την εχουν παντα κατι χοντροι και γλοιωδεις τυποι,σαν αυτον.Παντου ηταν ανακατεμενος.Μεχρο και με τη ποδοσφαιρικη ομαδα του Δημου ειχε μπλεχτει.Ολοι οι σκυλομαγαζαδες κ οι νταβαδες γουσταρουν το προεδριλικι,γουσταρουν να τους φωναζουν στον δρομο "ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕ"
Δεν ηταν καποιος τυχαιος.Στα μαγαζια του παρελαζαν ημι-γνωστα ονοματα,ειχε νταραβερια ακομα κ με πολιτευτες(αν κ ειχαν παψει να πηγαινουν τελευταια στα μαγαζια του)
Ο Πετρος δουλευε στα μαγαζια του.Ναι.Μπραβος ηταν.Αλλα οπως σας ειπα,μη περιμενετε καποιον τραμπουκο με ξυρισμενο κεφαλι.Ηταν ωραιο παλικαρι,ωραιος στο προσωπο,ωραιος και στη ψυχη.
                  -------------------------------
Πραγματικα,θα ηταν το ομορφοτερο ζευγαρι εκεινος κ η Μυρτω.
Ποια ειναι η Μυρτω;
Τον Πετρο,το Αφεντικο κ εμενα,μπορω να περιγραψω.Τη Μυρτω,οχι.Η Μυρτω ηταν ενα διαμαντι στη λασπη,οπως ο Πετρος,αλλα ελαμπε πολυ περισσοτερο,γιατι η λασπη περνουσε κ δε την αγγιζε.Εκανε δευτερα φωνητικα στις σκυλουδες του μαγαζιου,λογικα εκει θα εμενε,γιατι απο φωνη,για να ειμαστε ειλικρινεις.δεν ηταν κατιν ιδιαιτερο.Αντε να φτανε μεχρι να ανοιγει το προγραμμα.Ομως ειχε ενα προσωπο στο οποιο δε κουβαλουσε τιποτα πανω του απο οσα ειχε περασει.Εχω δει Αγγελους στη ζωη μου,αλλα συνηθως ειναι θαμποι,
εκει που κυκλοφορω εγω,τα προσωπα θαμπωνουν γρηγορα...
Αλλα το προσωπο αυτου του κοριτσιου ελαμπε οταν χαμογελουσε..και χαμογελουσε συχνα..Δεν ειμαι καλος στη περιγραφη των προσωπων.Ειχε σγουρα μακρυα μαυρα μαλλια,μπλε ματια κ καταλευκο δερμα,αλλα κ παλι,δε νομιζω οτι καταλαβατε πολλα.
Οταν βρισκομασταν στο μαγαζι οι 3 μας,εβλεπα τη ζωη με αλλο ματι,λιγοτερο μιζερη κ χαραμισμενη.Δε ξερω τι ειναι ερωτας για να σας πω αν ημουν ερωτευμενος με τη Μυρτω.Παντως δεν υπηρχε περιπτωση να μιλησεις μαζι της πανω απο ενα λεπτο κ να μη νιωσεις τη καρδια σου να χτυπαει σα ταμπουρλο.
Την Ομορφια,οι περισσοτεροι την εκτιμουν.Καποιοι αλλοι,με μεγαλυτερη αυτοπεποιθηση,θελουν κ να τη γευτουνε.
Υπαρχει δυστυχως και μια τριτη κατηγορια ανθρωπων..εκεινοι που θελουν να τη Βεβηλωσουν..
              -----------------------------------
Τον συγκεκριμενο,τον φωναζαμε Κεφαλα.Ηταν ενας τυπος που ψηφιζοταν επι χρονια στο Δημοτικο Συμβουλιο,ο,τι γινοταν στον Δημο,ειχε την εγκριση του.Κινουσε τα νηματα της πολης,Νυχτα κ Μερα,κ ειχε νταραβερια με το Αφεντικο,ο ενας χρειαζοταν τον αλλον.Το Αφεντικο ηθελε μια ακρη με τους τοπικους αρχοντες,ο Κεφαλας ηταν απο αυτους που λεμε βιτσιοζους.Πρωτο τραπεζι πιστα,αν πληρωνε τα ουισκυ κ τα γαρυφαλλα που πεταγε στη πιστα,θα επρεπε να δουλευει επι 10 ζωες.Αλλα,δε χρειαζοταν.Το Αφεντικο επωφελουταν πολυ περισσοτερο απο τις εξυπηρετησεις του.
Στο δουναι κ λαβειν τους,συμπεριλαμβανοταν που κ που καμια κοπελα.Απο ενα στριπτητζαδικο του Αφεντικου.
Ο Κεφαλας ειχε ομως ενα κακο συνηθειο.Δε τις παρεδιδε οπως τις επαιρνε.
Το βιτσιο του,οπως σας ανεφερα,ηταν να τις χτυπαει.Συνηθως δεν αφηνε σημαδια,θυμαμαι ομως μια πορνη,την οποια ειχε κανει μαυρο στο ξυλο.
Μικρα εγκληματα μεταξυ φιλων.Με ενα Συγγνωμη στο Αφεντικο,καθαρισε.Αν το ειχε κανει οποιοσδηποτε αλλος αυτο,αν ειχε χαλασει δηλαδη προσωρινα το εμπορευμα του Αφεντικου,δε νομιζω οτι θα ειχαμε ξανακουσει νεα του..Τσιμεντωμενο θα τον βρισκαμε.
                  -------------------------
Και ηλθε εκεινη η μοιραια στιγμη που ο Κεφαλας ζητησε απτο Αφεντικο για ενα βραδυ,τη Μυρτω.Θυμαμαι οτι ημασταν στο σπιτι του Πετρου,οι 3 μας.Χαζολογουσαμε,τρωγαμε και βλεπαμε τηλεοραση.Οταν ακουστηκε το κινητο,κανεις δε μπορουσε να φανταστει τι θα επακολουθουσε.Το Αφεντικο εδωσε εντολη στον Πετρο να συνοδεψει τη Μυρτω μεχρι το ξενοδοχειο,σε ενα δωματιο οπου θα τη περιμενε ο Κεφαλας.
