Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Ζακ Αλέν Μιλέρ: Για τον έρωτα (ΙΙ)


Αναδημοσιευση απο το μπλογκ
ΣΤΟ ΝΤΙΒΑΝΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΚΑΝ
Διαβασα μια αναδημοσιευση του αρθρου στο μπλογκ της
Carina
κι ειπα να το αναδημοσιευσω κι εγω διοτι το βρηκα πολυ ενδιαφερον.
Ο Μιλερ ειναι ψυχαναλυτης.










HW: «Ο έρωτας είναι πάντα αμοιβαίος» είπε ο Λακάν. Αληθεύει αυτό ακόμη στο παρόν πλαίσιο; Τι σημαίνει;

JAM: Αυτή η πρόταση επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά χωρίς να γίνεται κατανοητή ή γίνεται κατανοητή με λάθος τρόπο.  Δεν σημαίνει ότι το να είσαι ερωτευμένος με κάποιον είναι αρκετό για να είναι ερωτευμένος και εκείνος μαζί σου. Κάτι  τέτοιο θα ήταν ανόητο. Σημαίνει : «Αν σε έχω ερωτευτεί, είναι επειδή είσαι αξιαγάπητος. Εγώ είμαι αυτός που ερωτεύεται αλλά και εσύ ανακατεύεσαι σε αυτό, επειδή υπάρχει κάτι σε εσένα που με κάνει να σε ερωτευτώ. Είναι αμοιβαίο επειδή υπάρχει ένα πίσω-μπρος: η αγάπη που έχω για εσένα είναι το ανταποδοτικό αποτέλεσμα του αίτιου της αγάπης που είσαι για μένα.  Έτσι εμπλέκεσαι και εσύ. Ο έρωτάς μου για εσένα δεν είναι απλώς δικό μου ζήτημα αλλά και δικό σου. Ο έρωτας μου λέει κάτι για σένα που πιθανώς να μην το γνωρίζεις». Αυτό δεν εγγυάται ούτε στο ελάχιστο ότι κάποιος θα ανταποκριθεί στον έρωτα του άλλου: όταν αυτό συμβαίνει είναι πάντα της τάξης του θαύματος , δεν υπολογίζεται προκαταβολικά.

HW: Δεν τον ή την βρίσκουμε τυχαία. Γιατί αυτός ο άνδρας ή γιατί αυτή η γυναίκα ;

JAM: Είναι αυτό που ο Φρόιντ ονομάζει Liebesbedingung , η κατάσταση της αγάπης, το αίτιο της επιθυμίας. Είναι ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό ή σύνολο χαρακτηριστικών  που οδηγούν το άτομο να επιλέξει τον/ την αγαπημένο/η. Αυτό διαφεύγει εξολοκλήρου των  νευροεπιστημών, επειδή είναι μοναδικό σε κάθε άνθρωπο, εξαρτάται από την μοναδική του προσωπική ιστορία του. Για παράδειγμα ο Φρόιντ αναφέρει για έναν ασθενή του ότι αίτιο της επιθυμίας του ήταν η γυαλάδα μιας γυναικείας μύτης.

HW: Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς στον έρωτα θεμελιωμένη σε τέτοια ασήμαντα πράγματα!

JAM: Η πραγματικότητα του ασυνείδητου ξεπερνά την φαντασία. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσα θεμελιώνονται στην ανθρώπινη ζωή , ιδιαίτερα όσον αφορά τον έρωτα σε μικρά πράγματα, σε «θεϊκές λεπτομέρειες». Είναι αλήθεια ότι στους άντρες βρίσκεις τέτοια αίτια επιθυμίας  , τα οποία είναι όπως τα φετίχ. Η παρουσία τους είναι απαραίτητη για να πυροδοτηθεί η διαδικασία της αγάπης. Μικροσκοπικές ιδιαιτερότητες, ενθύμια του πατέρα, της μητέρας, του αδελφού, της αδελφής, κάποιου/ας από την παιδική ηλικία επίσης παίζει σημαντικό ρόλο στην επιλογή ερωτικού αντικειμένου από την γυναίκα. Αλλά η γυναικεία μορφή της αγάπης είναι περισσότερο ερωτομανιακή παρά φετιχιστική: θέλουν να αγαπηθούν και το ενδιαφέρον , η αγάπη που τους δείχνεται  είναι συχνά sine qua non για την πυροδότηση της αγάπης τους ή τουλάχιστο της συγκατάθεσής τους.  Αυτό το φαινόμενο βρίσκεται στην βάση του φλερτ των ανδρών στις γυναίκες.

HW: Αποδίδεις κάποιον ρόλο στις φαντασιώσεις;

JAM: Στις γυναίκες οι φαντασιώσεις είτε συνειδητές είτε ασυνείδητες έχουν αποφασιστικό ρόλο για τη θέση της jouissance από ότι η επιλογή του ερωτικού αντικειμένου.  Για τους άντρες ισχύει το αντίθετο.  Για παράδειγμα μια γυναίκα μπορεί να φτάνει σε οργασμό (απόλαυση) με την προϋπόθεση ότι φαντάζεται κατά τη συνουσία ότι την χτυπούν, τη βιάζουν, ή ότι είναι μια άλλη γυναίκα ή ότι είναι κάπου αλλού, απούσα.

