Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΡΟΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΕΝΑΡΙΑ (Η ΚΟΥΒΑ ΕΠΙ ΜΠΑΤΙΣΤΑ Η ΚΟΥΒΑ ΕΠΙ ΚΑΣΤΡΟ)



Χθες άκουσα τον Τσίπρα να λέει, ευρισκόμενος στην Κρήτη, ότι θα κάνει τις αγορές να χορέψουν πεντοζάλι....κι ότι οι Έλληνες είναι σκληρά καρύδια. Εκεί κατάλαβα ότι το πρόβλημα δεν είναι το να φανεί ανακόλουθος ο Σύριζα, όντας ήδη στημένος ώστε να κάνει την κωλοτούμπα, εφαρμόζοντας τις πολιτικές του Μνημονίου όπως ακριβώς η ΝΔ.
 Το πρόβλημα θα είναι αν εννοεί στ'αλήθεια αυτά που λέει κι αν σκοπεύει να μείνει συνεπής στην προαναγγελθείσα επιθετική πολιτική εναντίον της ΕΕ.
Εξηγούμαι:

Ακούω πολλούς του Σύριζα να καταδικάζουν τα "σενάρια τρόμου" της Κυβέρνησης και την προσπάθεια των δολοφόνων να τρομοκρατήσουν τους πολίτες. Τις προάλλες είδα ένα σκίτσο και πέθανα στα γέλια, είναι ο Γκοτζίλα στην Αθήνα και μία λεζάντα τύπου "Εγκυροι πολιτικοί αναλυτές προειδοποιούν για την εμφάνιση του Γκοτζίλα στην περίπτωση που εκλεγεί ο Σύριζα", ή κάτι τέτοιο. 
Έχω διαβάσει πολλά ευρηματικά σχόλια που καυτηριάζουν την τρομολαγνεία των γαλαζοπράσινων εκτελεστών της Ελλάδας, ποιός δε τα έχει διαβάσει; Κι απ'τη μία γελάω, απ΄την άλλη κλαίω, γιατί είναι ολοφάνερο ότι όλοι αυτοί που τα λένε, πολιτικοί ή πολίτες, δεν έχουν σπίθα αντίληψης του γεωπολιτικού γίγνεσθαι. Δεν έχουν καταλάβει ή δε θέλουν να καταλάβουν ότι αυτά τα σενάρια τρόμου δεν είναι καθόλου σενάρια. Κι αναφορικά με τους πολιτικούς, προσπαθώ να καταλάβω αν είναι πολιτικά αφελείς, όμως η αφέλεια στις κρίσιμες μέρες μας δε λέγεται αφέλεια αλλά επικίνδυνο καραγκιοζιλίκι. Προσπαθώ να καταλάβω αν μας κοροϊδεύουν για να βγούνε πρώτο κόμμα και μακάρι να συμβαίνει αυτό, μακάρι δηλαδή να αποδειχθούνε οι του σύριζα ψεύτες κι απατεώνες και να θέλουν απλά να είναι αυτοί που θα διαχειριστούνε τον αργό θάνατο της χώρας.
Γιατί αν όντως πιστεύουν ότι θα κάνουν τις αγορές και τη Μέρκελ να χορέψουν πεντοζάλι, αν όντως το πάνε για σύγκρουση δίχως να προετοιμάσουν τον λαό για ό,τι επακολουθήσει, τότε τα πράγματα δε θα είναι δύσκολα μόνο για την Αριστερά
-μπορεί και να εξαφανιστεί απ΄τον πολιτικό χάρτη με όσα επακολουθήσουν-
αλλά κυρίως για την Ελλάδα: η επόμενη Κυβέρνηση μετά του Σύριζα θα κάνει τη σημερινή να μοιάζει δημοκρατική, αριστερή και πατριωτική. 

Ελπίζω να είναι κατανοητό ότι το πρόβλημα μου δεν είναι η σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η παραμονή στην ΕΕ θα κάνει τη χώρα μας να μοιάζει σε λίγα χρόνια με την Κούβα επί Μπατίστα.
Όποιος υποστηρίζει την παραμονή σε μία Ένωση που διαλύει την πατρίδα, είναι συνένοχος στην καταστροφή. Οι Ευρωπαίοι "συμμαχοι"-"δανειστές" μας είναι εχθροί του Ελληνισμού, έχουν σκοπό να αιματοκυλήσουν τη χώρα κι όποιου το στόμα ισχυρίζεται ότι είναι πατριώτης και ότι είναι μονόδρομος η παρουσία μας στην ΕΕ, πρέπει να ραφτεί με συρματόπλεγμα (Συμβολικά μιλάω....)
Αυτονόητο.
Αυτονόητο είναι όμως και ότι σε συνθήκες παγκοσμιοποιημένου Καπιταλισμού και ελεύθερης ροής των Κεφαλαιων και κυριαρχίας των Χρηματιστηρίων και off shore κλπ κλπ, τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Οι λαοί έχουν αλυσοδεθεί, εδώ έχουν ξεπουληθεί τα πάντα μέσω Πανγαιας (σαλόμ σαλόμ), Ταιπεδ κλπ, ψάξτε να βρείτε όποιος ενδιαφέρεται.
Η Ελλαδα πουλήθηκε στα σκλαβοπάζαρα από τους σιχαμερούς που την εξουσιάζουν κι οποιαδήποτε προσπάθεια απελευθέρωσης όχι μόνο δε θα είναι αναίμακτη, αλλά δε ξέρω καν αν μπορεί να είναι επιτυχής. Βγαίνοντας στον δρόμο και ρίχνοντας ματιές στη νεολαιά -αλλά και στους σαραντάρηδες- της χώρας, ασφαλώς σε κάνει να σκέφτεσαι αν αυτοί οι ψηφοφόροι του Ποταμιού και γενικότερα
του Αντιφασισμού
θα μπορούσαν όχι να προσπαθήσουν κάτι τέτοιο, αλλά αν θα έπρατταν ό,τιδήποτε διαφορετικό πλην του να ανοίξουν τα πόδια, όχι μόνο σε εχθρικό στρατό αλλα και σε έναν υπερήλικα που τους απειλέι με νεροπίστολο.
(Δεν αναφέρομαι καν στους ορίτζιναλ φασίστες, οι οποίοι πλην του παραπάνω, κατηγορούν ακόμα και σήμερα την ..Αριστερά για ό,τι συμβαίνει, φανατισμένα ανθρωπόζωα που μόνο Στάλιν τους πρέπει)
 Ποιος εχθρικός στρατός, μαλακίες λέω.
Μία εβδομάδα χωρίς ιντερνετ και θα έχουμε μαζικές αυτοκτονίες. Μία εβδομάδα χωρίς atm η αστυνομία, γενικότερα, μία εβδομάδα μακρυά από την νουδουπασοκική "ασφάλεια" και θα υπάρχουν μαζικές διαδηλώσεις τύπου "Αποφυλακίστε τον Κασσιδιάρη να μας κυβερνήσει".
Αλλά δε χρειάζεται να πάμε τόσο μακρυά. Και το "ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ ΣΑΜΑΡΑ" δεν είναι λιγότερο αηδιαστικό ή δουλοπρεπές.

Αν λοιπόν ο Τσίπρας εννοεί αυτά που λέει, είναι δεδομένο ότι οι Ευρωπαίοι θα θελήσουν να μας χρησιμοποιήσουν ως αντιπαράδειγμα για τους υπόλοιπους λαούς του Νότου που εξοντώνονται κι αυτοί από τον Γερμανικό ή Βόρειο ή Προτεσταντικό ζυγό. Ο οικονομικός πόλεμος ενδεχομένως να είναι το λιγότερο, το 12% κάτω του Χρηματιστηρίου είναι απλά μία στρακαστρούκα. Βάλε στην εξίσωση και το ΔΝΤ, δηλαδή τους Αμερικάνους, οι οποίοι σήμερα ζητήσαν..μείωση του κατώτατου μισθού. Βάλε το παρακράτος, βάλε 100 όχι παραπάνω, Αμερικανουποκινούμενους Τζιχαντιστές που στην αναμπουμπούλα θα κηρύξουν θρησκευτικό πόλεμο. Δεν αναφέρομαι καν στους εχθρικότατους γείτονες, οι οποίοι με χαρά θα συνέβαλλαν ή συμβάλλουν ήδη στην αποσταθεροποίηση,
Όλα αυτά δεν είναι τρομολαγνεία ή σενάρια που εκπορεύονται απ΄τους καθεστωτικούς. Ολα αυτά θα είναι η πραγματικότητα, ενδεχομένως και λίγα γράφω, αν μία Ελληνική Κυβέρνηση θα αποφάσιζε να απεγκλωβιστεί από τον αργό θάνατό της, δηλαδή το Ευρώ, την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα λοιπόν; Ακριβώς. Μεταξύ δύο καταστροφών είμαστε. Και η έξοδος από την ΕΕ θα μπορούσε να στεφθεί με επιτυχία μακροπρόθεσμα αν οι Ελληνες πολίτες, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, ήταν έτοιμοι να συνασπιστούν υπό αυτή τη λαϊκή-πατριωτική κυβέρνηση που θα έστελνε στον διάολο το διάολό της. Αν οι Έλληνες ήταν πρόθυμοι να παλέψουν, να ματώσουν, μιλάμε για πολιτοφυλακές στους δρόμους, μιλάμε για άκαμπτη βούληση, για τσάκισμα οποιωνδήποτε αποπειραθούνε να σκορπίσουν το Χάος στη χώρα, είτε λέγεται ντόπιο παρακράτος, είτε ξένους πράκτορες είτε ακόμα ημεδαπά ή αλλοδαπά καρκινώματα-απλούς εγκληματίες του κοινού Ποινικού Δικαίου (έχουμε πολλούς τέτοιους) που στην αναμπουμπούλα θα θεωρήσουν κατάλληλη στιγμή να κλέψουν, να βιάσουν, να σκοτώσουν.
Μιλάω για άμεση εκτέλεση θανατικών ποινών για κάτι τέτοιους, για Σοβιετική (και στρατιωτική να το πεις, μέσα είσαι) πειθαρχία, για άμεσες επαφές με Ρωσία ή Κίνα γιατί χωρίς στήριξη από υπερδύναμη δε θα κρατήσεις πολύ, εδώ και στήριξη να έχεις, πάλι δύσκολα τα πράγματα αλλά και η στήριξη από αυτές δεν είναι καν δεδομένη αν οι ίδιοι δε θελήσουν να προσθέσουν κι άλλους λόγους διένεξης με ΗΠΑ, ΕΕ και Ιαπωνία. 
Εννοείται και επαφές με Ιραν ή Βενεζούέλα για πετρέλαιο, όυτε αυτό δε ξέρω αν είναι εφικτό.