Η Μυρτω δεν ηταν πορνη ουτε χορευτρια στο στριπτητζαδικο του Αφεντικου.
Μια τραγουδαρια ηταν,για οσους την εβλεπαν να τραγουδαει,σε ενα πτα σκυλαδικα του.
Ομως ηταν αναγκασμενη να κανει το χατηρι του Αφεντικου..Δυσκολοι οι καιροι..
Δυσκολο κ το Αφεντικο..πως να πεις οχι σε εναν τετοιον ανθρωπο;
Κ ομως,ο Πετρος το προσπαθησε.Τον ακουσα να λεει στο Αφεντικο,"Οχι,δε πρεπει να του τη παμε,θα τη πειραξει ο καριολης"..Το τι μπινελικια ακουστηκαν απο το Αφεντικο,δε μπορειτε να φανταστειτε.Δεν ειχα ξανακουσει ανθρωπο να βριζει ετσι..κ θυμηθειτε οτι μικρος ημουν στους οργανωμενους του Θρυλου!
Ο Πετρος αλλαξε χιλια χρωματα.Οι εκφρασεις του προσωπου του...ενω η Μυρτω,παρεμεινε αταραχη.Η γλυκα δεν ειχε φυγει απο το προσωπο της,λες κ το βραδυ με τον Κεφαλα,θα το περνουσε αλλη κ οχι αυτη.
"Δε πειραζει" ειπε στο νικημενο Πετρο."Θα παω.Τι θα μου κανει;Αλλωστε οταν ηλθα στη Αθηνα,το περιμενα οτι καποτε θα συμβει κ αυτο.Μη στεναχωριεστε παιδια..
........Πουτανα η ζωη,κ οσο μεγαλωνουμε,της μοιαζουμε......."
"Κ οσο μεγαλωνουμε,της μοιαζουμε..".Τα σκληρα της λογια  δε ταιριαζαν με το προσωπο της.Αυτο με τσακισε ακομη περισσοτερο.Ηθελα να τη κανω να ξεχαστει..εκανα χαζομαρες..Της ειπα να παιξουμε μπραντεφερ..Βαλε κ τα 2 χερια εσυ.Παμε.Κοιτα τη Πετρο,ποσο δυνατη ειναι!Μυρτω,κοκκινισες!Κ εσυ σφιγγεσαι,μου φαινεται,Της πονεσαν τα χερια κ σταματησαμε.Σηκωθηκε κ μου εδωσε ενα φιλι στο μαγουλο.Ετρεξα στη τουαλετα για να μη δει οτι βουρκωσα.
Γιατι να συμβαινουν στους ανθρωπους αυτα τα πραγματα;
Η Μυρτω αρχισε να ετοιμαζεται.Ο Πετρος ειχε πετρωσει.Μαλον ηταν εκεινη η στιγμη που καταλαβε ποσο νοιαζοταν για αυτην.Εγω,το γνωριζα απο καιρο.Και για αυτον και για μενα.Αν ποτε τα φτιαχνανε,η χαρα μου θα ηταν μεγαλυτερη αο τη λυπη μου.Θα ηταν γλυκια μελαγχολια,θα ηταν κ ανακουφιση που η Μυρτω βρηκε αυτον τον ανθρωπο για να τη προστατευει κ να την αγαπα.
Ομως τωρα κανεις δε μπορουσε να τη προστατευσει απο το Αφεντικο κ τους φιλους του.
"Τι θα μου κανει αλλωστε;Σιγα,ολα καλα θα πανε"
              --------------------------
Τα γεγοντα που επακολουθησαν θα τα αναφερω τηλεγραφικα.Ο Πετρος παρελαβε τη Μυρτω τουλουμιασμενη στο ξυλο.Ανεβηκε αμεσως λυσσασμενος στο δωματιο και χτυπησε τον Κεφαλα τοσο ασχημα ωστε η παραμονη του παντου στην Αττικη να μοιαζει αυτοκτονικη.Γυρισε σπιτι,εγω περιποιουμουν τη Μυρτω.Μαζεψε τα πραγματα του.Μου ειπε τρεμοντας να αλλαξουμε ζωη.Να ξεφυγουμε απτον βοθρο.Τωρα ηταν η ευκαιρια.Οπου κ αν πηγαινε,το Αφεντικο μπορει να τον εβρισκε,για αυτο επρεπε να χωρισουνε οι δρομοι μας,εστω προσωρινα.Παρε τη Μυρτω κ εξαφανιστειτε.Κ αν ολα πανε καλα,θα ερθω να σας βρω.Πηγαινετε στη Κεφαλλονια,εχω ενα παλιοφιλο εκει,που δεν εχει παρεδωσε με κανεναν απο δω.Παρε τη Μυρτω,να τη προσεχεις.Θα σε προσεχει κ αυτη.Ολα θα πανε καλα κ θα ερθω σε λιγους μηνες να σας βρω.
    ---------------------------
2 μηνες περασαν απο τοτε.Και ειναι οι ομορφοτεροι μηνες στη ζωη μου.Η Μυρτω,οπως ηταν επομενο,δε κουβαλησε το παρελθον μαζι της.Ξεκινησαμε κατι καινουριο εδω.
Το μονο μου προβλημα ειναι οι ενοχες μου.
Ξερω οτι αν εμφανιστει ο Πετρος,θα τη κανει δικια του.Απ'την αρχη ανηκαν αλλωστε ο ενας στον αλλον.
Οχι,μη φανταστει κανεις οτι θελω να εχει παθει κατι ο φιλος κ αδελφος μου.Μακαρι να εχει ξεφυγει απο το Αφεντικο κ να ελθει συντομα να μας βρει.Καθε πρωι που ξυπνω,αυτο ευχομαι..
Απλα,λιγο ακομα,ας καθυστερησει,
λιγο ακομα..γιατι τις νυχτες στην αγκαλια της ανασταινομαι
και απο τα σκατα μεχρι τον Παραδεισο,για κανεναν η διαδρομη δεν ηταν συντομοτερη απο οτι σε μενα.