HW: Και η αντρική φαντασίωση;

JAM:  Την συναντούμε στην ιστορία του έρωτα με την πρώτη ματιά.  Το κλασικό παράδειγμα που σχολιάστηκε από το Λακάν στη νουβέλα του Γκαίτε , το αιφνίδιο πάθος του Βέρθερου για τη Σαρλό τη στιγμή που τη βλέπει για πρώτη φορά καθώς ταΐζει τα παιδιά τριγύρω της. Εδώ είναι η μητρική ποιότητα της γυναίκας  που πυροδοτεί τον έρωτα. Ένα άλλο παράδειγμα παρμένο από την πρακτική μου είναι το εξής:  ένα αφεντικό στα 50 του βλέπει υποψηφίους για τη θέση γραμματέως. Μια νεαρή γυναίκα 20 χρονών έρχεται. Αμέσως  της δηλώνει τον έρωτά του. Αναρωτιέται τι του συνέβη και ξεκινά ανάλυση. Εκεί αποκαλύπτει τι πυροδότησε την αντίδρασή του. Στη γυναίκα συνάντησε χαρακτηριστικά που του θύμισαν τι ήταν στην ηλικία των 20 όταν πήγε στην πρώτη του συνέντευξη για δουλειά. Κατά κάποιον τρόπο ερωτεύτηκε τον εαυτό του. Σε αυτά τα δύο παραδείγματα βλέπουμε τις δύο πλευρές του έρωτα που διαχώρισε ο Φρόιντ: είτε ερωτεύεσαι κάποιον/α που προστατεύει ,σε αυτή την περίπτωση τη μητέρα ή ερωτεύεσαι την ναρκισσιστική εικόνα του εαυτού σου.  

HW: Ακούγεται σαν να είμαστε κούκλες!

JAMΌχι μεταξύ του άνδρα και της γυναίκας τίποτα δεν γράφεται προκαταβολικά , δεν υπάρχει πυξίδα, προκαθορισμένη σχέση.  Η συνάντησή τους δεν είναι προγραμματισμένη όπως είναι μεταξύ του σπερματοζωαρίου και του ωάριου. Δεν έχει να κάνει ούτε με τα γονίδιά μας. Οι άνδρες και οι γυναίκες μιλούν, ζουν σε έναν κόσμο λόγου, και αυτό είναι καθοριστικό.  Οι τροπικότητες του έρωτα είναι εξαιρετικά ευαίσθητες στην περιβάλλουσα κουλτούρα. Κάθε πολιτισμός διακρίνεται για τον τρόπο που δομεί τη σχέση μεταξύ των φύλων. Τώρα στη Δύση, στις κοινωνίες μας που είναι φιλελεύθερες, νομικο-δικαιϊκές  το «πολλαπλό» είναι έτοιμο να εκθρονίσει το «ένα». Το ιδεώδες μοντέλο του μεγάλου έρωτα για μια ζωή αργά χάνει έδαφος αντιμέτωπο με το ταχύ ραντεβού, ,τον ταχύ έρωτα και ένα πλήθος εναλλακτικών, διαδοχικών ακόμη και ταυτόχρονων ερωτικών σεναρίων.

HW: Και η αγάπη με μακροπρόθεσμους όρους; Στην αιωνιότητα;

JAM: Ο Μπαλζάκ είπε: «κάθε πάθος που δεν είναι αιώνιο είναι φρικτό». Αλλά μπορεί ο δεσμός να κρατήσει για μια ζωή μέσα στην εγγραφή του πάθους; Όσο περισσότερο ένας άνδρας αφιερώνεται σε μια γυναίκα, τόσο περισσότερο τείνει να αποδεχτεί μια μητρική σήμανση για αυτόν: περισσότερο εξαϋλωμένη και απλησίαστη παρά αγαπημένη.  Οι παντρεμένοι ομοφυλόφιλοι αναπτύσσουν αυτή τη λατρεία της γυναίκας καλύτερα: Ο Αραγκόν  τραγουδάει τον έρωτα του για την Έλσα.  Όταν πεθάνει είναι γεια σας αγόρια! Και όταν μια γυναίκα γαντζώνεται σε έναν άντρα ,τον ευνουχίζει.  Έτσι το μονοπάτι είναι στενό. Το καλύτερο πεπρωμένο για τη συζυγική αγάπη είναι  η φιλία, αυτό είναι ουσιαστικά αυτό που είπε ο Αριστοτέλης.

HW: Το πρόβλημα είναι ότι οι άντρες λένε ότι δεν καταλαβαίνουν τι θέλουν οι γυναίκες και οι γυναίκες δεν ξέρουν  τι περιμένουν οι άντρες από αυτές...