Δεν ακούγονται ειδυλλιακά όλα αυτά. Όμως είναι απαραίτητοι όροι και επακόλουθα της εξόδου από τον Ευρωπαϊκό ζυγό. Αν υποτεθεί ότι αυτά γίνονταν, κανείς από τους πρόθυμους να αγωνιστούνε για αυτά δε θα έμενε αλώβητος από το ερώτημα: "Καλά δεν ήμασταν πριν;" 
Κι επιπροσθέτως, μία κυβέρνηση που εκ των πραγμάτων θα είχε τόση πολύ δύναμη στα χέρια της, δε θα υπήρχε άραγε το ενδεχόμενο να μεθύσει από τη δύναμη και να εκτραπεί σε απολυταρχία; Να δημιουργήσει τις δικές της ευνοούμενες τάξεις, τον δικό της κομματικό στρατό που εν προκειμένω, θα ήταν και πραγματικός στρατός/πολιτοφυλακή
 κι όχι το γαλαζοπράσινο απλώς κομματόσκυλο-κομματάρχης της γειτονιάς όπως σήμερα;
Μα το πραγματικό δυσοίωνο κι αποθαρρυντικό δεν είναι καν κάτι εκ των παραπάνω.
Είναι ότι όλα αυτά προυποθέτουν πραγματικούς επαναστάτες, πραγματικούς αγωνιστές που θα ήταν έτοιμοι να θυσιαστούν για την ελευθερία της Ελλάδας κι όχι φυσικά για τα συμφέροντα των ντόπιων καπιταλιστών. Γίνεται να χωθεί στο μυαλό του σύγχρονου Ελληνα σκλάβου ότι άλλο η πατρίδα άλλο ο εφοπλιστής/καναλάρχης/βιομήχανος/τραπεζίτης;
Γίνεται να χωθεί στο μυαλό του σύγχρονου όχι μόνο Έλληνα αλλά και δυτικού σκλάβου ότι η ζωή του είναι ασήμαντη μπροστά σε ένα αγνό Ιδεώδες, στην ιδέα της Συλλογικότητας, στην υποχώρηση του Εφήμερου μπροστά στο Διαχρονικό, στην επικράτηση ιδανικών που αιώνες οδηγούν τις εξελίξεις, πριν τη κοινωνία του Θεάματος, πριν τη τηλεόραση, το διαδίκτυο, τη παθητικοποίηση, τον ευνουχισμό και τον εκφυλισμό;
Και πόσο υποκριτής μπορεί να είναι κάποιος που παραθέτει απλώς πομπώδεις, κούφιες λέξεις ενώ δεν είναι ούτε κατ'ελάχιστο διαφορετικός από αυτό που στήνει στον τοίχο και κατηγορεί;

Ούτε ειδυλλιακά ούτε ευχάριστα, αντιθέτως μαύρα κι αποθαρρυντικά.
Αν υποθέσουμε ότι ερχόντουσαν από την κυβέρνηση και μου έλεγαν "Πάρε ένα 20αρικο χιλιάδες ευρώ και κάνε προπαγάνδα να φοβηθούνε όσοι σε διαβάζουν και να μην επιθυμήσουν ποτέ εκλογές ξανά", δε θα έγραφα κάτι διαφορετικό. Άντε να παρέλειπα ότι μέσα στην ΕΕ θα καταλήξουμε όπως η Κούβα επί Μπατίστα, όλα τα άλλα ίδια θα έμεναν.
Αντε να παρέλειπα κι ότι πολλές φορές οι λαοί ήταν μπροστά σε τέτοια διλήμματα αλλά δε λύγισαν, βλέπε Ελλάδα και Ιερά Συμμαχία, βλέπε την ίδια την Κούβα που ξέσκισε τον Αμερικάνικο Ζυγό, βλέπε τη Σοβιετική ένωση το 1917, τη Γαλλία το 1789 και μέχρι το 1794, κι αλλα πολλά παραδείγματα. Το πρόβλημα είναι πως όλα αυτά τα παραδείγματα ανήκουν στο μακρυνό χθες. Ο Δυτικός κόσμος παραδόθηκε στην τρυφηλότητα, στην πλαδαρότητα, τις μεταμοντέρνες παπαριές και τις οθόνες. Πρόσφατο παράδειγμα αγωνιζόμενου λαού; Να, το Βιετναμ 1965-1975. Τί σχέση έχει το σκληροτράχηλο των Βιετναμέζων με το δικό μας;
Η η αγωνιστικότητα των Κουβανών; Παλι στην ίδια άρνηση καταλήγω, χωρίς καν το 20αρικο από τη κυβέρνηση:)


Δε ξέρω αν θα βγει ο Τσίπρας και τί θα κάνει, αν και στοιχηματίζω ότι είτε λέει μπούρδες συνειδητά είτε του φουσκώνουν τα μυαλά υπερατλαντικοί συμβουλάτορες με σκοπό να τον αφήσουν ξεκρέμαστο μετά ώστε να συνεχιστεί η κυριαρχία τους με τα καινούρια φυντάνια, η Αγία οικογένεια έχει ήδη δύο υποψηφιούς. Θελει αρετή και τόλμη η ελευθερία και οι γεννημένοι σκλάβοι όπως οι Δυτικοί εν συνόλω, δεν έχουν τίποτα από τα δύο. Ίσως τα επόμενα χρόνια, που θα γίνουμε όντως Κούβα επί Μπατίστα, να ξυπνήσει στον Ελληνα κάτι από τη δύναμη των προγόνων τους το 1940κάτι, άλλωστε η εθελοδουλία, όπως και η τόλμη δεν είναι σταθερά και αναλλοίωτα μεγέθη. Οι δυσκολίες θα γεννήσουν τους καινούριους αγωνιστές, άλλωστε μιας που ψάχνουμε σύγχρονα παραδείγματα, υπάρχει το ξεσκισμα στον Ιταλό εισβολέα και η συγκλονιστική αυταπάρνηση απέναντι στους Ναζί.
Οι σύγχρονοι ναζί έχουν κυριαρχήσει πιο ολοκληρωτικά και ύπουλα μιας και πρώτα πήραν το μυαλό σου κι ύστερα το σώμα σου κι όλα αυτά πείθοντας σε ότι δεν υπάρχει καν πολέμος.
Θα δημιουργηθουν αντιστάσεις και αντισώματα και για αυτήν την ασθένεια, είμαι σίγουρος.
Μέχρι τότε, 
δε ξέρω τι να πω για μέχρι τότε, 
θα πω μόνο ότι ο ρεαλισμός απέναντι σε ηλίθιες δηλώσεις υποψήφιων κυβερνώντων δεν είναι ηττοπάθεια. Είναι όπλο. 
Αν δε ξέρεις τί σου γίνεται, δε θα ξέρεις από που θα σου ρθει. Αν ξέρεις από που θα σου έρθει, και πάλι, ίσως να μη μπορείς να το αποτρέψεις. Τη στιγμή όμως μετά το χτύπημα, θα είσαι σε θέση να ανασυνταχτείς γρηγορότερα. Τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Αλλά κάποτε θα πάψουν να είναι χειρότερα. Κί ίσως τότε, μετά το σοκ, να μπορούμε να αγωνιστούμε για τα καλύτερα. Χωρίς αυταπάτες πια.


Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

ΣΤΗ ΣΟΦΙΤΑ..



Ανακαλυψα κατι
ψαχνοντας  στη σοφιτα.
Δε με εξεπληξε ιδιαιτερα
μα ουτε και περιμενα πως θα το βρω εδω.


Η Ομορφια..
..τι μπορεις να κανεις για την ομορφια;
Τοση ομορφια σε ενα προσωπο
τοση παγωνια σε ενα κορμι




Κλειδωθηκα στη σοφιτα
Εδω δε θα με εβρισκε κανεις.
Οσο στριμωγμενος κι αν ημουν,
διχως χωρο, φως, χρονο κι ανταποκριση
σκεφτηκα οτι τουλαχιστον εδω κανεις
δε θα μου κανει  την ερωτηση




[Αγαπας;]






Οχι, δεν ειναι αυτη η ερωτηση





[Αγαπας;]





Σαβανο παρατημενο
ζωντανεψε παραπονεμενο





[Αγαπας?]





Οπισθοχωρωντας..
μια μαυρη σημαια ανεμιζει
τοσοι και τοσοι νεοι χαθηκαν στο λαβυρινθο
και μια ψυχη μες στη σοφιτα μαραινεται κι ανθιζει

σοφιτα μικροτερη και πυκνοτερη απο οτι τη φανταζομουν,

συμπαγης τρομος
διαρκης υπενθυμιση
ο,τι κρυβεται εκει
κρυφτηκε για παντα
μια ανηλιαγη, πηχτη κραυγη
στοιχειωμενη,
απελπισμενη




ποιος με κλειδωσε εκει?





Μια φημη κυκλοφορει για τη σοφιτα
μα εγω πολυ αμφιβαλλω
δυο πτωματα, λενε, κλειδωμενα εκει
αγκαλια, το ενα με το αλλο

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

ΕΙΜΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΓΟΡΑΣ.


Eίμαι αντιφασίστας και πιστεύω ότι ο φασισμός αντιμετωπίζεται μόνο με την εύρυθμη λειτουργία του Καπιταλισμού, αφήστε την ελεύθερη αγορά να αναπνεύσει και το αόρατο χέρι της θα φέρει ευημερία στους λαούς, άλλωστε ο φασισμός δεν είναι η συνέχεια του Καπιταλισμού με άλλα μέσα, ο Φασισμός είναι κάτι εξωγήινοι που έρχονται από τον Σείριο καταστρέφοντας τις υγιείς σχέσεις ημών των αστών με τα υγιή τμήματα του Κεφαλαίου, 
ο Χίτλερ δεν ήταν η Siemens, η Mercedes και οι Krupp, 
ο Μουσολίνι δεν ήταν οι Ανιέλι και η Fiat, οι εδώ ναζί δεν είναι τσιράκια των εφοπλιστών και ο Μπαλτάκος είναι θανάσιμος εχθρός του Σαμαρά.
Είμαι αντιφασίστας και υπερ της αστικής δημοκρατίας, άλλωστε δε θα μπορούσε να συμβεί και διαφορετικά, την αστική δημοκρατία και τα μάτια μας, ποιό άλλο πολίτευμα μου εξασφαλίζει ελευθερία γνώμης; Μπορώ να πιστεύω ό,τι θέλω, μπορώ να ψηφίζω όποιον πολιτικό ή παίχτη reality παιχνιδιού θέλω, μπορώ να εκφράζομαι όπως θέλω όταν μου τηλεφωνούν οι εταιρείες δημοσκόπησης, γενικά είμαι υπερ της ελευθεριας της γνωμης αρκεί να εκφράζεται με μέτρο και κόσμια, δηλαδή ατομικά, δηλαδή σπίτι σας, στο τηλέφωνο σας ή στο διαδίκτυο, ή μπροστά στην τηλεόραση βρίζοντας τον δημοσιογράφο και τον πολιτικό, οκ, καλή η ελευθερία της γνώμης αλλά εκφράστε τη μόναχός σας και παλουκωθειτε σπιτι σας, πολλοί μαζί δεν είναι ωραίο, άνω των δύο είναι παρτούζα,
 κλείνουν οι δρόμοι και θυμώνουν οι τουρίστες.

Είμαι αντιφασίστας, σκοτωσε τον φασιστα που κρυβεις μεσα σου γιατι δε πρεπει να υποχρεωνουμε κανεναν δια της βιας, αλλωστε το νουδουπασοκ δεν επιβαλλει τιποτα δια της βιας ετσι η απαντηση στη βια πρεπει να ειναι να βαψουμε καμια σταση λεωφορειου η να χεσουμε σε κανα παρτερι για λιπασμα ετσι ωστε να συνειδητοποιησουμε οτι η μη ουσιαστικη απαντηση στη βια σημαινει αποδοχη τελικα της βιας του νουδουπασοκ αλλα σκοτωσε τον φασιστα που κρυβεις μεσα σου γιατι ειμαι μια γαμημενη υποκριτικη φαρα που εν τελει δε τραβαω κανένα ζόρι με την επιβολη της βιας και ο φασίστας μέσα μου είναι ζωντανός


ειμαι αντιφασιστας αλλα κι αντισταλινικος γιατι ο Σταλιν ηταν βιαιος, ενώ η γενοκτονία από ΔΝΤ και ΕΕ δεν είναι βίαιη και η μαστούρα είναι δικαιωμα

ειμαι αντιφασιστας και φυσικα υπερ της Eυρωπαϊκής Ένωσης που στηριζει τα φασισταρια του Κιεβου και καθε πορτοκαλι επανασταση , αρκει να ειναι υπερ της Δυσης, του τουητερ,
 και των human rights, 
i have every right to be a bankster slave, 
democracy motherfucker!the socialdemocrat imperialistic way
-παντως δεν εχει παντα ο λαος δικιο, ας πουμε στις ΗΠΑ το παραξεφτιλισαν οι μαυροι, 
που ειναι η εθνοφρουρα να επιβαλλει ταξη;-

ειμαι αντιφασιστας και αστοδημοκράτης και ντροπη στον αντιπρυτανη  που μιλησε για αναγκαιοτητα φασιστοποιησης της εξουσιας, 
απο την αλλη με ενοχλησαν ακομα περισσοτερο τα θρασίμια με τα σκουπιδια, για αυτο και δεν εχει τελικα τοσο αδικο ο αντιπρυτανης οταν λέει οτι πρεπει να πεφτει καμια σφαλιαρα αλλα καλως παραιτηθηκε γιατι μπορει να ειμαι αντιφασιστας αλλα δεν εχω κανενα προβλημα να γινεται η καπιταλιστικη εξουσια φασιστικη αρκει να μη το λεει παραεξω και μας παρουν χαμπαρι τα προβατα

ειμαι αντιφασιστας και πιστευω οτι η Ευρωπαική Ένωση μπορει να εκδημοκρατιστει με πολλους τροπους, πχ...................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

ειμαι αντιφασιστας και σορι που μου ξεφυγε προηγουμενως η λεξη "καπιταλιστικη" γιατι ο καπιταλισμος υπαρχει μονο στο μυαλο των σταλινικων, δημοκρατια λεγεται κυριοι, τι καπιταλισμος, απλα το 1% εχει το 60% του πλούτου διότι οι πολιτικοι δεν επιτυγχάνουν τη δικαιη κατανομη του πλουτου λόγω ανικανότητας 
αν κι εδω που τα λεμε μια χαρα κατανομη του πλουτου γινεται, απλα οσοι ψοφανε απ'τη φτωχεια δε θελουν να παραδεχτουν ποσο αχρηστοι ειναι

ειμαι αντιφασιστας, υπέρ της αστικής δημοκρατίας και ατενίστας
κατι πρεπει να γινει με τους τραπεζιτες που τα εκαναν σκατα, θα μπορουσαμε να μαζευτουμε στον κηπο τους η στο καβλι τους και να φυτρωσουμε λουλουδια ετσι ωστε οταν στην ερωτηση μας γιατι τα κανατε σκατα και οτι πρεπει να τιμωρηθειτε,
 η απαντηση που θα δινουν, 
-που ειναι κι αυτη που δινουν τωρα-, 
"στον πουτσο μας λουλουδια" δηλαδη,
να μας φαινεται λιγοτερο παραξενη

ειμαι αντιφασιστας και πιστευω οτι ο νεοφιλελευθερισμος ειναι κακο πραγμα κι επιτελους τα στρατευματα του Μιλτον Φρηντμαν που εισβαλλουν στις χωρες και τον επιβαλλουν θα πρεπει να διωχθουν, 
ωστε να μπορεσουν επιτελους οι πολιτικοι, οι ματατζηδες και οι ανωτατοι δικαστικοι που αναγκαστικώς πειθόμενοι τον επιβαλλουν 
να επιστρεψουν στις αρχες της αστικης δημοκρατιας που τοσο πιστευουν γιατι αστικη δημοκρατια και νεοφιλελευθερισμος ειναι ασυμβατα πραγματα
και δεν ειναι τυχαιο που ο νεοφιλελευθερισμος δεν εφαρμοζεται ποτε σε χωρες με αστικη δημοκρατια,
 αλλα αντε και ας πουμε οτι εφαρμοζεται ενιοτε, 
ποιος μπορει να τα βαλει με τις στρατιες των νεοφιλελευθερων στρατιωτων που σα τον στρατο των Άσπιλων στο game of thrones τρομοκρατουν τις δυναμεις καταστολης τοσο πολυ που αυτες αναγκαζονται να μας τον επιβαλλουν;

ειμαι αντιφασιστας και οι τραπεζες το παρακαναν για αυτο και θα τις εκδημοκρατισουμε μεσω των αστων πολιτικων μας που δεν ειναι αγορασμενοι απο αυτές και μεσα απο τα αστοδημοκρατικα μας μμε που ουτε αυτα δεν ειναι αγορασμενα απο αυτές κι άλλους

ειμαι αντιφασιστας ζητω η ελευθερια της εκφρασης -των πολιτικων μας- αλλα ελευθερια της εκφρασης μπορει να εχουν και οι πολιτες, αρκει να την εκφραζουν μεσα στο μυαλο τους και λιγο πριν κοιμηθουν, αν την εκφραζουν με πορειες κλπ αυτο ειναι κακο πραγμα γιατι ετσι βλαπτεται η οικονομια και τα μαγαζια που εχουν το πωλειται εξω δε θα μπορεσουν να λειτουργησουν

ειμαι αντιφασιστας, η ΕΕ μπορει να εκδημοκρατιστει, ολα αυτα ειναι μια κακια στιγμη, εταιροι μας ειναι ρε παιδια, τι να κανουμε, να τους σκοτωσουμε δηλαδη που για μια κακη στιγμη τους ετυχε να καταστραφουν κατι εκατομμυρια ελληνων; 
shit happens, get over it, η αγαπη θελει θυσιες, πολυ καλομαθημενοι γιναμε μου φαινεται, ξαφνικα πιστεψαμε οτι πρεπει να πληρωνομαστε επειδη εργαζομαστε η οτι δε χρωσταμε ακομα και τα παιδια μας στο κρατος,
εγω που ειμαι αντιφασιστας βεβαια πιστευω στο λιγοτερο κρατος, για αυτο σταματηστε  να αναπαραγεστε για να μη γινεται περισσοτερο το κρατος

κρατος κακο κακο κακο-οταν παρεχει κοινωνικες υπηρεσιες και κομμουνιστικα κατασκευασματα οπως μισθοι συνταξεις κλπ
κρατος καλο καλο καλο-οταν χρησιμοποιει το μονοπωλιο της βιας κι ανοιγει τα κεφαλια διαδηλωτων η οταν παιρνει τις περιουσιες και τα σπιτια του λαου

αχ μπερδευτηκα, τι θελω τελικα, λιγοτερο η περισσοτερο κράτος;

θελω δικαιοσυνη, ετσι αοριστα. θα μαζευτουμε εξω απο τα σπιτια των δικαστων και θα κρατησουμε την αναπνοη μας μεχρι να μπλαβιασουμε. Τώρα που αλλάζει ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας και οι Τράπεζες θα μας βιάζουν ευκολότερα, κανείς δεν ασχολείται και γιατί να ασχοληθεί άλλωστε είδαμε και που φτάσαμε με τις διαμαρτυρίες

Είμαι αντιφασίστας και υπερ της αστικής δημοκρατίας, άλλωστε δεν είναι φασισμός να έρχεται η ΕΕ, το ΔΝΤ και η ΕΚΤ κι ενώ ψοφάει κι α-μορφώνεται ο κόσμος, να ζητάνε κι αλλη αύξηση του ΦΠΑ στα βιβλία, στα φάρμακα και στα θέατρα, πρώτον εδώ που τα λέμε γίναμε πολλές και δε χρειάζεται σώνει και καλά χημειοθεραπεία ο καρκινοπαθής, 
νομίζω ότι έχουμε υποτιμήσει όλοι τη σημασία της θετικής ενέργειας: ΩΩΩΩΩΜ   ΩΩΩΩΜ, λίγο γιόγκα, λίγο αμίτα μόσιον και λίγο Κοέλιο και όλα θα πάνε καλά, καθαρίστε την αύρα σας και κάντε θετικές σκέψεις, ο καρκίνος οκ μπορεί να μη φύγει αλλά τουλάχιστον θα έχουμε μία σύνταξη λιγότερη στον προϋπολογισμό.

Γιατί μπορεί να είμαι αντιφασίστας αλλά ψιλοπιστεύω στον κοινωνικό δαρβινισμό, 
δηλαδή , κάτσε, οι ανίκανοι πρέπει να ζούνε εις βάρος των ικανών; 
Μία υγιής επιχείρηση είναι το ίδιο με μία χρεωκοπημένη;
Δε πρέπει να κλείσει, όπως άλλωστε συμβαίνει στην Ελλάδα τώρα όπου οι υγιείς επιχειρήσεις όπως τα χουντοκάναλα, το Μέγαρο Μουσικής, οι τράπεζες και τα διόδια του χρηματοδότη μας φυσάνε στο τάληρο δίχως να έχουν πάρει ούτε δύο δις ευρώ συνολικά επιχορήγηση από το Κράτος;
 Να που χρειάζεται κι αυτό τελικά!
Φυσικά και δεν είμαι φασίστας κι απορώ, τί σχέση έχω εγώ με την ευγονική και με τα πειράματα του Μένγκελε; Εγώ δεν είπα οι αδύναμοι να πεθάνουν. Απλά να κάνουν στη μπάντα να βγει η νέα γενιά μπροστά, με τις νέες ιδέες, τώρα τις νέες ιδέες που θα τις βρούνε μιας που αυξάνονται μέχρι και οι τιμές των βιβλίων, δε ξέρω,
ας τις δημιουργήσουμε εμείς τις νέες ιδέες, 
πάμε παιδιά, όλοι μαζί, brainstorming

είμαι αντιφασίστας αλλά δεν έχω πρόβλημα να μη μπορεί να διαβάσει ο κόσμος βιβλία μιας και εδώ που τα λέμε μας φάγαν λίγο τα βιβλία, τα βιβλία είναι αντιπαραγωγικά γιατί τα διαβάζεις και νομίζεις ότι μπορεί να υπάρξει ένας κόσμος διαφορετικός από αυτόν που σου λέει ότι πρέπει να είσαι σκλάβος των αφεντικών,
 τα βιβλία είναι επικίνδυνα για αυτό και λέμε για όποιον διαβάζει ότι είναι "Τέρας" μορφώσεως 
κι όχι ας πούμε "Κιμ Καρντασιαν" μορφώσεως,
 αμάν πια με τα τέρατα και τις αμπελοφιλοσοφίες, πράξεις θέλουμε κύριε, πράξεις, πράξεις δηλαδή ανάπτυξη, ανάπτυξη, δηλαδή επενδύσεις, 
επενδύσεις δηλαδή τέρμα κάτω οι μισθοί αλλιώς πώς θα έρθουν οι επενδυτές,
είμαι αντιφασίστας γιατί ο ιδεολογικά αντίθετος μου Χίτλερ τα έκαιγε τα βιβλία, ενώ τώρα η ΕΕ απλώς τα ακριβαίνει τόσο η ΕΕ ωστε να μη μπορούμε να τα διαβάσουμε

ειμαι αντιφασιστας, υπερασπιζομαι τους ομοφυλοφιλους οταν διεκτρανωνουν τη διαφορετικοτητα τους στα gay parade αλλα αν οι ιδιοι ομοφυλοφιλοι μαζευτουν να φωναξουν για το δικαιωμα στην εργασια, δεν εχω κανενα προβλημα να τους σπανε τα μουτρα τα Ματ,
 γαμηστε η γαμηθειτε ελευθερα αλλα μεχρι εκει,
 κατω τα χερια απο την ελ ντοραντο και την Κερατέα, ζητω η διαφορετικοτητα, 
ομοιομορφια επιτρεπεται μονο στην ομοιομορφια ως αναλωσιμοι σκλαβων των αφεντικων

Είμαι αντιφασίστας και υπέρ της αστικής δημοκρατίας, πόσο στεναχωριέμαι για τους πρόσφυγες στο Σύνταγμα δε λέγεται, ας τους δώσουμε κάτι, κρίμα είναι,
 οκ, η λατρεμένη μου ΕΕ δε θα τους δεχτεί, ε ας τους πάμε σε ένα γκέτο, 
να φτιάξουμε ένα ακόμα γκέτο 
όπου φτωχοί διαφόρων φυλών θα σφάζονται μεταξύ τους, ας μην ερευνήσουμε γιατί είναι εκεί, ας μην ερευνήσουμε γιατί η αντιφασιστική Δύση τους ξέσκισε τόσο πολύ κι υποδαύλισε τόσο πολύ τα πάθη χρησιμοποιώντας τα διαφορετικά τους θρησκευτικά δόγματα ώστε κάποιοι να αποκτηνωθούν και να αρχίσουν να αποκεφαλίζουν βιάζοντας ή να βιάζουν αποκεφαλίζοντας,
 ζήτω η Σενγκεν που  έκανε τον Ευρωπαικό Νότο αποθήκη ψυχών,
ζήτω το Κατάρ, τα Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία που είναι καλές και δημοκρατικές, 
όχι σα τη Συρία και το Ιράν, καλέ δώστε τους κάτι, τους λυπάμαι εγώ, έχω ψυχή, έχω κι αντιφασισμό πολύ μέσα μου για αυτό και δε θα τους χτύπαγα ποτέ όπως τους χτυπάνε οι φασίστες, αρκεί βέβαια να μη κάνουν το λάθος και ζητήσουν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας αλλιώς θα βάλω τα ΜΑΤ να τους βαράνε κι αυτούς, 
τους λυπάμαι μόνο όταν είναι κακομοίρηδες, 
-γενικά λυπάμαι και συμπάσχω μόνο για κακομοίρηδες, όταν οι κακομοίρηδες θέλουν να φτιάξουν τη μοίρα τους, κάτι με χαλάει-
θα τους φτιαξω κι ένα τζαμί να προσεύχονται για να αποχαυνωθούν  ηρεμήσουν, 
μισθό και ανθρώπινα δικαιώματα να μη ζητάνε κι ας έρθουν άλλα δύο τρια εκατομμύρια, όλοι οι σκλάβοι χωράνε σε αυτή τη γη, 
ζήτω η πολυπολιτισμικότητα, ζήτω η διαίρεση μέσα στο κράτος πεντακόσιων διαφορετικών φύλων ώστε να φαγώνονται μεταξύ τους και εμείς να τους ρουφάμε το αίμα, 
πεντακόσιες διαφορετικές φυλές για να αυξάνεται σε περιόδους κρίσης ο Εθνικισμός κι όχι η Ταξική Συνείδηση,
τα πάντα εν Σοφία ποιούμε,
λάτρεψε όποιον Θεό θέλεις, είμαι δημοκράτης εγώ, αρκεί να μην είναι ο Θεός της Αξιοπρεπούς Διαβίωσης γιατί σε προειδοποιώ ότι με αυτόν τον Θεό δε τα πάω καλά.

Είμαι αντιφασίστας και υπερ της αστικής δημοκρατίας και θέλω να ομορφύνω την γκρίζα πόλη. Παιρνω το πινέλο μου και βάφω τις στάσεις λεωφορείων, θέλω να ομορφύνω την Αθήνα, θέλω να διώξω το νέφος, να σώσω τις φάλαινες και να βάλω τις pussy riot και τις femen πάνω στο άσπρο άλογο και μέσα στο Κρεμλίνο. Θα πάρω το πινέλο και θα βάψω ροζ τη πόλη, θα ξεκινήσω από το κέντρο και θα φτάσω μέχρι το λιμάνι, να σταματήσει η μιζέρια, να δικαιωθούν ο Σταύρος και τα free press, να βγάλω ένα νέο free press, να γεμίσω τους δρόμους με ζαχαρώτα, κούκλες barbie και θετική σκέψη, σιχάθηκα τη μιζέρια, 
συγγνώμη αλλά τη σιχάθηκα και όταν ενσαρκώνεται στα ανθρώπινα δράματα που γυρνάνε στους δρόμους και ζητάνε ελεημοσύνη. Θα κάνω το πινέλο μου οδοστρωτήρα και θα αλλάξω όλα αυτά που μας ασχημαίνουν τις ζωές, θα κάνω το πινέλο οδοστρωτήρα και στο νέο τσιμέντο από ανθρώπινη σάρκα όσων πήρα σβάρνα, θα ξαναλλάξω τον οδοστρωτήρα σε πινέλο και θα ζωγραφίσω το σήμα της ειρήνης. Και της αγάπης. Και της δημιουργικότητας. Και της Διαφορετικότητας.
Και της Ευρωπαϊκης ένωσης. Αυτό το μπλεδάκι με τα αστεράκια που μου φωτίζουν τον δρόμο και τόσες φορές μας έσωσαν απ'το να γίνουμε Βόρεια Κορέα. Κι ίσως τότε να ξαναγυρίσει η θετική σκέψη, ίσως να ξαναβγεί ο κόσμος να ψωνίσει που φοβισμένος τώρα από τις διαδηλώσεις κλείνεται σπίτι κοιτώντας τις βιτρίνες με λαχτάρα. Ίσως να αλλάξει επί τα βελτίω όλο αυτό που δημιουργήσαμε με τη κακομοιριά μας, επιμένοντας να υπερασπίζουμε σάπιες νοοτροπίες όπως μισθός, σύνταξη, φάρμακα για τους γέροντες και Παιδεία για τα παιδια μας.
Τόση Σοβιετία μας κατέστρεψε, τόση κλάψα δε μας επέτρεψε να αρπάξουμε στα χέρια μας  το μέλλον.
Μπροστά είναι το μέλλον, μπορεί να είναι άσχημο τώρα αλλά μετά θα γίνει όμορφο. Αλήθεια το λέω, όταν απομείνουμε οι μισοί, θα είναι ομορφότερο. 
Αποχαιρέτησε τους -η αποχαιρέτα μας αν ανήκεις σε αυτούς. 

Φύγαμε.

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ.



Ξερουμε και οι δυο οτι τιποτα δε διαρκει πολυ,
μοιραζομαστε το ιδιο Μυστικο,
μας κρατα σε αποσταση
μας ενωνει.

Υπαρχει μια αστρικη παραδοξοτητα που τα παντα καθοριζει
υπαρχει ενα αηδονι που ποτε δεν τραγουδα
εχουμε κι οι δυο το χερι στο τιμονι
και που πηγαινουμε, κανεις δεν ξερει πια..

Ενα Μυστικο που με ηδονοβλεπτικες διαθεσεις,
παρατηρει
καθε τι που μας συγκινει,

μεσα στο ιδιο κελι,
μοιραζομαστε εκτος απ'το σκοταδι
και την ιδια ανταμοιβη,

μελι,
σκοταδι,
αγαπη και προσμονη

κι αν ισως τελικα δε διαρκει πολυ,
ταγμενοι στο Μυστικο αυτο θα ειμαστε
προστατευοντας
στο ιδιο κελι παντα
μενοντας

μεχρι να δοθει το σινιαλο
μεχρι οι καταρρακτες να αλλαξουνε πορεια
μικροι ανθρωποι σωπαινουν και περιμενουν
ποιος θα ειναι ο προδοτης σε αυτη την ιστορια?
ποιος το σκοταδι θα αρνηθει και θα σημανει την αυγη?
ποιος θα βγει πρωτος απο αυτο το κελι?

μα κανεις τους δε ξερει
πως το Μυστικο αυτο θα πεθανει μαζι μας
και κανεις δεν θα το μαθει,
γιναμε τωρα εμεις το Μυστικο αυτο
το Μυστικο μας

αυτο που μας χωριζει
ειναι αυτο που μας κρατα μαζι

εξορια,
καταφαση,
καταφυγιο
αιωνιοτητα,
απρεπεια,
μαρτυριο

κι ας λενε οτι τιποτα δε διαρκει πολυ

Μεσα στην αβυσσο της υπομονης
το Μυστικο μας δε θα μαθει
ποτε

κανεις.

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Ενοχή.



Τον ειδα να μπαινει σε ενα παλιο κτηριο.
Σταθηκα απεναντι και περιμενα.
Οταν βγηκε, τον ακολουθησα. Μπηκα στο ιδιο λεωφορειο.
Κατα τη διαρκεια της διαδρομης, επιβεβαιωθηκα.
Οσο τον κοιτουσα,
οι εκφρασεις του, οι κινησεις του,
η ανησυχια του, ο εκνευρισμος του.
Δε μου εμοιαζε αλλα ηταν ιδιος με μενα.
Δε μου εμοιαζε
 αλλα ηταν εγω.
Αν μπορουσα να διαβασω τις σκεψεις του,
ημουν σιγουρος οτι ηταν σκεψεις που ειχα σκεφτει,
η προκειται να σκεφτω.
αν με ειχε προσεξει, θα ειχε αναστατωθει,
οπως εγω,
ισως το ενστικτο του να ταν πιο δυνατο,
γιατι ολοενα και φαινοταν να εκνευριζοταν,
μα το λογο δε μπορουσε να αντιληφθει,
οπως εγω,
οχι σωσιας, οχι παιχνιδι του μυαλου,
οχι λουλουδια που ακουμπας σε ταφο συγγενη εχοντας τυψεις διοτι δε νιωθεις στεναχωρια,
κατι με καλει
κατι απροσδιοριστο
δεν εχει σχεση με το χρονο η με τη λογικη,
κατι με καλει,
κι εγω απλος παρατηρητης
μιας σιωπηλης κραυγης
που ανεβαινει σκαλοπατια
και στο φως θελει να βγει,
τι ειδε εκει κατω, να φωναξει
και στον κοσμο να το πει.
Κατεβηκε απ'το λεωφορειο.
Προχωρησε σε ενα Στενο.
Τον ακολουθησα, μα ειχε χαθει. 
Πρεπει να τον ξαναδω.







Το Χαος δεν εχει διακυμανσεις,
η Αληθεια δεν εχει εκφανσεις,
ενα λουλουδι χανει το αρωμα του αν το κοψεις,
πρεπει να μαθω,
να σηκωνομαι οταν πεφτω,
να υψωνομαι οταν απειλουμαι,
να ζητω αντι να εκλιπαρω,
να ψαχνω αντι να αρνουμαι.


Ποιος χαθηκε σε αυτο το στενο; Ηταν σωσιας;
Ηταν παιχνιδι που εστησε το μυαλο;
Ημουν κουρασμενος,
τοσες μερες αυπνος και ταλαιπωρημενος,
καποιος νικησε τα ματια,
κυριευει πια το βλεμμα,
ισως βλεπω ο,τι βλεπει,
ισως βλεπω ο,τι θελει αυτος να βλεπω,
ηφαιστειο που εκδικειται για ολα αυτα τα χρονια
που οι ανθρωποι χτιζαν αφοβα χωρια στις παρυφες του

 η συνεννοηση,
η κατανοηση,
μια ρηξικελευθη ιδεα που αν δε την αντιμετωπισεις,
αν δε τη δαμασεις,
θα σε καταβροχθισει.


Κι ολα αλλαζουν
ακομα κ αυτα που δε πρεπει να αλλαξουν ποτε,
προσευχες παντα θα ακουγονται,
μα οι λεξεις θα ιδρωνουν ολο και λιγοτερο,
θελουν τροπο καποιες λεξεις,
αν δε τις προφερεις σωστα,
αν δε τις νιωθεις,
αυτο που κουβαλουν,χανεται
νομιζεις οτι το εχεις,
μα αυτο ειναι νεκρο,






ποιος ηταν εδω και τωρα πια δεν ειναι;
ποιος κρυφτηκε για παντα
μες στις δειλες χαραδρες
μες στις δειλες κρυψωνες,
ριψασπις,
ακινδυνος,
χλωμος,
ποιο ειναι το ονομα εκεινου που τοσο μισω;
ποιος γλυστρησε στις φυλλωσιες του Ισως
κι απτοητος συνεχισε για παντα να ξεφευγει
-διχως τιποτα να τον καταδιωκει-
για παντα να ξεφευγει
-διχως να εχει καπου να παει-
περιπλανηθηκε,
φοβηθηκε
μα εξακολουθει να γυρναει,

σα τραγουδι που μολυνθηκε απ'τα ιδια του τα λογια
σα γκρεμος που ζαλιστηκε απ'το ιδιο του το υψος,
σα δαιμονας που νικηθηκε απ'το ιδιο του το Μισος
-μα αγαπη δε τον αφηνει η ιδια η λαβα του να γινει-



επιστροφη
επιστροφη
επιστροφη
οταν καθε σκεψη ειναι επιστροφη,
μοιραιο ειναι ολοενα να απομακρυνεσαι απο παντου
οταν ποθεις κατι πολυ, ασυναισθητα το διωχνεις
και δε το πραγματοποιεις,
οταν επιστροφη ειναι η καθε σου σκεψη,
καθε σκεψη ειναι αδεια.
Και νεκρη.


Για αυτο σταματα να ερμηνευεις τα σημαδια.
Δεν  ειναι αυτα που το δρομο θα σου δειξουν
κι αν ποθεις κατι,
μην το πεις σε κανεναν.
Γιατι αν το μαθουν,ποτε
δε θα σε αφησουν 















Νιωθω οτι καποιος με παρακολουθει,
ποσο θα θελα σε αυτο το Στενο, να ειχα εξαφανιστει.
Μα τωρα,
κατι απειλητικο
βαζει φωτιες στα βηματα μου,
γενναει λυκους στη σκια μου,
κι αν τη μερα τους ακουω να ουρλιαζουν,
τη νυχτα
τους βλεπω να πλησιαζουν.


Και καθε στιγμη, νομιζω οτι ειναι η τελευταια

(Αργησα πολυ να φυγω)
Θεριευει η αυταπατη μου;
η κατι οντως δυσκολευει την ανασα μου;

(Αργησα πολυ να επιστρεψω)

Φοβαμαι αυτα που αισθανομαι

(Τωρα,δεν ειμαι πουθενα)
Τα αισθηματα μου,
οι σκεψεις μου,
με οδηγουν σε αυτο το Στενο
Ισως τον βρω εκει.
Αυτος μαλλον με παρακολουθει.
Μα αν αυτος ειμαι εγω,
γιατι τοσο με μισει;

(Ξανα σε αυτο το δωματιο,η φρικη -σα φλογα δυναμωνει-
καιγονται οι τοιχοι, τα πραγματα μου, το σωμα μου
καιγονται ολα κι οταν γινονται σταχτη,
ειμαι παλι εδω. Αθικτος. Και η φλογα δυναμωνει ξανα..)









Μεσα στη θλιψη αυτη,
καποτε ηταν υγρη και τη ζωγραφιζα,
μα τα πινελα εχουν πια στεγνωσει,
τωρα αποκοσμη αυτη η θλιψη
με κανει αποκοσμο και μενα,
οχι πια εξομολογησεις,
ενα τραγουδι ο αερας κουβαλαει
Θεε μου τα λογια του ποσο απαισια ειναι,
ενας γκρεμος και το πουλι που δεν θελει να πεταει,
απειλειται η ζωη του
κι ομως πεφτει
πεφτει
πεφτει
και ποτε του δε θα μπορεσει
να επιστρεψει,

στο σωμα που καποτε τον φιλοξενησε
εφυγε τωρα....

προσπαθησε να μοιασει στα αστρα
μα εμοιασε στο χωμα,

προσπαθησε να γινει φως
μα εγινε καταπακτη,
τωρα στα σκαλοπατια που βαδιζει,
τιποτα τον δρομο του δεν οδηγει,
μοναχα ψευτικα σημαδια που τον παραπλανουν,

εφυγε,
μπορει και να τον διωξανε,
ανθρωποι φρικτοι,
σκεψεις φρικτες
φλογες φρικτες που δωματια καινε
αναβιωνουνε παλιες στιγμες,
στιγμες που πρεπει να ξεχασει,
δεν ειναι οι δυσκολιες που σε γονατιζουν
αλλα τα λαθη που εκανες εσυ
-για αυτο ποτε δε θα ξεφυγω-

οχι εξιδανικευσεις
μα ουτε κι αναλαμπες
ο,τι βιβλιο κι αν ξεφυλλισω
δε θα ξαναβρω αστραπες.


Περιμενω κατι να λαμψει,
μα αυτο εκει πανω,
δεν ειναι ο ουρανος
αργοπεθαινω νεος
μα οχι απορημενος
αυτο που με εκδικηθηκε

ηταν ο ιδιος μου ο εαυτος.


Ξαπλωνω μες στο Στενο. Πλησιαζουν. Ουρλιαζουν.
Περιμενω.
Ειναι η λυσσα τους μεγαλη.
Και ειμαι τοσο κουρασμενος 


Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

ΑΓΑΠΗ ΡΕ...



Δεν έχει νόημα να μετανιώνεις διαρκώς, ή καλύτερα, η διαδικασία του να μετανιώνεις να σε θλίβει και να αναρωτιέσαι όσα έχασες διαλέγοντας κάτι από κάτι άλλο, να αναρωτιέσαι για όσα δεν έκανες σωστά, για όσα δεν έκανες για να πετύχεις το σωστό, για όσα δε μπόρεσες να αντιληφθείς εκείνη τη στιγμή κι ύστερα σου φαίνονται τόσο αυτονόητα ώστε να αισθάνεσαι ηλίθιος που δεν τα είδες.
Ηλίθιο είναι το να λες ότι δε μετανιώνεις για τίποτα,
 ηλίθιο είναι και να μετανιώνεις διαρκώς.
Ηλίθιο είναι να νομίζεις ότι έχασες τον χρόνο σου ενώ θα μπορούσες να τον εκμεταλλευτείς καλύτερα. Δεν έχασες τον χρόνο σου. Η ζωή η ίδια είναι ένα χάσιμο χρόνου. Κάθε μέρα είναι μία μέρα λιγότερη, μία μέρα που χάνεις και δε θα τη ξαναβρείς.
 Τίποτα καλύτερο δε θα μπορούσες να κάνεις από αυτά που έκανες,
 αν το μπορούσες, δε θα ήσουν εσύ,
 μα είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε πάντοτε εμείς, έτσι θα κάνουμε τα λάθη και τα  σωστά που είναι γραμμένα να κάνουμε, γραμμένα όχι από μία Μεταφυσική Μοίρα, γραμμένα από τις δυνατότητες του εαυτού μας, γιατί ο εαυτός μας είναι το Πεπρωμένο μας.
Υπάρχουν συγκυρίες, υπάρχουν ντετερμινισμοί, υπάρχουν καταστάσεις που θα μπορούσαμε να αποφύγουμε αν η βιολογία μας, η καταγωγή μας ήταν διαφορετικά, υπάρχει η άτυχη στιγμή που θα πέσεις στον ληστή σε ένα δρομάκι και θα σε σκοτώσει, υπάρχει η στιγμή που θα γνωρίσεις από το πουθενά κάποιον που θα ερωτευτείς και θα σε ερωτευτεί, υπάρχουν πράγματα που δε μπορούμε να ελέγξουμε, υπάρχουν πράγματα που μπορούμε,
υπάρχουν ικανότητες που δε μπορούμε να αποκτήσουμε, υπάρχουν ικανότητες/δεξιοτεχνίες που μπορούμε,
όλο αυτό είναι ένα κακοστημένο θέατρο, το Μεγάλο Αιρετικό Θέατρο, όπως το είχα ονομάσει σε ένα ποίημα της εφηβείας μου, μία Ισορροπία σε τεντωμένο σχοινί όπου ανά πάσα στιγμή μπορεί να γλυστρήσεις και να πέσεις, δε πέφτεις μόνο εσυ, οι ρυθμοί της ζωής που ξέρεις μπορεί να πέσουν, η κανονικότητα, οι κοινωνικές συμβάσεις, τα ιδανικά και οι αξίες, οι επιταγές και οι υποχρεώσεις σου, όλα αυτά που σου προσφέρουν ασφάλεια για να μπορεις να κάτσεις σε μία σπιθαμή εδάφους και να τα νοηματοδοτήσεις εκ του ασφαλούς,
κάθε τόσο το έδαφος τρέμει, η νοηματοδότηση φαινεται κάτι αδύνατον να πραγματοποιηθεί και οι άνθρωποι, που τόσο ανάγκη έχουν να νοηματοδοτούν, να συμβολοποιούν, τρέμουν μαζί με το έδαφος και η απόδοση νοήματος στον σεισμό είναι κάτι που αποτυγχάνει να επιτευχθεί.

Περισσότερο από ανθρώπινες ιδιότητες, υπάρχει αυτό που λέγεται αλληλεπίδραση,
είμαι καλός με αυτόν που βγάζει τον καλό μου εαυτό, θα είμαι κακός με τον αντίστοιχο, είμαι γλυκός, τρυφερός, δυναμικός ή αδρανής, άχρηστος κι ανίκανος ή με φόρα στη ζωή,
παίζει μεγάλο ρόλο αυτός που έχεις απέναντι, αυτός που συναναστρέφεσαι,

υπάρχουν απολύτως καλοί άνθρωποι, όπως απολύτως ανθρώπινα καρκινώματα που ήρθαν σε αυτή τη γη για να βλάψουν κάποιους άλλους
αλλά αυτοί είναι λίγοι. 

Κατα κανόνα, παίρνεις σε μεγάλο ποσοστό αυτό που δίνεις, ή τουλάχιστον παίρνεις το απόλυτο που θα μπορούσες να πάρεις βάσει της αλληλεπίδρασης αυτής. Δε γίνεται να αγαπηθείς από όλους, να σε ερωτευθουν, συμπαθήσουν, εκτιμήσουν όλοι.. Αν όμως τους δώσεις, θα πάρεις το απόλυτο που μπορείς να πάρεις.
Μπορείς να το δώσεις, μπορείς κι όχι. Μπορείς να συμβιβαστείς με τα μέτρια από τον φόβο της αυριανής απογοήτευσης, ή μπορει να πας για τα πολλά υπερνικώντας αυτόν τον φόβο και το άδειασμα που θα συνεπιφέρει η απογοήτευση.
Κάνε ό,τι θέλεις, άλλωστε η απογοήτευση πάντα θα εμφανιστεί. Ειμαστε καταδικασμένοι να απογοητεύουμε τις προσδοκίες των άλλων, 
όσο περισσότερο μας φορτώνουν με προσδοκίες, τόσο πιθανότερο είναι να συμβεί αυτό. 
Ο ασφαλέστερος τρόπος να απογοητευτείς από κάποιον είναι να επενδύσεις ένα σωρό προσδοκίες σε αυτόν, καθιστώντας έτσι την αυριανή απογοήτευση μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία: Δε φταίει αυτός για την απογοήτευση σου.
Φταις εσύ που ξέχασες ότι είναι άνθρωπος με σάρκα κι οστά.
Φταις εσύ που πίστεψες ότι υπάρχει οποιοσδήποτε που θα μπορέσει να γεμίσει συνολικά τα κενά σου..Κάποια από αυτά μπορεί. Συνολικά, όχι. Τα κενά σου δε γεμίζουν, είναι αστείο να σκέφτεσαι ότι μπορεί να υπάρχει άνθρωπος χωρίς κενά, 
όσο θα είμαστε άνθρωποι, ένα κομμάτι μας θα παραμένει άδειο, δίχως να μπορέσει να επικαλυφθεί από καμιά αγάπη, από κανένα πάθος, από καμιά σεξουαλική στάση, από κανένα υλικό αγαθό, από καμιά κοινωνική καταξίωση, από κανένα τραγούδι, από καμιά κατάχρηση.

Είμαστε άνθρωποι και πάντα θα έχουμε κενά και πάντα θα προσπαθούμε να τα καλύπτουμε και πάντα θα συνειδητοποιούμε ότι δεν καλύπτονται 
κι αυτό είναι η ζωή, 

ένα συνονθύλευμα στιγμών ευτυχίας και δυστυχίας και αδιαφορίας και κενού, μία αλληλοδιαδοχή προσωρινών επιτυχιών και προσωρινών δυστυχιών και συνειδητοποίησης σφαλμάτων και τελικής συνειδητοποίησης ότι δεν ήταν σφάλματα αλλά Αναπόφευκτο, 
μία γροθιά στο μαχαίρι και το αίμα σου να στάζει, καλά έκανες και την έριξες γιατί το αίμα πρέπει να ανανεώνεται,
ένας χορός πάνω σε σπασμένα γυαλιά, πάλι ματώνεις όμως κατάφερες να χορέψεις κι όποιοι δε μπόρεσαν να χορέψουν, κοιτούν τους χορευτές με δέος και ζήλεια,
'ενας χορός με πόδια ματωμένα που κοιτάς τον ουρανό και νιώθεις ότι λίγο ακόμα και θα τον αγγίξεις γιατί ακόμα και η βαρύτητα νικιέται προσωρινά από την Αγάπη,
αυτός ο χορός δεν είναι ποτέ χαμένος χρόνος, αλλά και χαμένος χρόνος να είναι, παραμένει χρόνος που ξοδεύτηκε και χάθηκε χορεύοντας,
είσαι ανίκητος όχι όταν δε μπορείς να νικηθείς -γιατί πάντα θα νικιέσαι-
είσαι ανίκητος όταν ξέρεις πως θα νικηθείς και παρόλα αυτά χορεύεις λες και ποτέ δε θα νικηθείς. Ανίκητος αυτός που ξέρει ότι θα νικηθεί κι εξακουθεί να χορεύει, αλάνθαστος αυτός που θα αγκαλιάσει τα λάθη του και θα προσπαθήσει όσο ζει να τα επαναλαμβάνει όσο δυνατόν λιγότερο, γεμάτος αυτός που θα προσπαθεί να γδέρνεται από τα κενά του όσο δυνατόν λιγότερο, παθιασμένος αυτός που θα προσπαθήσει να ζει με τα πάθη του και να αναλώνεται όσο δυνατόν λιγότερο από αυτά.



              ΚΕΡΙΑ   ΚΑΒΑΦΗΣ

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν. 





Γρήγορα μακραίνει η σκοτεινή γραμμή, γρήγορα πληθαίνουν τα σβηστά κεριά.
Προσπαθούμε να νικήσουμε τη θνητότητα, να παγώσουμε τον χρόνο μέσω των ερωτων μας, μέσα από την απόκτηση παιδιών, μέσα από τη πάλη για αναρρίχηση στην κοινωνία, μέσα από τη προσπάθεια να γίνουμε αποδεκτοι, μιμούμαστε από μικρά παιδιά τον Αλλον, 
πρώτα τους γονείς, ύστερα τους δασκάλους, ύστερα τα επιβαλλόμενα πρότυπα. 
Μιμούμαστε για να γίνουμε αποδεκτοί, κάνουμε σωμα μας τα ξένα λόγια, επιθυμούμε ό,τι ο άλλος επιθυμεί, επιθυμούμε να μας επιθυμεί ο άλλος. Επιθυμούμε και η επιθυμία είναι μία διαρκής έλλειψη όπως έλεγε ο Λακάν, γιατί επιθυμούμε πάντα αυτό που δεν έχουμε.
 Και διαρκώς επιθυμούμε και διαρκώς αιτούμαστε αγάπη, 
από το κλάμα ως μωρα στη μαμά για να μας ξεσκατίσει-που είναι πάντα κι αίτημα αγάπης- 
μέχρι το ερωτικό κάλεσμα όταν γινόμαστε παγώνια και δείχνουμε στον Αλλον τα πλουμιστά και πολύχρωμα φτερά μας.
Προσπαθουμε να παγωσουμε τον  χρόνο με ασχολίες και χόμπυ και κουτσομπολιά και ποδόσφαιρο, προσπαθουμε να παγωσουμε τον χρόνο για να νιώσουμε ασφαλείς,
γινόμαστε ψυχαναγκαστικοί στη μεγάλη μας ψευδάισθηση ότι μπορούμε να ελέγξουμε τα πράγματα,
και η σκοτεινή γραμμή όλο πληθαίνει, και τη κοιτάμε παρακαλώντας τον Θεό για λίγο χρόνο ακόμα, και νομίζουμε ότι ψάχνουμε την εσωτερική μας φωνή και την εσωτερική αλήθεια γιατί δε μπορεί να ήμασταν εμείς που κάναμε αυτά τα σφάλματα, κάποιος άλλος ήταν,
 η κακιά στιγμή, λίγο χρόνο δώσε μου για να ξαναγίνω εγώ.
Δεν ήσουν κι ούτε θα γίνεις "εγώ". 
Ενα συνονθύλευμα επιδράσεων κι επιρροών και κενού που δε γεμίζει κι αλλεπάλληλων κραυγών "ΟΧΙ, ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ ΑΥΤΟΣ", ναι, εσύ ήσουν,
εσύ, κομμάτι του πατέρα, της μητερας, των συμμαθητών, της τηλεόρασης, των αναγνωσμάτων και του διπλανού σου.

Κάνε με αγάπη ό,τι κάνεις, και τα λάθη σου θα είναι σωστά. Μη ξεγελιέσαι, θα παραμένουν λάθη. Μην απογοητεύεσαι, τελικά είναι σωστά.
 Μην προσπαθείς να αποκωδικοποιήσεις και να καταρρίψεις την μεγάλη αυτή αντιφαση, 
η ίδια η ανθρωπινη ζωή είναι μία πελώρια και ανεπίλυτη αντίφαση, ένας ωκεανός που θα πνίγεσαι κάθε μέρα όμως αυτό δε σημαίνει ότι θα πάψεις να ψάχνεις για σχεδίες. Ένα μόνο φιλί μπορεί να γίνει η σχεδία σου για μέρες, μία μόνο αγκαλιά μπορει να γίνει η σχεδία σου για μέρες, ένα χάδι, μία λέξη, ένα παρηγορητικό χτυπημα από κάποιον που δε ξέρεις καλά. Φαντάσου αν αυτά είναι σχεδίες, φαντάσου τί είναι η Αγαπη. Πολυτελές υπερωκεάνιο που θα σε κάνει να διαπλεύσεις τη φορτούνα για χρόνια, μέχρι η φορτούνα να νικηθεί από τα κύματα του χρόνου.
Θα νικηθεί. Δε γίνεται αλλιώς.
Αλλά όπως είπαμε, είσαι ανίκητος όταν ξέρεις πως θα νικηθείς και παρόλα αυτά χορεύεις λες και ποτέ δε θα νικηθείς. Και είναι η Αγαπη που ανασταινει Τιτανικούς και τους ξαναβγάζει στην επιφάνεια της θαλάσσης, σκουριασμένους, φαγωμένους και ταλαιπωρημένους, όμως πάντα νικητές.

Δε φταις εσύ. Δε φταίει εκείνη/εκείνος.
Δεν ηττήθηκες, μολονότι δε νίκησες.
 Αιώνια αν επέστρεφες, τα ίδια θα έκανες.
 Αιώνια να επιστρέφεις και να κάνεις τα ίδια. 
Γονάτισε μπροστά στο σφάλμα σου, περιέθαλψε το, το ίδιο και με τα σφάλματα των άλλων. Είναι σφάλματα όπως εσύ, άνθρωποι όπως εσύ. Είναι ευθραυστοι όπως εσύ, μοιραζεστε την ίδια αδυναμία, γεννηθήκατε από την ίδια Μήτρα, θα λυγίσετε από τον ίδιο πόνο. 
Συγχώρεσε τον Αλλον, για να συγχωρέσεις τον εαυτό σου. Καμία Λύτρωση δεν υπάρχει δίχως αυτό. Συγχωρεσε τον ωσπου να πιστεψεις σχεδόν ότι δεν υπάρχει τίποτα για να συγχωρέσεις, γιατί ειμαστε θνητοί με ατέλειες κι είναι αστείο να συγχωρεις κάποιον επειδή είναι άνθρωπος. ¨Συγχώρεσε" τον λοιπόν, και το σκοτάδι των σβησμένων κεριών που πληθαίνουν δε θα σου φαίνεται θλιβερό.
Θα σου φαίνεται χρόνος που ξοδεύτηκε σωστά. 
Μη παγώνεις τον χρόνο γιατί έτσι παγώνεις εσύ και παυεις να απολαμβάνεις το παραμικρό.
Απόλαυσε τον χαμένο σου χρόνο, τα λάθη σου, τη θάλασσα όταν είναι ήρεμη.
Απόλαυσε τη ζωή που χάνεται άδοξα, γρήγορα και βιαστικά.
Απόλαυσε την Αγάπη, μη τη πνίγεις, μη την υπερφορτώνεις, μη τη σπαταλάς.

Ό,τι σε έκανε έστω ένα λεπτό ευτυχισμένο, τίμησε το για πάντα.






Κι επειδή το βαρύναμε το κλίμα, ας το ελαφρύνουμε λίγο γιατί χαθήκαμε!



Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

Η ΓΑΜΑΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ.


Πόσο γαμάτο είναι το Σύστημα, πόσο τέλεια κι αποτελεσματικά κάνει τη δουλειά του!

Ας μην είμαστε μίζεροι όσοι δεν ανήκουμε σε αυτό και τα επόμενα χρόνια είτε θα πεθάνουμε είτε θα εξαθλιωθούμε. Πρέπει να του αναγνωρίσουμε ακομπλεξάριστα την αποτελεσματικότητά του, γιατί όχι και να το θαυμάσουμε που καταφέρνει να κάνει το μαύρο άσπρο μπροστά στα μάτια μας.
Τί έκανε το Σύστημα το 2010 στην επερχόμενη κρίση;
Πρώτα φρόντισε μέσω των φανερών γαλαζοπράσινων πυλώνων του, να σπείρει τη συλλογική ευθύνη. Άσε τον Υπουργό απέξω, εσύ δεν έκλεβες το κράτος; Άσε τον Τραπεζίτη απέξω, εσύ δε πέταγες το αποτσίγαρο στον δρόμο; Τέσσερα χρόνια τώρα τα μπασταρδοκάναλα βομβαρδίζουν τους Ελληνες με μεμονωμένα παραδείγματα που σκοπό έχουν να μας πείσουν ότι όλα αυτά που γίνονται, καλώς γίνονται, γιατί είμαστε σάπιοι, διεφθαρμένοι, απατεώνες και κλεφτοκοτάδες. Αυτό δεν ήταν εξ ολοκλήρου ψέμμα τελικά διότι εδώ που τα λέμε, η σαπίλα και η απατεωνιά είναι γνώρισμα ενός πολύ μεγάλου κομματιού Ελλήνων. Τό ότι το Σύστημα κατάφερε όμως να μείνουν στο απυρόβλητο οι  σάπιοι YΠΕΡαπατεώνες και ΥΠΕΡδιεφθαρμένοι,
(πχ οι τραπεζίτες που φτιάχναν εταιρείες στο εξωτερικό που αγόραζαν τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών τις οποίες παρατούσαν αναγκάζοντας τους πολίτες να πληρώσουν τα χρέη τους κι ύστερα έρχονται διεκδικώντας την αποπληρωμή των κόκκινων δανείων τους)
γίνεται να μη θαυμάσεις κάτι τέτοιο; 






Γίνεται να μη θαυμάσεις ότι μόλις πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι το 1% των Ελλήνων κατέχει το 56% του πλούτου
http://tvxs.gr/news/ellada/1-ton-ellinon-katexei-56-toy-ploytoy-tis-xoras
κι αυτό να περνάει έτσι ξυστά, μη βάζοντας στο μυαλό παρά ελάχιστων ότι για να συμβαίνει κάτι τόσο φρικιαστικό, δε συμβαίνει τυχαία, υπάρχει ένα σύστημα που δημιουργεί τις προϋποθέσεις αυτής της φρίκης, ένα οικοδόμημα προσεκτικά θεμελιωμένο ώστε το 1% να κατέχει το 56% του πλούτου,
(το ποσοστό είναι σχεδόν το ίδιο παγκοσμίως)
πώς να μη θαυμάσεις λοιπόν το Σύστημα που έχει κάνει τους ανθρώπους παβλοφικά σκυλιά και όταν βρεθεί κάποιος που θα ονομάσει καπιταλισμό αυτό το σύστημα της φρίκης, 
στο άκουσμα της λέξης "καπιταλισμός", η συντριπτική πλειοψηφία των παβλοφικών σκυλιών θα σκεφτεί "κομμουνιστικές ιστορίες για αγρίους";
Βρε %#@^%$@, χέσε και τον κομμουνισμό και το ΚΚΕ και τον Μαρξ ,
είναι νορμαλ να κατέχει το 1% το 56% του πλούτου;
Δεν υπάρχει ένα σύστημα που το δημιουργεί αυτό; Η "ελεύθερη αγορά" έστω; Τα ίδια συμφέροντα έχεις εσύ με αυτό το 1%; Στο ίδιο έθνος ανήκετε; Τό ίδιο σας προστατεύουν οι μπάτσοι; Το ίδιο σας προστατεύουν οι δικαστές; Το ίδιο σας προστατεύουν οι Υπουργοί;
Υπάρχουν αυτοί οι καπιταλιστές, πες τους ¨πλούσιους" εσύ, ναι ή ου;
Σε σκοτώνουν αυτοί για να εξακολουθουν να παραμένουν πλούσιοι, ναι ή ου;




"Το μεγαλύτερο κατόρθωμα του διαβόλου είναι να σε πείσει ότι δεν υπάρχει"
λέει η γνωστή φράση. 'Αθεος ή πιστός, οφείλεις να αναγνωρίσεις ότι το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον Καπιταλισμό. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα του Καπιταλισμού ήταν να σε πείσει ότι δεν υπάρχει, ότι όλες αυτές οι κρίσεις είναι κάτι σα φυσικές καταστροφές, ότι μπορείς να αμφισβητήσεις τα πάντα ποτέ όμως τον καπιταλισμό και τη μήτρα του, την αστική δημοκρατία, γιατί μόνο παράφρονες αμφισβητούν τα αδιαμφισβήτητα. Η Ιστορία τέλειωσε, το Σύστημα αυτό παγιώθηκε. Κι όμως, στο έχουν περάσει έτσι ώστε να μη σκεφτείς  όχι μόνο την αμφισβήτηση αλλά ούτε καν τη δυνατότητα αμφισβήτησης μιας και δεν υπάρχει Καπιταλισμός αλλά μία φυσική ροή των πραγμάτων/κοινωνιών/ιστορικών εξελίξεων που κατέληξε εδώ. Δε μπορείς να αμφισβητήσεις αυτό που δεν υπάρχει. Το να συσσωρευει το 1% το 56% του πλούτου είναι κάτι που απλά συμβαίνει, έτσι απρογραμμάτιστα και τυχαία. Ο Καπιταλισμός είναι μία κομμουνιστική λέξη, άρα απορρίπτεται. Δεν υπάρχει κανένα άλλο σύστημα στο Τέλος της Ιστορίας, δεν είναι καν Σύστημα αλλά μέρος της Φύσης, όπως ο Ουρανός, ο ήλιος, η βροχή, οι off shore, το χώμα, τα Χρηματιστήρια, το Ουράνιο Τόξο, η Ταξική Δικαιοσύνη,οι ωκεανοί, οι εφοπλιστές που δε πληρώνουν μία και η φορολόγηση τους επαφίεται στον πατριωτισμό τους, η βαρύτητα, το 1% το 56%, όλα αυτά είναι φυσικά φαινόμενα. Οι κομμουνιστές είναι σα να κατηγορούν τη βροχή επειδή σε βρέχει, άρα είναι απολιθώματα.

Δεν ειναι για να θαυμάζεις το Σύστημα που το κατάφερε αυτό;

Επιστροφή στο 2010. Είπαμε, οι φανεροί πυλώνες είναι εκεί για να σε πείσουν ότι ως κομμάτι ενός σάπιου λαόυ, σου αξίζει να πεθάνεις.
Οι κρυφοί ήταν όμως εν τέλει αυτοί που κάναν όλη τη δουλειά.
Όλοι αυτοί , από αντιμνημονιακή δεξιά μέχρι αντιμνημονιακή αριστερά, από δημοσιογράφους μέχρι πολιτικούς, που μιλούσαν για προδότες, Μερκελ, επανάσταση, κρεμάλες, μνημόνιο, όλοι αυτοί με την υπερεπαναστική ρητορεία, όσοι λέγαν ότι αρκεί ένας φρεντο χειρός στο Συνταγμα για να πεσει η Χουντα,
αμολύθηκαν οι Τραγκες, οι Χατζηνικολάου στο πιο light, κάτι κανάλια- πέραν των μεγαλων βρωμοκάναλων-, που ντύθηκαν Κολοκοτρώνηδες και στο περίπου κήρυτταν το νέο 1821, μέσα στη γραφικότητα για να μη πάρεις εσύ ο ίδιος την επανασταση σόβαρα, μέσα στη γραφικότητα και στις τσιρίδες για να ξεφτιλιστεί μέσα σου η ιδεα της επαναστασης,
"για να μιλάει για επανάσταση αυτός ο καραγκιόζης μάλλον η ίδια η επανάσταση είναι κάτι γελοίο"
όλοι αυτοί είχαν έναν σκοπό: Να σε γεμίσουν με ενθουσιασμό τότε, να σε αποπροσανατολίσουν για τον πραγματικό εχθρό, να σε αυνανίσουν με πατριωτικές ονειρώξεις και την κατάλληλη στιγμή να σε αφήσουν ξεκρέμαστο.
Οι ίδιοι δημοσιογράφοι που σου μιλούσαν για δωσιλογους έλληνες πολιτικους που πρέπει να κρεμαστουν είναι αυτοί τώρα που σου λένε ότι δυστυχώς το πραγμα δε πολεμιέται κι ότι η ζωή εκτος ΕΕ θα είναι καταστροφή. Και τώρα μιλάνε για συγκυβέρνηση ΝΔ και Συριζα.
Οι ίδιοι πολιτικοί που θα καιγαν τα μνημόνιαν και δε θα ανέχονταν εξαθλίωση Ελλήνων γιατί το Ευρω δεν είναι φετίχ στην τελική, είναι αυτόι που σου λένε Ευρώ και ΕΕ αδιαπραγμάτευτα.
Είναι οι ίδιοι που πήραν τον αρχικό ενθουσιασμό σου, τον πολλαπλασίασαν ,με σκοπό να τον καταστήσουν ανεδαφικό και να σκάσει σαν κύμα πάνω στον βράχο και να μετατραπει σε μιζέρια κι αποδοχή.
Δε ξέρω αν κάποιοι εκβιάστηκαν πχ με υποθέσεις φοροδιαφυγής και για αυτό έγιναν τώρα καθεστωτικοί, ή αν ήταν εξ αρχής καθεστωτικοί κι όλο αυτό ήταν ενορχηστρωμένο από ανθρώπους με άριστη γνώση της ψυχολογίας των μαζών.
Ξερω ότι το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν φτωχοί και μικρομεσαιοι που θεωρούν ως κάτι φυσιολογικό το να έχει το 1% το 56%.
Πόσο γαμάτο είναι το Συστημα;

Πόσο γαμάτο είναι που σε πείθει ότι αποτελούν εναλλακτική, "αληθινή" και σοβαρή δημοσιογραφία,  ραδιοφωνικές κι όχι μόνο μαριονέτες εφοπλιστών;

(Μόλις τώρα άκουσα τον Τσίπρα να κατακεραυνώνει την κυβερνηση και την τρόικα για τα νέα 19 προαπαιτούμενα, να χαρακτηρίζει τη κυβέρνηση ως πρόθυμη για αυτό
 και στο τέλος πετιέται η φάκα, όταν εξέφρασε την ανησυχία του ότι με τις κινήσεις τους, θέλουν να δέσουν τα χέρια της επόμενης κυβέρνησης
Έτοιμο το σκηνικό, όμορφο κι ώραίο. Τα χέρια μας δεθήκαν από τους προηγούμενους.
 Η τρόικα είναι κακιά αλλά η παραμονή στην ΕΕ που είναι τα 2/3 της τροικας, αδιαπραγμάτευτη.
 Ολα αυτά ούτε παρανοϊκα είναι ούτε συγχυση εκφράζουν. 
Αντιθέτως, είναι στημένα για να προωθούν τη σύγχυση και τη παράνοια στον λαό.
Αν εγώ πιστεύω το Α, εσύ πιστεύεις το Β, που είναι το αντίθετο του Α, πώς μπορώ να σε κάνω να πιστέψεις και να θες κι εσύ το Α, δίχως όμως να σου αποκαλύψω ότι θέλω το Α εξ αρχής;
Πρώτα σου λέω ότι θέλω το Β όπως κι εσύ. Ζήτω το Β! Κρεμάλα σε όσους θελουν το Α!Ύστερα σου αποδυναμώνω σιγά σιγά και μεθοδικά οποιοδήποτε επιχείρημα και δυνατότητα υπέρ του Β. Σου καταδεικνύω ότι το Β είναι αδύνατον να επιτευχθεί μολονότι η γενική ρητορική μου είναι υπέρ του Β. Τί έχει μείνει; Μία σαθρή και γυμνή στήριξη του Β. Έτσι κι εσύ προσχωρείς σιγά σιγά στο Α, γιατί συνειδητοποιείς ότι η στήριξη του Β είναι γροθιά στο μαχαίρι. Επανάσταση και τέλος της λιτότητας κι εθνική ανεξαρτησία θες λαέ; Μαζί σου, κρεμάλα στους δωσιλόγους. Όμως εδώ που τα λέμε, σε ένα παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο γίνεται να βγει η χώρα εκτος ΕΕ; Όμως εδώ που τα λέμε, οι επαναστάσεις δεν οδηγούν σε κάτι ακόμα χειρότερο; Όμως εδώ που τα λέμε, γίνεται να πάψει η λιτότητα όταν το πλαίσιο είναι ασφυκτικα προγραμματισμένο από την ΕΕ, που είναι αδιαπραγμάτευτη; 
Εδώ που τα λέμε, ποιά χώρα δεν έχει λιτότητα; Η Γαλλία; Η Ιταλία; Η Ισπανία; Εδώ που τα λέμε, μαλακίες δε λέγαμε; Αστο να πάει στο διάολο και βλέπουμε, και οι εκατό δόσεις καλό πράγμα είναι, το ίδιο είναι να πεθάνεις με 30 δόσεις, το ίδιο με 100;)

Το Σύστημα είναι απίστευτο. Βγαίνει ο υφυπουργός να πει στην Κανέλλη ότι θέλει Κασσιδιάρη, η Κανέλλη κάνει κάτι που στο μέλλον σίγουρα θα χτυπηθεί ως ένδειξη περί "συστημικότητας" του ΚΚΕ (πηγαίνει στον πρόεδρο της ΑΣΤΙΚΗΣ Βουλής Μεϊμαράκη για να ..παραπονεθεί) κι ο Σαμαράς στέλνει στο σπίτι του τον Υφυπουργό (προσωρινά, κανείς "καλός" δε χάνεται). Με ένα σμπαρο, 100 τρυγόνια. Ο Σαμαράς γίνεται δημοκρατικός, και μία βουλευτίνα του ΚΚΕ παρουσιάζεται ότι τρέχει να βρει το δίκιο της από τον Πρόεδρο της Αστικής Βουλής, της οποίας υποτίθεται ότι είναι πολέμιος,
ο οποίος και της το προσφέρει. ΑΧ ΚΑΙ ΒΑΧ ΚΑΙ ΚΟΥΛΟΥΒΑΧ..



Το Σύστημα είναι εκπληκτικό. Είμαι βέβαιος ότι στα υψηλά του πόστα προωθούνται άνθρωποι με σκελετούς στη ντουλάπα, άνθρωποι εκβιάσιμοι, που και να αηδιάσουν κάποτε με τον εαυτό τους και αυτά που προξενούν στον λαό, το περιεχόμενο βιντεοκασετών ή εγγράφων, ή μιζών, θα είναι πάντα εκεί, δαμόκλεια σπάθη πάνω από τα κεφάλια τους για να τους απειλεί να μην κάνουν πίσω. ¨Αν δεν επιστρέψεις στη ΝΔ, θα βγουν οι μίζες σου για τα εξοπλιστικά" "Αν δε ψηφίσεις για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα αμολύσω το ΣΔΟΕ και που σε πονεί και που σε σφάζει", "Αν δε πάψεις από το ραδιόφωνο να κράζεις την κυβέρνηση, θα πας φυλακή για φοροδιαφυγή", "Αν δε κάνεις ότι σου λέω, όλη η Ελλάδα θα δει το βίντεο που κάνεις όργια με μικρά παιδιά, ή με ζώα ή που βάζεις πράγματα στον πρωκτό σου"




To Σύστημα είναι αποτελεσματικό. 
Για τα luxleaks ξέρεις τίποτα;
Παράτα την ανάρτηση και διάβασε αυτό εδώ.
http://left.gr/news/luxleaks-o-paradeisos-tis-foroapofygis
Για να μη πληρώνουν φόρο στην Ελλάδα, κάποιοι ντόπιοι -και ξένοι, παντού δηλαδή- καπιταλιστές, μεταφέρουν τις έδρες στο Λουξεμβούργο. Εκεί η φορολόγηση στα χαρτιά είναι σχετικά υψηλή, αλλά με διάφορα τρυκ, μπορεί να πάει και στο 1%. Δηλαδή ο ντόπιος καναλάρχης, βιομήχανος, επιχειρηματίας , σουπερμαρκετάς κλπ δεν πληρώνει φράγκο εδω,
και ταυτόχρονα, μέσω των ΜΜΕ που ελέγχει είτε άμεσα είτε έμμεσα, σε κράζει όλη τη μέρα σαν ανθρώπινο σκουπίδι επειδή δεν έκοψες μιά απόδειξη.
Τα ξέρεις αυτά; Φυσικά κι όχι γιατί όσοι ελέγχουν τα ΜΜΕ είναι ουσιαστικά αυτοί που σε σκοτώνουν.
Πώς γίνονται όλα αυτά; Τυχαία, έτσι χωρίς κανένα πολιτικοικονομικό σύστημα που να διασφαλίζει ότι οι φτωχοι και μικρομεσαιοι θα πεθαίνουν αλλά τα υπερκέρδη των πλουσίων θα προστατευθούν με χιλιεσδυο ευφάνταστες επινοήσεις;
Η μήπως το πρόβλημα είναι το Λουξεμβούργο;
Το Σύστημα είναι τόσο πανούργο που μέχρι κι αυτό μπορεί να είναι κάτι στημένο, πχ για να φαγωθεί ο Γιούνκερ για να μπει κάποιος ακόμα περισσότερο χειραγωγήσιμος και να πάνε τα χρήματα οι κωλοπλούσιοι σε άλλους, συμφερότερους για  τους ίδιους φορολογικούς παραδείσους.
(Ό,τι έγινε και με τον Στρως Καν, που τότε εμεις οι αφελείς το είχαμε δει ως κάτι θετικό)
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι το Λουξεμβούργο, κάτι που εσένα που ανήκεις σε μία μικρή μειοψηφία, γίνεται γνωστό (Καλά, οι υπόλοιποι έτσι κι αλλιώς είναι χειραγωγούμενες αμοιβάδες). Το Λουξεμβούργο μπορεί να φάει νίλα από όλο αυτό κι εσένα να σου μείνει  η εικόνα ενός βρώμικου κρατιδίου που τιμωρήθηκε. Μα το πρόβλημα δεν είναι τόσο το Λουξεμβούργο, το πρόβλημα είναι ο καπιταλισμός που επιτρέπει την ύπαρξη φορολογικών παραδείσων. Γιατί όσο υπάρχει καπιταλισμός, θα υπάρχουν και φορολογικοί παράδεισοι για τους πλουσίους. Αλλά είπαμε, η λέξη καπιταλισμός κάνει τζιζ, βρωμάει κομμουνιστικίλα και κλωτσάνε τα ζωντανά.


Και για να τελειώνουμε: Όλοι αυτοί που μιλάνε για παραμονή στο Ευρώ και στην ΕΕ με κάθε κόστος, μιλάνε για παραμονή σε μία Ενωση, όπου οι ηγέτες της δήλωσαν στον Τίμοθυ Γκάιτνερ ότι " "Θα δώσουμε στους Έλληνες ένα μάθημα. Είναι πραγματικά απαίσιοι. Μας είπαν ψέματα. Ήταν απαράδεκτοι, σπάταλοι, μας εκμεταλλεύτηκαν και θα τους συντρίψουμε”.
http://www.efsyn.gr/arthro/gkaitner-stoys-ft-oi-eyropaioi-ithelan-na-syntripsoyn-toys-ellines

Γιατί οι Ευρωπαίοι ηγέτες λοιπόν δήλωσαν ότι θα μας συντρίψουν, 
οι Αμερικάνοι μέσω του Γκάιτνερ απάντησαν οκ, σκοτώστε τους, αλλά μην αφήσετε να μεταδοθεί η κρίση στην Ευρωζώνη, 
και παρόλα αυτά, η πλειοψηφία των Ελλήνων τρέμει μήπως εκδιωχτούμε από το ΕΕ και το Αμερικανικο ΔΝΤ.
Γίνεται αντιληπτό; Βγήκε στη φόρα ότι οι ηγέτες της ΕΕ, οι ίδιοι με τους οποίους "διαπραγματευόμαστε" τη σωτηρία μας, δήλωσαν ότι μας θεωρούν απεχθή σκουλήκια που πρέπει να εξοντωθούν. Και απ'τα χείλια τους είναι που κρεμόμαστε, από την ευσπλαχνία τους κρατιόμαστε μπας και σωθούμε. Από τα χείλια και την ευσπλαχνία εκείνων που δηλώνουν ότι θα μας συντρίψουν.
Είναι να μη θαυμάζεις αυτό το Σύστημα;

Που σου απορροφάει, σου αποσυμπιέζει και εν τέλει σου εκμηδενίζει την οργή μέσω οργανων του, οι οποίοι βγαίνουν στην κρίση, ζητάνε κρεμάλες κρύβοντας σου τον πραγματικό εχθρό κι ύστερα κάνουν την κωλοτούμπα αφήνοντας σε μετέωρο για να κωλοτουμπιαστείς κι εσύ; Που σε ταίζει με Αμφίπολη, με σκελετούς, με ποδοσφαιρικά βρώμικα θεάματα φανατίζοντας σε ώστε να δεις ως εχθρό σου μία πράσινη ή κόκκινη φανέλα, ψηφίζοντας κιόλας βάσει αυτής της φανέλας, 
που σε βομβαρδίζει με αυτοαπέχθεια για να δικαιολογηθεί ηθικά ο θανατός σου, ο Πρετεντέρης γίνεται Χατζηνικολάου, ο Κώνστας γίνεται Ρογκάκος, το Μεγκα γίνεται Αλφα γίνεται Extra κι ύστερα Kontra,
ο Τραγκας από οπλαρχηγός γίνεται Σαμαρικός, ο Χατζηνικολάου από light αντιμνημονιακός γίνεται θιασώτης της συνεννόησης μεταξύ ΝΔ και Συριζα, το νουδουπασοκ πάει στα μουλωχτά να γίνει συριζονουδου, αντιμνημονιακοί γίνονται αντικομμουνιστές
και το μόνο λάθος σε ολα αυτά είναι η λέξη ¨γινονται"
δε γίνονται, δεν ήταν κάτι άλλο στην αρχή και κάτι άλλο τώρα,
το ίδιο ήταν από την αρχή, το ίδιο υβρίδικό μέσο για την υποταγή του λαού στα πλουτοκρατικά συμφέροντα, ένα είναι όλοι αυτοί, Λερναία Υδρα, Σκύλα και Χαρυβδη, αδίστακτοι γενοκτόνοι ευνουχισμένων λαών, οι οποίοι αναπολούν στα συντρίμμια τους τις μέρες που τους πετούσαν ψίχουλα από το τραπέζι τα αφεντικά τους.
 Μα όσοι δε διεκδικούν ολόκληρο το καρβέλι, σύντομα χάνουν και τα ψίχουλα.
Όσοι περιμένουν να ταϊστούνε, μετατρέπονται σε κατοικίδια.
Το Σύστημα μετάτρεψε, ύστερα από τον Β Παγκόσμιο Πολεμο, δύο γενιές Ευρωπαίων, σε κατοικίδια. Μπράβο στο Σύστημα, μπράβο στη πλουτοκρατία, μπράβο στην τηλεόραση, μπράβο στο διαδίκτυο, μπράβο στην παραπλάνηση και τους στημένους αγώνες και τις στημένες διεκδικήσεις και τις στημένες κατακτήσεις των λαών.

Μπράβο στα ΜΜΕ που διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται άψογα την κρίση.
Όταν θες να προωθήσεις κάτι που αντικειμενικά είναι κακό, αρχικά το προβάλλεις. 
Εστω ως κακό. Θυμάμαι που έσκουζαν το 2010 για τη μετανάστευση των νέων επιστημόνων.
"Οι νέοι φεύγουν δυστυχώς στο εξωτερικό γιατί δεν υπάρχουν δουλειές εδώ."
Εσύ έμενες στο "δυστυχώς" αλλά το προωθούμενο μήνυμα ήταν το δεύτερο σκέλος.
Δεν υπάρχουν δουλειές εδώ. Αρα, πρέπει να φύγεις. Κι έτσι έφευγες. Αυτό θελαν.
Το προβάλλεις και το ξαναπροβάλλεις, και το ξαναπροβάλλεις ως κακό.
Με την υπερπροβολή, απο κακό γίνεται αναπόφευκτο.

Η χρησιμοποίηση της λέξης "γκάφα".  "Η γκάφα του ΕΝΦΙΑ " κλπ.
Η οποία θα διορθωθεί στο απώτερο μέλλον. Λες κι αυτή η κυβέρνηση θα έκανε οποιαδήποτε γκάφα κι όχι κάθε τι μελετημένο ώστε να εξαθλιωθείς, λες κι ήταν γκάφα του ΓΑΠ η περιέλευση της χώρας στο Μνημόνιο.

Η ταλαιπωρία των φορολογουμένων από τις ουρές στα γκισέ της εφορίας όταν καλούνται να πληρώσουν τους φόρους, και τα ΜΜΕ φαίνονταν ότι επικρίνουν την ¨ανοργανωσιά" του κράτους, όταν κι εδώ η προπαγάνδα ήταν το δεύτερο σκέλος, δηλαδή η πληρωμή των φόρων, εννοείται ότι πρέπει να πληρώσεις ακόμα κι αν αυτό σημαίνει θάνατο αλλα δικαιολογείσαι φίλε πολίτη να τους κατηγορείς για την ταλαιπωρία στην ουρά, την οποία βέβαια τη πλήρωναν με νεύρα οι υπάλληλοι.

Η πάλη της κυβέρνησης εναντίον της τρόϊκας για τις 100 δόσεις αντί για πολύ λιγότερες που ήθελαν οι τροϊκανοι, κι εδώ φυσικά δεν αμφισβητείται το συνολικό ποσό που πρέπει να πληρώσεις   πεθάνεις.

Η ακατάπαυστη χρήση της λέξης "συνεπής φορολογούμενος" λες κι όσοι δεν έχουν να πληρώσουν είναι ασυνεπείς μπαταχτσήδες.

Τα αλλεπάλληλα ρεπορτάζ με διάφορες μπουζουκοαμόρφωτες ή καγκουροξεφτίλες που δηλώνουν on camera τί ωραίο είναι που τα καταστήματα είναι ανοιχτά τις κυριακές και μπορεί ο κόσμος να ψωνίσει.

 Οι ίδιες βιζιτούδες εν αναμονή ή λούμπεν απολιτίκ μουρόχαυλοι να δηλώνουν on camera τη προτίμηση τους για τη νέα τάση στο βάψιμο νυχιών ή το νέο χιτ σκυλοτράγουδο ή τη νέα παπαριά στο hair styling ή το νέο ice bucket ψωλαρμένισμα, ώστε να σιχαθεις την ηλιθιότητα της νέας γενιάς και να αναρωτηθεις αν τέτοιοι που είμαστε, μήπως καλά τα παθαίνουμε.
Οι πτυχιούχοι που δουλευουν σε ψαραγορές ή ψάχνουν ένα μηνιάτικο των 300 ευρώ, όχι βέβαια ως παράδειγμα προς αποφυγή αλλά ως κάτι αναπόφευκτο δυστυχώς που πρέπει να γίνει για να επιβιώσουμε (με την ανάλογη θλιμμένη μουσική στο background, 300 ευρώ; ναι, 300 και πολλά σου είναι,
το κανάλι Αλφα, που προβάλλεται και ως νεανικό είναι μανούλα σε αυτά, μία φορά μόνο να δεις τον Σρόιτερ και τους σιχαίνεσαι τόσο πολύ ώστε να συμπεράνεις ότι το Μέγκα μπροστά τους είναι αντικαθεστωτικό και τίμιο, σοβαρολογώ, τίποτα αθλιότερο σε προπαγάνδα και υποσυνείδητα μηνύματα αποδοχής της γενοκτονίας από το κανάλι Αλφα)
Και χιλιάδες άλλα παραδείγματα που μπορώ να αναφέρω.
Μπράβο στο Σύστημα και στην ευφυϊα του.


Κι αυτή τη φορά σοβαρολογώ, δε σαρκάζω. Μπραβο στην ευφυία που διαχειρίζεται και κυριαρχεί. Ενα πράγμα θαυμάζω περισσότερο από όλα: Την ευφυϊα. 
Η ευφυϊα του δυνάστη είναι εξουθενωτική κι αδίστακτη,
η κουτοπονηριά/εθελοδουλία του δυναστευμένου είναι αηδιαστική.
Προτιμώ να συγκλονίζομαι παρά να ξερνάω.