ΝΑΟΜΙ ΚΛΑΙΝ,ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ,Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ.

Το να διαστρεφουν το νοημα των λεξεων,ειναι ενα απο τα αγαπημενα τους παιχνιδια.Κομματι της προπαγανδας τους,λεγε-λεγε ο κοσμος μπερδευεται και ξεχναει.
Σου λενε "εξορθολογισμος των δημοσιων δαπανων" και εσυ νομιζεις οτι κοβονται ας πουμε ο μισθος καποιων υψηλομισθων.Σου κρυβουν οτι αυτο σημαινει απολυσεις συμβασιουχων των 800-1000 ευρω,σου κρυβουν οτι αυτο σημαινει συγχωνευσεις νοσοκομειων με αποτελεσμα να μην εχουν τα νοσοκομεια ουτε γαζες.
Σου λενε "εξυγιανση των δημοσιων υπηρεσιων"
Αν οι ΔΕΚΟ ειναι αρρωστες και θελουν εξυγιανση,δε πρεπει να τιμωρηθει αυτος που τις αρρωστησε;
Και το masterpiece τους,σου λενε για "απελευθερωση της αγορας εργασιας"
Δηλαδη,σου λενε οτι η αγορα εργασιας ως τωρα ηταν "σκλαβωμενη"
Σκλαβωμενη αγορα εργασιας=εργασιακα δικαιωματα που κατακτηθηκαν με αιμα.
Απελευθερωση της αγορας εργασιας=προοδος=παρωχημενα κ οπισθοδρομικα εργασιακα δικαιωματα που πρεπει να παψουν να εμποδιζουν την αναπτυξη=Οι του ΣΕΒ ειναι φιλοι μας,νοιαζονται για το κονο καλο=ζητω η flexicurity=ολοι οι εργαζομενοι ειναι κακομαθημενοι κ τεμπεληδες=arbeit machts frei.
Αυτη ειναι η εξισωση.

Συνεχιζοντας τη περιδιαβαση στον κοσμο των λεξεων και της σημειολογιας,φτανουμε στην ονομασια των νεων κομματων.
"ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ"
Σα να σου λενε,η Αριστερα ως σημερα δεν ηταν δημοκρατικη,ηταν σταλινικη,ηταν ανευθυνη.
Εγω ξερω οτι Αριστερα που τακιμιαζει με το ΠΑΣΟΚ,δεν ειναι ουτε Αριστερα ουτε Δημοκρατικη.Αλλα,ας υποθεσουμε οτι κανω λαθος και ας παμε με τα νερα τους.Οκ,η "Αριστερα" τους ειναι "δημοκρατικη" γιατι μεχρι τωρα πιεζονταν κ δε μπορουσαν να εκφρασουν την αριστερη τους δημοκρατικοτητα(sic)
Aπο που εφυγαν ομως;απο τον ΣΥΡΙΖΑ δεν εφυγαν;Τι διαολο,υπηρχε ελλειμμα δημοκρατιας στον Συριζα;Μα ο Σ. κατηγορειται ακριβως για αυτο:Για τη πολυ δημοκρατια που υπαρχει εκει μεσα,για την υπαρξη 150 συνιστωσων που η καθεμια λεει τα δικα της!Ειτε αντιπαθεις ειτε συμπαθεις τον ΣΥΡΙΖΑ,δε μπορεις να μην αναγνωριζεις οτι η λειτουργια μεσα εκει ειναι δημοκρατικοτερη απο οπουδηποτε αλλου!Επομενως;γιατι εφυγαν;και γιατι η σημειολογια της ονομασιας τους καταδεικνυει οτι θεωρουν μονο τη δικια τους Αριστερα,δημοκρατικη;

Και μια που λεμε για δημοκρατικα κομματα και για σημειολογια,ας περασουμε σε ενα ακομα κομμα,που κανεις δεν αμφιβαλλει ποσο δημοκρατικο θα ειναι.Μιλαμε ασφαλως για τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ της Ντορας.Πολλα δημοκρατικα κομματα μαζευονται κ αρχιζω να ζαλιζομαι,δεν ημουν μαθημενος ειναι η αληθεια σε τοση Δημοκρατια.ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ οπως το αριστερο συνεμφανιζομενο κομμα,ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.
Κ εδω η σημειολογια ειναι αποκαλυπτικη.Ειμαστε ΣΥΜΜΑΧΙΑ,κοιταμε το καλο της χωρας,το καλο της χωρας θελει συμμαχιες,απο δω κ περα κ εμεις ειμαστε προθυμοι να ΣΥΜΜΑΧΗΣΟΥΜΕ ακομα κ με τον Διαβολο.Ειμαστε η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΡΟΘΥΜΩΝ,δωσε μας Γιωργο να γλειψουμε λιγο ακομα απο το κοκκαλακι της Εξουσιας,τοσα χρονια δε μας εφτασε.θελουμε κ αλλο.

Και φτανουμε στον Αρχοντα της Διαστροφης των λεξεων,στον Μεγαλο Γκατσμπυ της Ανακολουθιας,στον ανθρωπο που Ελληνικα δε ξερει αλλα με καποιο τροπο παιζει τις λεξεις και τα επικοινωνιακα παιχνιδια στα δαχτυλα του:Τη Πρωθυπουργαρα μας,τον Γιωργο.
Θυμηθειτε τους τελευταιους μηνες,ολη τη τρομοκρατια των λεξεων,την επικειμενη καταστροφη,σε μια εποχη οπου τα spreads ηταν μια χαρα,σε μια εποχη οπου οντως πολλα πραγματα επρεπε να αλλαξουν υστερα απο τη καταστροφικη κυβερνηση των Καραμανλοσημιτιδων αλλα δεν ηταν αναγκη να ξεπουληθει η χωρα,θυμηθειτε τις ασφυκτικες πιεσεις..αν κ δε χρειαζεται να θυμηθειτε,και τωρα παντου στον δημοσιο (ψευτο)διαλογο κυριαρχει η τρομοκρατια της χρεωκοπιας.
Τα ιδια γινονται στην Ιρλανδια,στη Πορτογαλλια,στην Ισπανια,τη Γαλλια.
Ναι,καλα καταλαβατε,δεν ειναι τυχαιο.Ναι,καλα καταλαβατε,παντου οι ηγετες παιζουν την ιδια κασσετα γιατι απο κοινο δασκαλο ειναι δασκαλεμενοι,
ναι παντου βλεπουμε το διαστροφικο νοημα των λεξεων,
"ΥΠΕΥΘΥΝΗ" ειναι η Κυβερνηση που @@@@τον λαο,και του ζητα να θυσιαστει,διχως κανεις απο τους δωσιλογους φυσικα να χανει τα προνομια του,
"ΑΝΕΥΘΥΝΑ" ειναι τα κομματα που υπερασπιζονται τον λαο,που υπερασπιζονται το ψωμι που τρωει.
Ας επιστρεψουμε στον δασκαλο που τους δασκαλεψε.
Διαβαστε το αποσπασμα που ακολουθει,ειναι απο το βιβλιο της Ναομι Κλαιν,"ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ-Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ"

"Για περισσοτερες απο τρεις δεκαετιες ο Φριντμαν και οι παντοδυναμοι οπαδοι του τελειοποιουσαν αυτην ακριβως τη στρατηγικη:την αναμονη καποιας μειζονος ΚΡΙΣΗΣ προκειμενου να ΕΚΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΣΦΑΙΡΑΣ ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ ενοσω οι πολιτες ηταν ακομα ΖΑΛΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΚ και να μονιμοποιησουν στη συνεχεια τις "μεταρρυθμισεις"
Σε ενα απο τα πιο σημαντικα του δοκιμια ο Φριντμαν διατυπωσε τη συνταγη που συνιστα τον πυρηνα της τακτικης του σημερινου καπιταλισμου και την αποκαλω "ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ"
Επισημανε οτι "ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΚΡΙΣΗ-ΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ ΕΙΤΕ ΑΠΛΩΣ ΕΚΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ-,ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ.....Οταν ξεσπαει μια κριση,οι δρασεις που αναπτυσσονται εξαρτωνται απο τις περιρρεουσες ιδεες.Πιστευω οτι αυτη πρεπει να ειναι η βασικη λειτουργια μας:να αναπτυσσουμε εναλλακτικες πολιτικες που θα αντικαταστησουν τις υπαρχουσες,να τις διατηρουμε ζωντανες και διαθεσιμες,εως οτου ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ"
Μερικοι ανθρωποι συσσωρευουν κονσερβες και νερο ωστε να ειναι προετοιμασμενοι για μια πιθανη μειζονα καταστροφη.Οι οπαδοι του ΦΡΙΝΤΜΑΝ συσσωρευουν ιδεες οι οποιες προωθουν τις ελευθερες αγορες.Διοτι,ο καθηγητης του Πανεπιστημιου του Σικαγο ηταν πεπεισμενος οτι,οταν ξεσπαει μια κριση,αποτελει ζητημα καθοριστικης σημασιας η ΑΚΑΡΙΑΙΑ ΔΡΑΣΗ,η γρηγορη και αμετακλητη επιβολη αλλαγων, πριν η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ διολισθησει παλι στην "τυραννια του status quo".
Eκτιμουσε οτι "μια ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΧΕΙ ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΗΣ 6-9 ΜΗΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΜΕΙΖΟΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ.Αν δεν αδραξει τη ευκαιρια για να δρασει αποφασιστικα κατα τη διαρκεια αυτης της περιοδου,δε θα της προσφερθει ξανα παρομοια ευκαιρια"
Μια παραλλαγη της υποδειξης του ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ οτι τα ΠΛΗΓΜΑΤΑ πρεπει να επιφερονται "ΟΛΑ ΜΑΖΙ",η στρατηγικη αυτη υπηρξε το μακροβιοτερο κληροδοτημα του Φριντμαν"

Αυτα λεει η Ναομι Κλαιν,σε ενα βιβλιο που πρεπει οπωσδηποτε να διαβασετε,εγω το αγορασα πριν λιγες μερες και διαβαζοντας τις πρωτες σελιδες,ηταν σα να διαβαζα την αναλυση ενος προσπεκτους που διαβαζει η σημερινη Κυβερνηση και εφαρμοζει πιστα.Ειναι ανατριχιαστικες οι ομοιοτητες και το βιβλιο αυτο θα καταρριψει ακομα κ τις τελευταιες αμφιβολιες που μπορει να εχουμε για τις καλες προθεσεις αυτες τις κυβερνησης.Η οποια εφαρμοζει κατα γραμμα το ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ.
Τα πληγματα πρεπει να επιφερονται ολα μαζι,οπως λει κ ο Φριντμαν.
Και οπου πληγματα,βλεπε τις διαρθρωτικες μεταρρυθμισεις τους,το ξεπουλημα του δημοσιου πλουτου,τις ιδιωτικοποισεις που μας τις σερβιρουν σε μπουκαλακι με αρωμα ανθρωποφαγιας κ εμφυλιου διχασμου.
Για να ξεχασουμε οτι αν ολα γινουν ιδιωτικα,αν πουληθει μεχρι κ η ΕΥΔΑΠ,τοτε ακομα κ το νερο,θα το πουμε νερακι.



UPDATE
Για ολους εσας που γκουγκλαρετε και πεφτετε σε αυτο εδω το αρθρο,ριχτε κ μια ματια εδω
http://celinathens.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.html
ειναι αποσπασμα απο το βιβλιο της Κλαιν

K αλλη Ναομι Κλαιν   εδω    και      εδω

ΕMMY VAN DEURZEN:ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Aπο το βιβλιο του Μικ Κουπερ,"Ο ΥΠΑΡΞΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ",παραθετω ενα αποσπασμα απο το κεφαλαιο:"Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ",
σε μεταφραση της Μεσενιας Δημοπουλου.

ΕMMY VAN DEURZEN:ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

"Περα απο το οτι ιδρυσε τη Βρετανικη σχολη Υπαρξιακης Αναλυσης,η van Deurzen ανεπτυξε τη δικη της,μοναδικη προσεγγιση στην υπαρξιακη πρακτικη.Αυτο που κανει τη προσεγγιση της ιδιαιτερα πρωτοτυπη ειναι το γεγονος οτι,σε αντιθεση με τις προσεγγισεις που εχουν εξεταστει ως τωρα,οπως του Yalom(1980) η του Boss(1963),ασχολειται κυριως με την παροχη βοηθειας στους θεραπευομενους για να αντιμετωπισουν τις προκλησεις της καθημερινης ζωης και οχι τα ανωτερα οντολογικα δεδομενα της Υπαρξης.Απο ολες τις υπαρξιακες θεραπειες,η προσεγγιση της van Deurzen ειναι σαφως η πιο φιλοσοφικη και βασιζεται σε μια σειρα φιλοσοφικων αντιληψεων-συμπεριλαμβανομενων και αυτων περαν των οριων του υπαρξισμου-προκειμενου να βοηθησει τους θεραπευομενους να θεσουν το βασικο υπαρξιακο ερωτημα:Πως μπορω να ζησω μια καλυτερη ζωη;Το σημειο εκκινησης ειναι οτι η ζωη ειναι ενας  "ατελειωτος αγωνας οπου οι στιγμες ηρεμιας και ευτυχιας αποτελουν την εξαιρεση και οχι τον κανονα" (1998:132).Η ζωη,δηλωνει,ειναι σκληρη,ανηλεης,αγρια και αδικη:γεματη κρισεις,απογοητευσεις,αδικιες και αποτυχιες (van Deurzen,1998a,2002a).Ισχυριζεται επισης οτι τα ατομα βρισκονται διαρκως παγιδευμενα σε αλυτα διλημματα,εντασεις και αντιφασεις.Ενας ανθρωπος για παραδειγμα,δεν θα μπορεσει ποτε να υπερνικησει την ενταση αναμεσα στην επιθυμια του για μοναξια και την επιθυμια του για εγγυτητα με τους αλλους.Για τη van Deurzen λοιπον,δεν υπαρχει πιθανοτητα αποκτησης μιας τελειας ζωης:ενος Παραδεισου επι γης.Ακομα κ αν ο εξωτερικος κοσμος ενος ανθρωπου ηταν ιδανικος,το γεγονος οτι οι ανθρωποι νιωθουν παντοτε κατι να τους λειπει και πως ειναι ενα τιποτε,σημαινει οτι διαρκως θα πασχιζουν για κατι περισσοτερο.

Αντλωντας απο τη σκεψη του Kierkegaard και του Heidegger,η van Deurzen ισχυριζεται οτι,εν οψει αυτων των προκλησεων,των ατελειων και των εντασεων,οι ανθρωποι αναποφευκτα βιωνουν αγχος.Και,στην προσπαθεια τους να διωξουν αυτο το αγχος,προσπαθουν να αφεθουν στην ασφαλεια των κοινων πολιτισμικων πρακτικων:οραματιζονται την τελεια κ απαλλαγμενη απο προβληματα ζωη,που ειναι "μονο ενα βημα μακρυα" (van Deurzen-Smith,1994:41)-αρκει μονο να επαιρναν εκεινη τη ζητουμενη προαγωγη,να εκαναν ενα παιδι η να ανακαλυπταν την υποκειμενη "αιτια" των ψυχολογικων τους δυσκολιων.Με αλλα λογια,οι ανθρωποι ειναι απροθυμοι να ερθουν σε επαφη με τη πραγματικοτητα της ζωης τους:φοβουνται την αληθινη τους κατασταση.Μια τετοια αυταπατη μπορει να προσφερει μια καποια ανακουφιση,οταν ομως τα πραγματα πανε στραβα-και οπως ισχυριζεται,αναποφευκτα θα συμβει κατι τετοιο-τοτε η προσωρινη προστασια που παρεχεται απο τον κοινωνικο κοσμο και τη ζωη που φαντασιωνονται,καταρρει.Ενας γονιος πεθαινει,το ατομο χανει τη δουλεια του,μια σχεση τελειωνει,και τοτε το ατομο ερχεται αντιμετωπο με τη ζωη σε ολη την αμειλικτη πραγματικοτητα της-καθως και με τη συνειδητοποιηση οτι κανεις,και τιποτα,δε μπορει να τον προστατευσει ολοκληρωτικα.Περαιτερω,η van Deurzen ισχυριζεται οτι,επειδη το ατομο εχει προσηλωθει στη πεποιθηση οτι η ζωη μπορει να ειναι-και θα επρεπε να ειναι-τελεια,καθε κριση βιωνεται ως τεραστια απογοητευση:μια αδικη,αθεμιτη τραγωδια,που κλονιζει τη πιστη στην ιδια του την υπαρξη.

Σε αυτα τα κρισιμα σημεια,η van Deurzen(1995a) ισχυριζεται οτι το ατομο μπορει ειτε να προσπαθησει να αντιμετωπισει αποφασιστικα τα προβληματα του ειτε να αποσυρεται σιγα σιγα απο τη πραγματικοτητα.Κατα τη van Deurzen,η τελευταια εναλλακτικη μπορει να επιφερει μονο "καταστροφη και απελπισια":"Η ζωη",γραφει,"εχει τον τροπο να αποκαλυπτει τις ρωγμες ακομα και της πιο επιμονης αυταπατης".Οπως οι οφειλετες που προσπαθουν να αντιμετωπισουν τα οικονομικα τους προβληματα κλεινοντας τα ματια στον τραπεζικο τους λογαριασμο,οι ανθρωποι που γυριζουν τη πλατη στις προσκλησεις της ζωης,μονο χειροτερευουν τα πραγματα για αυτους.Τα προβληματα αυξανονται,υποβοσκουν και φθανουν σε ενα σημειο που μοιαζουν ανυπερβλητα.Για τη van Deurzen λοιπον,το ψυχολογικα διαταραγμενο ατομο δεν ειναι αρρωστο η ασθενες,απλως "αδεξιο στο να ζει".Με αλλα λογια,τα προβληματα δεν προερχονται απο βαθια εδραιωμενα ψυχολογικα τραυματα αλλα απο μια αστοχη φιλοσοφια ζωης,που οδηγει σε ενα μονοπατι απογοητευσης,αυτοκαταστροφης και δυστυχιας.

Συνεπως,για τη van Deurzen(1997) στοχος της υπαρξιακης θεραπειας ειναι να βοηθησει τους θεραπευομενους να αντιμετωπισουν τη πραγματικοτητα της καταστασης τους και να αφυπνιστουν απο την αυταπατη.Προσπαθει να βοηθησει τους θεραπευομενους να συμβιβαστουν με τη ζωη και με ολες τις αντιφασεις της:να βυθιστουν στη ζωη αντι να αποφευγουν τις δυσκολιες και να καταπιστουν δημιουργικα με τα προβληματα της ζωης.Ενθαρρυνει τους θεραπευομενους να αντιμετωπισουν με θαρρος τις δυσχερειες και τους αγωνες,τις δοκιμασιες και τις συμφορες,τις αλυτες εντασεις και τα διλημματα,αλλα και τις αναποφευκτες ατελειες και αδυναμιες τους..τους ενθαρρυνει επισης να ανακλαυψουν τα δυνατα σημεια και τις ικανοτητες μεσα τους,που μπορουν να τους βοηθησουν να υπερνικησουν αυτες τις προκλησεις.

Δεδομενης της δηλωσης της van Deurzen οτι "η ζωη ειναι ενας ατελειωτος αγωνας",δε πρεπει να μας προκαλει εκπληξη που οι ισχυρισμοι της για το τι μπορει να επιτυχει η θεραπεια,ειναι σχετικα μετριοπαθεις.Για αυτην,δεν υπαρχουν αμεσες ανταμοιβες ουτε εντυπωσιακα αποτελεσματα ουτε ιαση στο τελος του θεραπευτικου δρομου.Οι θεραπευομενοι δεν βγαινουν αυτο-πραγματωμενοι απο τη θεραπευτικη διαδικασια.Αντιθετως,οπως ο Σισσυφος του Camus,βαρυνονται ακομα με τη πραγματικοτητα μιας προκλητικης και αδικης υπαρξης.Παρολα αυτα,ισχυριζεται οτι η θεραπευτικη διαδικασια μπορει να βοηθησει τους θεραπευομενους να επιτυχουν πολλα πραγματα.
Πρωτον,μπορει να τους βοηθησει να αναλαβουν τη κυριαρχια στη ζωη τους,να ανακτησουν τον ελεγχο και να αποκτησουν μια αισθηση κυριοτητας του κοσμου τους αντι να βρισκονται στο ελεος του.
Δευτερον,μπορει να τους βοθησει να συνειδητοποιησουν οτι ειναι σε θεση να υποστουν πολλες κακουχιες και οτι ειναι πιο δυνατοι απο οτι νομιζουν.
Τριτον,μπορει να τους βοηθησει να καλωσορισουν,αντι να φοβουνται,τις προκλησεις της ζωης:να αποδεχονται τα σκαμπανεβασματα της με πο φυσικο τροπο.
Τεταρτον,μπορει να τους βοηθησει να ανταποκρινονται στις προκλησεις της ζωης οσο γινεται πιο εποικοδομητικα:συγκαλωντας και ελεγχοντας ολες τις δεξιοτητες τους προκειμενου να ανακαλυψουν τους πλεον ικανοποιητκους τροπους για να προχωρησουν.
Πεμπτον,μπορει να τους βοηθησει να βιωνουν ολο τα φασμα της υπαρξης τους,αντι να προσκολλωνται σε ακαμπτα σχηματα συμπεριφορας.
Εκτον,μπορει να τους βοηθησει να ανακαλυψουν εκ νεου το παθος για ζωη:μια ζωτικοτητα,εναν ενθουσιασμο και μια αισθηση περιπετειας,που προερχονται απο την πληρη συνδεση με τον κοσμο και την αντιμετωπιση των προκλησεων της ζωης.
Τελικα λοιπον,κατα τη van Deurzen η υπαρξιακη θεραπεια μπορει να βοηθησει τους θεραπευομενους να προσπερασουν τον φοβο τους για τη ζωη και να ανακαλυψουν οτι ειναι γεματη υποσχεσεις και,εν τελει,αξιζει να τη ζησουν."

2 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ

2 Τραγουδια,το ενα καινουριο,των linkin park,μαλλον το καλυτερο τραγουδι ως τωρα για το 2010,τη πιο φτωχη χρονια ακομα και στη μουσικη.Και το αλλο,παλιοτερο,των coldplay.
To τραγουδι των linkin park,ειναι απο τον τελευταιο τους δισκο,εναν πειραματικο-αντιεμπορικο δισκο,ο οποιος θεωρω οτι αποτυπωνει το κλιμα των (παγκοσμιων) ημερων,αποτυπωνει τον φοβο αλλα και ταυτοχρονα την ανυπομονησια,για αυτο που διαρκως κυοφορειται αλλα ακομα δεν εχει γεννηθει,
κουραση,απογνωση
αλλα και ελπιδα.
Ελπιδα για αυτο που θα ξεπεταχτει απο τις σταχτες του Παλιου που τωρα καιγεται.
Μουσικα,θα το χαρακτηριζα κατι σα μεταμοντερνο alternative rock-reggae

Σε αντιθεση με το- περισσοτερο- κοινωνικοπολιτικο μηνυμα των linkin park,
το τραγουδι των coldplay,μιλαει μονο για την αγαπη.
Mουσικα,ξεκιναει λιγο σα ξενερωτη μπαλαντα των 80's,αλλα απο τη μεση και μετα,απογειωνεται σε εναν ουρανο rock αισιοδοξιας.
Αν στο προηγουμενο τραγουδι ξεπροβαλλει μεσα στην απογνωση η ελπιδα,
εδω εχουμε μονο ελπιδα,αγνη,ατοφια,
ενα αιτημα για συγχωρεση,
και μια υποσχεση για το Αυριο.
Μια υποσχεση σε Εκεινη,οτι ολα θα ειναι καλυτερα απο δω και περα.
Και μια βεβαιοτητα:οτι δεν υπαρχει τιποτα που σπαει,διχως να μπορουμε να το ξαναφτιαξουμε.
Κοινη συνισταμενη και στα δυο τραγουδια:η ελπιδα.
Χρειαζεται.
Υπαρχει.

WAITING FOR THE END-LINKIN PARK

http://www.youtube.com/watch?v=5qF_qbaWt3Q

This is not the end
This is not the beginning
Just a voice like a riot
Rocking every revision
But you listen to the tone
And the violent rhythm
Though the words sound steady
Something emptys within em

We say yeah
With fists fly up in the air
Like we're holding onto something
That's invisible there
Cuz we're livin at the mercy
Of the pain and the fear
Until we dead it
Forget it
Let it all disappear

Waiting for the end to come
Wishing I had strengh to stand
This is not what I had planned
It's out of my control

Flying at the speed of light
Thoughts were spinning in my head
So many things were left unsaid
It's hard to let you go

I know what it takes to move on
I know how it feels to lie
All I wanna do
Is trade this life for something new
Holding on to what I haven't got

Sitting in an empty room
Trying to forget the past
This was never meant to last
I wish it wasn't so

I know what it takes to move on
I know how it feels to lie
All I wanna do
Is trade this life for something new
Holding on to what I haven't got

What was left
When that fire was gone
I thought it felt alright
But that right was wrong
All caught up in the eye of the storm
And trying to figure out
What it's like moving on
And I don't even know
What kind of things I said
My mouth kept moving
And my mind went dead
Picking up the pieces
Now where to begin
The hardest part of ending
Is starting again

All I wanna do
Is trade this life for something new
Holding on to what I haven't got

This is not the end
This is not the beginning
Just a voice like a riot
Rocking every revision
But you listen to the tone
(I'm holding on to what I haven't got)
And the voilent rhythm
Though the words sound steady
Something emptys within em


We say yeah
With fists fly up in the air
Like we're holding onto something
That's invisible there
Cuz we're livin at the mercy
(I'm holding on to what I haven't got)
Of the pain and the fear
Until we dead it
Forget it
Let it all disappear



FIX YOU-COLDPLAY

http://www.youtube.com/watch?v=73YjnOPM324

When you try your best but you don't succeed
When you get what you want but not what you need
When you feel so tired but you can't sleep
Stuck in reverse

And the tears come streaming down your face
When you lose something you can't replace
When you love someone but it goes to waste
Could it be worse?

Lights will guide you home
And ignite your bones
And I will try to fix you

And high up above or down below
When you're too in love to let it go
But if you never try you'll never know
Just what you're worth

Lights will guide you home
And ignite your bones
And I will try to fix you

Tears stream down your face
When you lose something you cannot replace
Tears stream down your face
And I

Tears stream down your face
I promise you I will learn from my mistakes
Tears stream down your face
And I

Lights will guide you home
And ignite your bones
And I will try to fix you