JAM: Ναι.  Αυτό που έρχεται ως αντίρρηση στην αριστοτελική λύση είναι ότι ο διάλογος μεταξύ των δύο φύλων είναι αδύνατος όπως είπε ο Λακάν με έναν στεναγμό.  Οι ερωτευμένοι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι να συνεχίζουν να μαθαίνουν την γλώσσα του άλλου επ’ αόριστον, ψηλαφώντας, αναζητώντας τα κλειδιά, κλειδιά που είναι πάντα ανακλήσιμα.  Ο έρωτας είναι πάντα ένας λαβύρινθος από παρεξηγήσεις όπου η έξοδος δεν υπάρχει.

6 σχόλια:

  1. Το λέω εδώ και χρόνια και μόλις τώρα συνάντησα και την επιστημονική του τεκμηρίωση!
    Η αγάπη κι ο ερωτας είναι αμφίδρομα συναισθήματα.

    Όταν νιώθεις κάτι για κάποια, τότε κάτι σου έχει προκαλέσει αυτή έστω και χωρίς να το γνωρίζει.
    Έτσι παρά την συνειδησιακή της θέληση, εκπέμπει ερωτισμό στο συγκεκριμένο άτομο.
    Απλά η εμπλοκή της συνείδησης στην υπόθεση εμποδίζει πολλές φορές τον πομπό του σήματος να αντιληφθεί το μήνυμα που στέλνει το ασυνείδητό του στον δέκτη.

    Ο οποίος δέκτης όμως, το λαμβάνει στο ασυνείδητο και το επεξεργάζεται πλέον και στο συνειδητό ως δικό του, ερωτεύεται και μετά θεωρεί πως ο έρωτάς του είναι άνευ αντικρύσματος.

    Με λίγα λόγια, στέλνουμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε, σήματα στους άλλους, οι οποίοι όμως λαμβάνοντάς τα, θεωρούν πως το ερωτικό τους συναίσθημα γεννήθηκε μέσα τους, αγνοώντας πως προκλήθηκε από το ερέθισμα του μηνύματος του ασυνείδητου από τον έναν στον άλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μ αρεσει οταν ανεβαζεις και θεματα ανθρωπινων σχεσεων,ποιηση και προτασεις για ταινιες ή μουσική.Ξεφευγουμε λιγο απ τη σκληρη πραγματικοτητα,και νιωθουμε οτι είμαστε ανθρωπινα όντα με συναισθηματα κι επιθυμιες.
    Συμφωνω παντως με τον Μιλερ.Καπως ετσι έχουν τα πραγματα στον ερωτα και στις σχεσεις γενικοτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μαζεστιξ, ωραια τα λες! Δεν εξαντλειται με τιποτα το θεμα, θα ψαξω να ανεβασω κι αλλα σχετικα αρθρα, εχω μπολικο υλικο στο σπιτι διασημων στοχαστων, φιλοσοφων η ψυχαναλυτων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σανσαιν, υπαρχει και το πρωτο μερος του συγκεκριμενου αρθρου κι ειναι εδω,
    http://stodivanimetolacan.blogspot.gr/2012/09/blog-post_23.html
    αν σε ενδιαφερει, ριξε μια ματια, ο μπλογκερ που το ανεβασε, εχει κανει εξαιρετικη δουλεια στη μεταφραση του αρθρου του Μιλερ, και γενικα το μπλογκ του ειναι πολυ συναρπαστικο.

    (Μολις ανεβασα κι εγω νεο ποιηματακι:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο μοναδικός έρωτας είναι ο καταστροφικός, δηλαδή ο ανιδιοτελής. ''Σε αγαπώ ό,τι κι αν μου κάνεις, είτε μ αγαπάς είτε όχι. Βρίσκω κάτι σε σένα και σε αγαπώ, κάτι που εσύ ίσως δε το ξέρεις. ''Σ' αγαπώ και θα πολεμήσω γι αυτό'' είπε η ''ηλίθια'' Τερέζα στην ''Αβάσταχτη ελαφρότητα'' στον Τόμας, θυμηθείτε... όλα τα άλλα είναι πολιτική ισοσκελισμένων λογαριασμών και δρόμοι στρωμένοι με έπαθλα και πτώματα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλως ηρθες Δημητρη. Ευστοχο το σχολιο σου.
    Μονο που και ο μοναδικος ερωτας ,μπορει να απεχει απο τη "πολιτική ισοσκελισμένων λογαριασμών" που λες κι εδω συμφωνω, αλλα δε νομιζω οτι απεχει απο τους στρωμενους δρομους με τα επαθλα και τα πτωματα. Αντιθετως, η περιγραφη που κανεις μου θυμιζει ακριβως αυτο για το οποιο μιλαμε εδω. Ενας μη καταστροφικος ερωτας, ενας μη-ερωτας δηλαδη, δεν αφηνει ποτε στον δρομο του επαθλα και πτωματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή