Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ: ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΣΒΑΛΝΤ ΣΠΕΝΓΚΛΕΡ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ..



Επιχειρησα να αναλυσω γιατι δεν εξεγειρομαστε, γιατι παραιτηθηκαμε,
γιατι η ενορμηση θανατου σημερα ειναι ισχυροτερη απο ποτε στον πολιτη του Δυτικου Κοσμου.
 (Το "αναλυσω" ισως ειναι λαθος, το "καταλαβω" ειναι ορθοτερο). Ειναι ολοφανερο πια και κανεις δε μπορει να το αρνηθει η να το αποσιωπησει: Σημερα, ο εξαθλιωμενος ειτε αυτοκτονει ειτε παραιτειται απο τη ζωη ειτε βγαινει στα καναλια να παρακαλεσει για ελεος, ο κοντα στα προθυρα της εξαθλιωσης περιμενει στωικα την εξαθλιωση και ο μικρομεσαιος-πρωην μεσαιος- προσποιειται οτι ελπιζει οτι δε θα εξαθλιωθει, αν και μια χαρα πια το γνωριζει: πως Ερχεται η σειρα του. Υποθετω οτι στην επαρχια τα πραγματα ειναι καλυτερα, στην Πολη ομως επικρατει μηδενισμος, δηλαδη φασισμος,
λυσσα για τον συμπολιτη που αντεχει, αλλα κι ο συμπολιτης που αντεχει εχει γραμμενο στα παπαρια του βεβαια εκεινον που λυσσαει και τον φθονει,
(και οι δυο δεχονται να εξοντωθει ο διπλανος τους νομιζοντας οτι τους ευνοει)
στην Πολη δεν υπαρχουν παρα μεμονωμενα περιστατικα αλληλεγγυης, δεν απεμεινε παρα λιγη ανεξοδη συμπαθεια, και βιαστικο περπατημα μπροστα στους απελπισμενους.
Μιλησα για τη πορνογραφια της φρικης, πιστευω οτι καθισμενος στον καναπε του ο σημερινος πολιτης σχεδον απολαμβανει εστω και παθητικα, το θεαμα της ιδιας του της αυτοκαταστροφης, μετρωντας νεκρους απο το κρυο και την εξαθλιωση,
 κατα ενα μερος, ασυνειδητα, περιμενοντας σχεδον με λαχταρα να δει και το ονομα του (Παραφραζοντας τη γνωση φραση, νομιζω οτι οι καναλαρχες πουλανε καθημερινα στον θεατη τους
το σχοινι με το οποιο τελικα θα κρεμαστει. Και ο θεατης το ξερει.)

Τι τα προκαλεσε ολα αυτα; Ευθυνεται καθολου η τεχνολογια; Το διαδικτυο; Η κριση των θεσμων;
Γιατι ολα αυτα συμβαινουν μονο στην Δυση ενω πχ σε μουσουλμανικες κοινωνιες βλεπεις ακομα τους ανθρωπους να τα βαζουν με τα εκει καθεστωτα χυνοντας το αιμα τους;
 (Ασχετως του γεγονοτος οτι οι περισσοτερες επαναστασεις ειναι "πορτοκαλι" και υποκινουμενες απο το ΝΑΤΟ (Αμερικη), τουλαχιστον εκει βλεπεις οτι ο αλλος δεν εχει παραιτηθει, οτι δε θα κατσει με σταυρωμενα τα χερια οταν απειλειται, οτι ειναι ακομα προθυμος να θυσιαστει για αυτο που πιστευει.)

Ας μιλησουμε για την Πολη


                                                 




Στο διτομο εργο ονοματι η "Παρακμη της Δυσης", ο Οσβαλντ Σπενγκλερ " Αρνείται την γραμμική - κλιμακωτή πορεία της Ιστορίας που καθιερώθηκε (υπέρμαχος της κυκλικής ιστορικής πορείας)"
"
"Η κυκλική θεωρία του Σπένγκλερ δεν καταργεί μόνο το γνώριμο σχήμα περιοδολόγησης της παγκόσμιας ιστορίας: αρχαιότητα, μεσαίωνας, νεώτεροι χρόνοι· δεν προτείνει απλώς μια διαφορετική ερμηνεία της Αναγέννησης, αφού τίποτε από όσα έχουν παρακμάσει δεν μπορεί να αναγεννηθεί· δεν παραμερίζει μόνο την ευρωκεντρική ερμηνεία της παγκόσμιας ιστορίας, που συμπιέζει όλον τον υπόλοιπο κόσμο στα εννοιολογικά κλισέ της. Ίσως το πιο προκλητικό χαρακτηριστικό της.......είναι η κυκλική-οργανική θνησιγένεια όλων των μορφών του πολιτισμού, η άρνηση του προοδευτισμού, της πίστης στη συνεχή -ευθύγραμμη, τεθλασμένη ή κυματοειδή- πρόοδο. [...] ........Η λαχτάρα και η ελπίδα ότι μπορεί να σπάσει η μοιραία κυκλική πορεία της ώς τώρα ιστορίας, αφού ακόμη και η γραμμική δεν είναι ανοδική, ο ισχυρισμός ότι μπορεί να επιτευχθεί στο μέλλον κάτι που ώς τώρα δεν υπήρξε, δηλαδή η πρόοδος: ειρήνη, ελευθερία, δικαιοσύνη και -γιατί όχι;- ευτυχία, δεν αποδεικνύεται με επιστημονικά επιχειρήματα, αλλά με ιστορικές πράξεις των συνειδητών και υπεύθυνων υποκειμένων, μιας και δεν αποτολμά κανείς αυτή τη στιγμή τη λέξη επανάσταση".

Ο Σπένγκλερ εξετάζει τον κάθε πολιτισμό ως ενιαία και οργανική οντότητα, ως έναν οργανισμό που αναπτύσσεται, ωριμάζει, παρακμάζει και πεθαίνει. Ο τωρινός δυτικός πολιτισμός, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, βρίσκεται στο φθινόπωρό του – άρα στα πρώτα στάδια της παρακμής του. Είναι φαουστικός, δηλαδή πολιτισμός όχι του κενού διαστήματος αλλά του άπειρου χρόνου και της εξαγοράς του, και επεκτατικός, επομένως πολιτισμός της θέλησης και της δύναμης, του χρήματος και της μηχανής. Το 1918, όταν δημοσιεύτηκε ο πρώτος τόμος της Παρακμής, όλοι πίστευαν ότι τον A/ Παγκόσμιο Πόλεμο θα τον διαδεχόταν η ειρήνη, ενώ ο Σπένγκλερ ήταν ο μόνος που υποστήριζε ότι ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος περίμενε την ανθρωπότητα[....] 

H παρακμή της Δύσης, ωστόσο, για τον σημερινό αναγνώστη δεν είναι μόνο ένα θεμελιακό κείμενο εποχής, είναι πρωτίστως έργο του οποίου τα ερωτήματα και οι απαντήσεις εξακολουθούν να υφίστανται[...] Ελάχιστα παραδείγματα άλλωστε αρκούν: οι μονεταριστικές κοινωνίες των ημερών μας δεν είναι παρά επιβεβαιώσεις των όσων λέει ο Σπένγκλερ για τη λειτουργία του χρήματος στις σύγχρονες καπιταλιστικές δημοκρατίες. Τα καισαρικού τύπου καθεστώτα, που επικράτησαν σχεδόν σε όλη την Ευρώπη κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, απλώς επιβεβαίωναν τα όσα είχε προβλέψει. Η ίδια η έννοια της παρακμής είναι βαθιά ριζωμένη στη νεότερη φάση του δυτικού πολιτισμού και επανέρχεται σαν κακό όνειρο στις σύγχρονες κοινωνίες. Η διάσταση φύσης και πόλης, που ως κοινωνικό και πολιτισμικό φαινόμενο αποτελεί την κραυγαλέα διάψευση των όσων ευαγγελίστηκε στην Ουτοπία του ο Τόμας Μουρ, είναι προδρομική περιγραφή του οικολογικού εφιάλτη των ημερών μας. Αν θέλει κανείς να καταλάβει γιατί μετά τον Διαφωτισμό, ύστερα από δύο παγκοσμίους πολέμους και τα εκατομμύρια των νεκρών που στοίχισαν στην ανθρωπότητα, ο κοινωνικός δαρβινισμός σαρώνει τον κόσμο της Δύσης, δεν έχει παρά να διαβάσει αυτό το προκλητικό βιβλίο.

     του Αναστασιου Βιστωνιτη, απο εδω
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=6&t=245435


Συνοψιζοντας και απλοποιωντας το οσο μπορω: Στο βιβλιο αυτο που γραφτηκε σε δυο φασεις
 -ο πρωτος τομος εκδοθηκε το 1918 και ο δευτερος το 1922-, ο Σπενγκλερ καταθετει την αποψη οτι οχτω ειναι οι μεγαλοι πολιτισμοι που αναπτυχθηκαν στην Ιστορια της Ανθρωποτητας, ο Αιγυπτιακος (στον οποιον υπαγεται ο Κρητομινωικος),ο Βαβυλωνιακος, ο Ινδικος, ο Κινεζικος, ο Αρχαιος Ελληνορωμαικος,ο Αραβικος ο Δυτικος και ο Μεξικανικος. Οι πολιτισμοι αυτοι ηκμασαν και παρηκμασαν με τον ιδιον ακριβως τροπο, με τα ιδια ακριβως σταδια να διαδεχονται το ενα το αλλο. Χονδροειδως: Το πρωτο σταδιο ειναι πνευματικο, το δευτερο ειναι τεχνικο.
Εισηγαγε δηλαδη μια κυκλικη αντιληψη της Ιστοριας, απορριπτοντας την γραμμικη εξελιξη.

Να δωσω ενα παραδειγμα απο το βιβλιο:

                                                   Εν αρχη, η προιστορια.
                Πρωτογονος τυπος λαων, οχι ακομα "πολιτικη", οχι ακομα "κρατος
ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ      ΑΡΧΑΙΟΣ                   ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ         ΔΥΤΙΚΟΣ
Εποχη των Θινιτων                            Μυκηναικη              Εποχη Σανγκ              Εποχη των Φραγκων
2830-2600                                         1600-1100                       1700-1300                     500-900

                     
                                        Πνευματικος Πολιτισμος(ομαδα λαων με ανεπτυγμενο υφος
                                                κι αισθηση του κοσμου, εθνη, ιδεα του κρατους)
                                        (Φεουδαρχια, πνευμα της αγροτικης υπαιθρου, η "πολη" μονο
                                              Αγορα η ακροπολη,ιπποτικα-θρησκευτικα ιδανικα)
Αρχ. Αυτοκρατορια                           Δωρικη Εποχη              Πρωτη Εποχη του Τζου            Γοτθικη
2600-2200                                        1100-650                             1300-800                       900-1500



Ακολουθουν οι υπολοιπες φασεις του πνευματικου πολιτισμου, (διαλυση πατριαρχικων μορφων-οψιμη περιοδος: πραγματοποιηση της ωριμης ιδεας του κρατους, δημιουργια αστικης ταξης, νικη του χρηματος επι των αγαθων, η πολη κατα της υπαιθρου--ανωτατη τελειωση της μορφης του κρατους, απολυταρχια-βιαιη διαλυση της μορφης του κρατους, επανασταση και ναπολεοντισμος, νικη της πολης επι της υπαιθρου,της ευφυιας επι της παραδοσης, του "λαου" επι των προνομιουχων)
οι οποιες διαδεχονται η μια την αλλη σχεδον απαραλλαχτα σε καθε πολιτισμο.

Υστερα, ξεκιναει ο τεχνικος πολιτισμος. Πχ,  ως αρχη του τεχνικου πολιτισμου στον Αιγυπτιακο πολιτισμο, ο Σπενγκλερ θεωρει την εποχη των Υξως, 1675-1550 πΧ. Το αντιστοιχο σταδιο στον αρχαιο ελληνορωμαικο πολιτισμο, ειναι μεταξυ 300 και 100 πΧ. Στον Δυτικο πολιτισμο, ειναι απο 1800 εως 2000. Αυτο ειναι το σταδιο της κυριαρχιας του χρηματος, οικονομικες δυναμεις διαπερνουν τις πολιτικες μορφες εξουσιας.
Στο επομενο σταδιο του τεχνικου πολιτισμου, εχουμε αναπτυξη του καισαρισμου, νικη της δεσποτικης πολιτικης επι του χρηματος, προοδευτικα πρωτογονος χαρακτηρας των πολιτικων μορφων, εσωτερικη αποσυνθεση των εθνων σε αμορφο πληθυσμο, συμπεριληψη τους σε μια αυτοκρατορια με σταδιακα παλι πρωτογονο-δεσποτικο χαρακτηρα,
Για τον Δυτικο πολιτισμο, αυτο το σταδιο εχει ηδη αρχισει.
2000μΧ-2200 μΧ
 Και ειναι ενα σταδιο πριν τη παρακμη και τη πτωση, γιατι στο επομενο σταδιο, συμφωνα με τον Σπενγκλερ, εχουμε ιδιωτικη οικογενειακη πολιτικη μεμονωμενων αρχοντων, ο κοσμος ως λεια, "αιγυπτιοκρατια", "μανδαρινοκρατια", βυζαντινισμος, ανιστορικη ακαμψια και αδυναμια ακομη και του αυταρχικου μηχανισμου απεναντι στην αρπακτικοτητα νεων λαων η ξενων κατακτητων,
τελος, σταδιακη επικρατηση απανθρωπων καταστασεων σε ενα εξαιρετικα πολιτισμενο επιπεδο ζωης.
Ο Αιγυπτιακος πολιτισμος τελειωσε κατα αυτον τον τροπο το 1195 πΧ, (Σεθως Α, Ραμσης Β)
Ο Ελληνορωμαικος, το 200 μΧ (Τραιανος, Σεπτιμιος Σεβηρος)
Ο Κινεζικος, με την ανατολικη δυναστεια των Χαν.
Ο Δυτικος.....συμφωνα με τον Σπενγκλερ, τελειωνει καπου το 2200μΧ/
Τελειωνει, δηλαδη παρακμαζει και ητταται, χανεται αυτο που τον εκανε να επικρατησει, χανεται μεσα στην Πολη.

Ας μιλησουμε για την Πολη. Γραφει ο Σπενγκλερ:
"Ολη η η πραγματικη ιστορια αρχιζει μολις οι πρωτογενεις ταξεις, οι ευγενεις και ο κληρος, σχηματιζονται ως τετοιες και αποκτουν υπεροχη εναντι των αγροτων....Ο αγροτης ειναι ανιστορικος...ο αιωνιος ανθρωπος, ανεξαρτητα απο καθε πολιτισμο, που εχει την εδρα του στην πολη. Προηγειται καθε πολιτισμου, επιβιωνει και μετα την παρακμη καθε πολιτισμου, χωρις συνειδηση αναπαραγομενος απο γενια σε γενια....μια μυστικη ψυχη, μια ξερη και πρακτικα προσανατολισμενη διανοια....Η πολη ειναι πνευμα. Η μεγαλουπολη ειναι το "ελευθερο πνευμα". Η αστικη ταξη, η ταξη του πνευματος, αρχιζει με μια εξεγερση κατα των φεουδαρχικων δυναμεων του αιματος και της παραδοσης..ανατρεπει θρονους και περιοριζει δικαιωματα στο ονομα του Λογου και προπαντων στο ονομα του "λαου", εννοωντας πλεον μονο τον λαο των πολεων..η πολη δε σημαινει μονο πνευμα αλλα και χρημα..μια εποχη αρχιζει οταν η πολη αναπτυσσεται τοσο πολυ, που δεν χρειαζεται πια να αμυνεται εναντι της υπαιθρου, εναντι της αγροτιας και της ιπποσυνης, αλλα που η υπαιθρος με τις πρωτογενεις ταξεις της αμυνεται απεγνωσμενα κατα της μονοκρατοριας της πολης, πνευματικα κατα του ορθολογισμου, πολιτικα κατα της δημοκρατιας, οικονομικα κατα του χρηματος...ετσι και η εννοια του χρηματος φθανει στον πιο αφηρημενο της βαθμο. Το χρημα δεν χρησιμευει πια στην κατανοηση της οικονομικης συναλλαγης, αλλα υποτασσει την κυκλοφορια των εμπορευματων στη δικη του εξελιξη. Δεν αξιολογει πια τα πραγματα το ενα σε σχεση με το αλλο, αλλα σε σχεση με τον εαυτο του, η σχεση με το εδαφος και κατα προεκταση με τον συμφυτο μαζι του ανθρωπο εχει χαθει..το χρημα εχει γινει τωρα μια εξουσια και μαλιστα μια καθαρα πνευματικη εξουσια...Αλλα το εδαφος ειναι κατι πραγματικο και φυσικο, το χρημα κατι αφηρημενο και τεχνητο, απλως μια κατηγορια οπως η "αρετη" στη σκεψη του Διαφωτισμου. Απο αυτο προκυπτει οτι καθε πρωταρχικη οικονομια, δηλαδη καθε οικονομια χωρις πολεις, παραμενει εξαρτημενη απο κοσμικες δυναμεις, το εδαφος, το κλιμα, τον τυπο ανθρωπου και ετσι, υποκειται σε περιορισμους, ενω το χρημα ως καθαρη μορφη κυκλοφοριας εχει εναν απεριοριστο κυκλο δυνατοτητων...οπως καμια ματια στα πραγματικα δεδομενα δεν μας εμποδιζει να κατασκευαζουμε οσες μη ευκλειδειες γεωμετριες θελουμε, μεσα στην αναπτυγμενη οικονομια της μεγαλουπολης τιποτε δε μας εμποδιζει πια να αυξανουμε το "χρημα", τροπον τινα να σκεφτομαστε σε αλλες χρηματικες διαστασεις, κατι που δεν εχει καμια σχεση με την οποιαδηποτε αυξηση του χρυσου η γενικα των πραγματικων αξιων....."


"Τελικα δημιουργειται το τεραστιο συμβολο και "δοχειο" του εντελως απελευθερωμενου πνευματος, η κοσμοπολη, το κεντρο στο οποιο εστιαζεται απολυτως η πορεια της παγκοσμιας ιστοριας:εκεινες οι πολυ λιγες γιγαντιαιες πολεις ολων των ωριμων τεχνικων πολιτισμων που προγραφουν και αχρηστευουν ολοκληρη τη μητερα γη του πολιτισμου τους αποκαλωντας την επαρχια.
(...Βαβυλωνα, Θηβες, Αλεξανδρεια, στην Ινδια Ουτζαιν, Καναουτζ, Παταλιπουτρα, στον Μεξικανικο κοσμο το Ουζμαλ...)

Ο πετρινος κολοσσος "κοσμοπολη" σημαδευει το τελος της πορειας ζωης καθε μεγαλου πολιτισμου. Ο πολιτισμενος ανθρωπος, που ψυχικα εχει διαμορφωθει απο την υπαιθρο, κυριευεται απο την ιδια του τη δημιουργια, την πολη, η οποια γινεται εμμονη ιδεα του και τον κανει εκτελεστικο της οργανο και τελικα θυμα της.Αυτη η πετρινη μαζα ειναι η απολυτη πολη. Η εικονα της, οπως σχεδιαζεται με τη μεγαλοπρεπη ομορφια της στον φωτεινο κοσμο του ανθρωπινου ματιου, περιεχει ολοκληρο τον υπεροχο συμβολισμο θανατου ενος οριστικου "προιοντος του γιγνεσθαι". Η εμψυχωμενη πετρα των γοτθικων οικοδομηματων στην πορεια μιας χιλιετους υφολογικης ιστοριας εγινε τελικα το αψυχο υλικο αυτης της δαιμονικης πετρινης ερημου...Αρκετα μετα το ετος 2000 προβλεπω πολεις με δεκα ως 20 εκατομμυρια κατοικους, που θα ξεχυνονται σε μεγαλες εκτασεις[..]

[....] Oμως καμια αθλιοτητα, κανενας εξαναγκασμος, ουτε καν η σαφης διαγνωση αυτης της τρελης εξελιξης δεν μειωνουν την ελκυστικοτητα αυτων των δαιμονικων μορφωματων. Ο τροχος του πεπρωμενου κυλαει προς το τελος, η γεννηση της πολης τραβαει προς το μερος της τον θανατο. Η σχεση αναμεσα στην στην αρχη και στο τελος, αναμεσα στο αγροτοσπιτο και το οικοδομικο τετραγωνο ειναι αναλογη με εκεινη μεταξυ της ψυχης και της ευφυιας, μεταξυ του αιματος και της πετρας. Αλλα δεν ειναι τυχαιο οτι ο χρονος ειναι μια λεξη που δηλωνει τη μη αντιστρεψιμοτητα. Εδω ολα τραβουν μπροστα, τιποτε δεν γυριζει πισω. Ο αγροτικος κοσμος γεννησε καποτε την αγορα, την περιφερειακη πολη και την εθρεψε με το αιμα του. Τωρα η γιγαντιαια πολη ξεζουμιζει την υπαιθρο, αχορταγη, απαιτωντας και καταπινοντας συνεχως νεα ρευματα ανθρωπων, ωσπου θα αποκαμει και θα πεθανει μεσα σε μια σχεδον ακατοικητη πια ερημο. Οποιος εχει υποκυψει μια φορα σε ολη την αμαρτωλη ομορφια αυτου του τελευταιου θαυματος ολοκληρωσης της ιστοριας δεν προκειται να απελευθερωθει απο αυτη. Πρωτογενεις λαοι μπορουν να αποδεσμευθουν απο τη γη τους και να ξενητευθουν. Οι πνευματικοι νομαδες δεν μπορουν να το κανουν πια. Η νοσταλγια για τη μεγαλη πολη ειναι ισως πιο εντονη απο καθε αλλη. Πατριδα ειναι για αυτους καθε μεγαλοπολη, ξενητεια ειναι ηδη το επομενο χωριο. Προτιμουν να πεθανουν στο οδοστρωμα παρα να επιστρεψεουν στην υπαιθρο. Ακομα και η αηδια απο αυτο το μεγαλειο, η κουραση απο τα πολυχρωμα φωτα, το taedium vitae (σιχασια της ζωης) που στο τελος καταλαμβανει μερικους, δεν μπορει να τους απελευθερωσει. Κουβαλουν μαζι τους την πολη στα βουνα και στη θαλασσα. Εχασαν μεσα τους την υπαιθρο και εξω δε μπορουν να τη βρουν.

Η διανοητικη ενταση γνωριζει μονο μια, τη χαρακτηριστικη για τη μεγαλουπολη μορφη αναψυχης: τη χαλαρωση, τη "διασκεδαση". Το γνησιο παιχνιδι, η χαρα της ζωης, η ευχαριστηση, η μεθη γεννηθηκαν απο τον κοσμικο ρυθμο και η ουσια τους δεν ειναι πλεον κατανοητη. Αλλα η ανατικατασταση της πιο εντατικης πρακτικης σκεψης απο το αντιθετο της, το συνειδητο χαζεμα, η αντικατασταση της πνευματικης εντασης των δυναμεων απο τη σωματικη ενταση του αθλητισμου, της σωματικης εντασης απο την αισθησιασκη της ψυχαγωγιας και την πνευματικη ενταση της "διεγερσης" του παιχνιδιου και του στοιχηματος, η αντικατασταση της καθαρης λογικης της καθημερινης εργασιας απο τον συνειδητα απολαμβανομενο μυστικισμο- ολα αυτα επαναλαμβανονται σε ολες τις κοσμοπολεις των τεχνικων πολιτισμων. Κινηματογραφος, εξπρεσσιονισμος, θεοσοφια, αγωνες πυγμαχιας, χοροι νεγρων, ποκερ και στοιχηματα στον ιπποδρομο- ολα αυτα τα ξαναβρισκουμε στη Ρωμη, και ενας γνωστης θα επρεπε καποτε να επεκτεινει την ερευνα στις ινδικες, κινεζικες και αραβικςς κοσμοπολεις. [...]

Και τωρα απο το γεγονος οτι η υπαρξη χανει ολο και πιο πολυ τις ριζες της και η εγρηγορση γινεται ολο και πιο τεταμενη προκυπτει τελικα το φαινομενο που αθορυβα προετοιμαζοταν απο καιρο για να αναδυθει ξαφνικα στο απλετο φως της ιστοριας και να θεσει τερμα σε ολο αυτο το δραμα: η στειροτητα του τεχνικα πολιτισμενου ανθρωπου. Εδω δεν προκειται για κατι που θα μπορουσε να κατανοηθει με καθημερινους αιτιωδεις συλλογισμους, λογου χαρη φυσιολογικα, οπως προσπαθησε να κανει η επιστημη. Εδω εχουμε οπωσδηποτε μια μεταφυσικη στροφη προς τον θανατο. Ο τελευταιος ανθρωπος των κοσμοπολεων δεν θελει πια να ζησει: ως ατομο θελει ασφαλως αλλα οχι ως τυπος, ως πληθος. Σε αυτον τον συνολικο χαρακτηρα σβηνει ο φοβος του θανατου.
 Εκεινο που καταλαμβανει τον γνησιο αγροτη με μια βαθεια κι ανεξηγητη αγωνια, η σκεψη οτι μπορει να εκλειψει η οικογενεια και το ονομα, εχει χασει το νοημα του. Την επιβιωση του συγγενικου αιματος μεσα στον ορατο κοσμο ο ανθρωπος της μεγαλοπολης δεν την αισθανεται πια ως καθηκον του αιματος, τη μοιρα του να ειναι ο τελευταιος δεν την αισθανεται πια ως μοιραια καταστροφη.
Τα παιδια δεν εκλειπουν μονον επειδη εγινε αδυνατο να τα εχει κανεις, αλλα προπαντων επειδη η οξυμμενη στο επακρο ευφυια δεν βρισκει πλεον λογους για την υπαρξη τους. Ας συγκεντρωσουμε την προσοχη μας στην ψυχη ενος αγροτη που ειναι ριζωμενος επι αμετρητες γενιες στο πατριο εδαφος του η που κατελαβε αυτη τη γη για να "κολλησει" εκει με το αιμα του. Εχει ριζωσει ως εγγονος προγονων και ως προγονος μελλοντικων εγγονων. Το σπιτι του, η ιδιοκτησια του: αυτα δεν σημαινουν μια φευγαλεα συνυπαρξη σωματος και  κτηματος για λιγα χρονια, αλλα εναν διαρκη και βαθυ δεσμο μεταξυ της αιωνιας γης και του αιωνιου αιματος. Μονον ετσι, μονον απο την εδραιωμενη εγκατασταση υπο μια μυστικιστικη εννοια, λαμβανουν οι μεγαλες εποχες των κυκλων, η τεκνοποιια, η γεννηση και ο θανατος, εκεινη τη μεταφυσικη μαγεια που αποτυπωνεται συμβολικα στα ηθη και τη θρησκεια ολων των εδραιων αγροτικων πληθυσμων.
Ολα αυτα δεν υπαρχουν για τον "τελευταιο ανθρωπο".
[...]
Η μεγαλη στροφη γινεται οταν στην καθημερινη σκεψη ενος εξαιρετικα πολιτισμενου πληθυσμου υφιστανται "λογοι" για την υπαρξη παιδιων. Η φυση δεν γνωριζει λογους. Οπου υπαρχει πραγματικη ζωη, κυριαρχει μια εσωτερικη οργανικη λογικη, ενα απροσωπο στοιχειο, μια ορμη, που ειναι εντελως ανεξαρτητα απο την εγρηγορση και τις αιτιωδεις σχεσεις της και δεν παρατηρουνται διολου απο αυτη. Ο πλουτος των γεννησεων στους πρωτογενεις πληθυσμους ειναι ενα φυσικο φαινομενο, για την υπαρξη του οποιου κανενας δεν κανει σκεψεις, ποσο μαλλον για τον ωφελιμο η βλαβερο χαρακτηρα του. Οταν για ζητηματα της ζωης γενικα εμφανιζονται στη συνειδηση λογοι, η ζωη εχει γινει ηδη αμφιβολη..[...] Το πρωτογενες θηλυκο,  η αγροτισσα, ειναι μητερα. Αυτη η λεξη περικλειει ολοκληρο τον προορισμο της, που τον λαχταραει απο τα παιδικα της χρονια. Τωρα ομως εμφανιζεται η ιψενικη γυναικα, η συντροφισσα, η ηρωιδα μιας ολοκληρης κοσμοπολιτικης λογοτεχνιας, απο το βορειοευρωπαικο δραμα μεχρι το παρισινο μυθιστορημα. Αντι για παιδια εχει ψυχικες συγκρουσεις, ο γαμος ειναι ενα προβλημα καλλιτεχνικης βιοτεχνιας και το ζητουμενο ειναι η "αμοιβαια κατανοηση". Ειναι εντελως αδιαφορο αν μια Αμερικανιδα δεν βρισκει επαρκεις λογους για τα παιδια της, επειδη δεν θελει να χασει καμια εποχη του ετους, η μια Παριζιανα, επειδη φοβαται μηπως την εγκαταλειψει ο εραστης της, η μια ηρωιδα του Ιψεν, επειδη "ανηκει στον εαυτο της".
Ολες ανηκουν στον εαυτο τους και ολες ειναι στειρες. 
Το ιδιο γεγονος συνδεδεμενο με τους ιδιους "λογους" το ξαναβρισκουμε στην αλεξανδρινη και τη ρωμαικη και με αυτονοητο τροπο σε καθε αλλη τεχνικα πολιτισμενη κοινωνια [...]
Η πολυτεκνια, την αξιοσεβαστη εικονα της οποιας μπορουσε ακομη να συνθεσει ο Γκαιτε στον Βερθερο, γινεται κατι επαρχιακο. Στις πολεις ο πολυτεκνος πατερας ειναι μια γελοιογραφια-ο Ιψεν δεν την ξεχασε, τη συναντουμε στην Κωμωδια της αγαπης του.
                   
                 (Μεταφραση: Λευτερης Αναγνωστου)

                                                       



Πετσοκοψα πολλα αποσπασματα (Ο,τι βρισκεται μεσα σε αγκυλες ειναι τμηματα ολοκληρα που παρελειψα) για να βγει οσο συντομοτερη και ελκυστικοτερη στο ματι η αναρτηση, ειναι ομως δυσκολο γιατι καθε λεξη που γραφει ο Σπενγκλερ ειναι αρρηκτα συνδεδεμενη με την επομενη: Μονο αν διαβασει καποιος και τους δυο τομους του εργου του θα αντιληφθει ολοκληρωτικα τι θελει να πει.
Ολα τα παραπανω γραφτηκαν το 1922. Σημερα η Δυση ειναι θνησκουσα, γερασμενη, εκφυλισμενη μεσα στην ανωτεροτητα του τεχνικου πολιτισμου της και απανθρωποποιημενη μεσα στην εκλεπτυσμενη παρακμη της. Κανεις δεν αναρωτιοταν μεχρι πριν λιγα χρονια για το αν πρεπει να κανει παιδια, σημερα θα ειναι μεγαλο σφαλμα αν αποδωσουμε στην οικονομικη κριση την υπογεννητικοτητα: Μια ματια στη Βορεια Ευρωπη που δε μαστιζεται ιδιαιτερα απο την κριση, αποδεικνυει του λογου το αληθες: Εκει γεννιουνται ακομη λιγοτερα παιδια. Ειναι σαν ο τεχνικα πολιτισμενος ανθρωπος να αντιλαμβανεται τη ματαιοτητα των παντων, την ματαιοτητα της Υπαρξης, την εξακολουθηση αυτου του κοσμικου αστειου, και, να καταφερνει να "νικαει" τη Σοπεναουερικη Βουληση για ζωη.
Ο απαγορευμενος καρπος ισως ηταν τελικα οχι η Γνωση, αλλα η απουσια της, η συνειδητοποιηση οτι ολα ειναι σχετικα, οτι δεν υπαρχει απολυτη αληθεια, οτι δεν υπαρχει τιποτα που να αξιζει ολον αυτον τον κοπο. Κι ετσι, οταν δεν υπαρχει Γνωση, τοτε ολα ειναι γνωση: Απο την αστρολογια μεχρι τις δημοφιλεις θεωριες συνωμοσιας και τις λοιπες new age παπαριες, βλεπουμε οτι δεν υπαρχει ανθρωπος, απο τον μορφωμενο μεχρι τον λιγοτερο μορφωμενο, που να μη διψα για γνωση, για αναλυση, για κουβεντα, ο ενας με τον αλλον ανταλλαζουμε καθημερινα αποψεις διχως ουσιαστικα να ανταλλαζουμε τιποτα, απλα μιλαμε, μιλαμε για να μην ακουμε τον αλλον, μιλαμε για να μη νιωθουμε μοναξια.
(Ειναι ισως λαθος αυτο που λεγεται οτι η Πολη σκοτωσε την ανθρωπινη επαφη, ισα ισα που στην Πολη δεν εισαι ποτε μονος, παντα φωνες, κορναρισματα, μηχανηματα, παντα αυτη η ακανονιστη και δυσαρμονικη στο νυχτερινο αυτι παρηγορια να εγινε το απαραιτητο μας νανουρισμα, στην υπαιθρο θα αισθανθεις την απολυτη σιωπη, για αυτο και πολλοι σημερα λενε οτι δυσκολευονται να κοιμηθουν χωρις θορυβο. Στην υπαιθρο, πολλες στιγμες της ημερας εισαι μονος σου: Απεναντι σου, διπλα σου, ο εαυτος σου, κι ισως αυτο ειναι τελικα που δε μπορει να αντεξει ο ανθρωπος της Πολης: Τον εαυτο του. Σε αυτη τη "δαιμονικη πετρινη ερημο" κατα Σπενγκλερ, γερνουμε ο ενας πλαι στον αλλον και επικοινωνουμε μεσα απο τοιχους για να ειμαστε μεν ασφαλεις απο τον Αλλον, αλλα ταυτοχρονα να ακουμε τα λογια του, μεσα απο τους λεπτους διχως ηχομονωση τοιχους, για να μη νιωθουμε μονοι).

Η καταληξη του τεχνικου πολιτισμου ειναι ο αθεος ηδονοθηρας, ο κυνηγος του Στιγμιαιου Τιποτα,
ο ανησυχος Αισθητιστης που διαπερναει και διαπερνιεται απο τα εξης σταδια:
Μπορω να εχω ο,τι θελω-
Γιατι να μη μπορω να εχω ο,τι θελω;-
Αν δε μπορω να εχω ο,τι θελω, θελω να πεθανω.
Οι απαγορευσεις απο τα παλαιοτερα Καθεστωτα, ενισχυαν την Επιθυμια. Το σημερινο Καθεστως αντιληφθηκε οτι αν αφεθει ελευθερη η Επιθυμια διχως περιορισμους και συντηρητισμους, τοτε πεθαινει κι ετσι Ανθρωπος διχως Επιθυμια, ειναι ευκολοτερο να ελεγχθει.
Απαξ και γοητευτεις απο την Πολη, δεν υπαρχει επιστροφη. Δε ξερω αν αυτο εχει επαναληφθει στην Ανθρωπινη Ιστορια, οπως ισχυριζεται ο Σπενγκλερ, ξερω ομως οτι οι Πολιτισμοι και οι Αυτοκρατοριες που κατερρευσαν ανα τους αιωνες, κατερρευσαν πρωτα απο μεσα κι υστερα εμφανιστηκε ο εξωτερικος εχθρος για να τους αποτελειωσει. Πρωτα βυθιστηκε η Ρωμη μεσα στην ανωτεροτητα, την εξελιξη και συνεπακολουθως τη σηψη του τεχνικου της πολιτισμου, κι υστερα εμφανιστηκε ο Βησιγοτθος Αλαριχος για να τη καταστρεψει. Πρωτα βυθιστηκε το Βυζαντιο μεσα στους βυζαντισμους, τη διχονοια και την εκλεπτυνση του, κι υστερα ηρθαν οι Σταυροφοροι κι αργοτερα οι Τουρκοι. Πρωτα διελυσε τη συνοχη της τεχνικα πολιτισμενης αυτοκρστοριας του ο Μοντεζουμα με τις θηριωδιες του, κι υστερα εμφανιστηκε ο Κορτεζ.
Η Πολη επομενως, με τις Σπενγκλεριανες, φιλοσοφικες της συνδηλωσεις, μπορει να σηματοδοτει οντως το τελος καθε Πολιτισμου, τον μαρασμο του, την αυτοκαταστροφικη του πορεια η οποια ακολουθειται σχεδον με ευλαβικο τροπο απο τους "πιστους" της, δηλαδη τους κατοικους της.
Ειναι αραγε τυχαιο οτι, ενω το Ισλαμ βαλλεται πανταχοθεν, κανεις δεν αναρωτιεται εκει για ζητηματα καθαρα "Δυτικα", οπως υπογεννητικοτητα, αμφισβητηση των θεσμων, επιβιωση των εκει λαων;
Ειναι αραγε τυχαια η κατ'ουσιαν οικονομικη καταρρευση της Αμερικης, ο κλυδωνιμος της Ευρωζωνης ενω ταυτοχρονα τα B.R.I.C,S βρυχωνται απειλητικα;
Ειναι αραγε τυχαιος ολος αυτος ο μηδενισμος, η πεποιθηση οτι δεν αξιζει τιποτα να θυσιαστεις για αυτο, η σιωπηλη κι αδιαταρακτη πορεια μας προς τον θανατο, η καταφαση του αφανισμου μας, η σχεδον μηδενικη αντισταση απεναντι σε αυτους που σκοτωνουν αδιστακτα εμας, τους γεροντες και τα παιδια;

Ο θανατος σημερα ειναι παντου παρων. Ειναι παρων στις διαφημισεις, στις κρεμες προσωπου και στα μποτοξ, στα συμπληρωματα διατροφης και στην επιμηκυνση του πεους, στη σιλικονη στα βυζια και στη λοσιον για τη φαλακρα, στα αισθησιακα βιντεοκλιπ οπου οι εκφρασεις, το make up, το στησιμο και το σεναριο των Beyonce-Rihanna-Lady Gaga κλπ, δεν ειναι παρα εκφρασεις, make up και στησιμο θανατου. Ειναι παρων στις εσωτερικες μας αναζητησεις και στις αναζητησεις στο Διαδικτυο,  στον Κινηματογραφο, στα βιντεογκεημς, στον τροπο που διαμαρτυρομαστε, στον τροπο που διαδηλωνουμε και στον τροπο που δεν διαδηλωνουμε, πεθαινοντας στους καναπεδες. Ειναι παρων στα απολιθωμενα συνθηματα μας, στα πιο νεκρα κι απ'τον θανατο, επαναστατικα τραγουδια μας, παρων σε οποιαδηποτε εκδηλωση που δεν ειναι παρα μια τελετουργια απωθησης του θανατου
(Αλλα το απωθημενο παντα επιστρεφει)
Ακους καποιον πολιτη να παιρνει τηλεφωνο στα καναλια για να διαμαρτυρηθει για την αναλγητη κυβερνηση, και ειναι σα να ακους τον ιδιο τον θανατο να μιλα. Ολα αυτα που λεει, ειναι νεκρα. Ο θυμος του ειναι νεκρος, η οργη του ειναι νεκρη, η αντισταση του ειναι νεκρη, ο ιδιος ειναι νεκρος.
Ο Δυτικος Πολιτισμος ειναι νεκρος, κι αυτη τη στιγμη δε κανει τιποτα αλλο παρα να διαχειριζεται τις μεταθανατιες στιγμες του. Η ιδια του η εξελιξη και η προοδος, η τεχνολογια και η εκλεπτυνση των εννοιων, ειναι αυτα που τον οδηγησαν εκει. Σε ολα αυτα η απαντηση δε μπορει να ειναι ενα"οπισθεν ολοταχως", μια "επιστροφη στις ριζες", ενας νεολουδιτισμος, γιατι απλουστατα κανεις δε το θελει, και δε πρεπει να το θελει, ολα τα παραπανω ειναι κατακτησεις,
 η απαντηση στην υπογεννητικοτητα πχ δε μπορει να ειναι η απαγορευση των αμβλωσεων γιατι κατι τετοιο βρωμαει μουχλα, συντηρητισμο κι ακροδεξια. Δε γινεται και δε πρεπει να επιστρεψουμε εκει, ο δρομος που εχουμε παρει προς το μελλον, ο δρομος που παιρνει καθε πολιτισμος προς το μελλον ειναι χωρις επιστροφη.
Μακαρι η απαντηση που θα μπορουσε να δοθει εδω να ηταν απλη, ενας βολονταρισμος, ενα "Κι ετσι να ειναι τα πραγματα, μπορουμε να τα καταφερουμε, εστω να επιβραδυνουμε τη πορεια προς το τελος"
Τιποτα απο οσα γραφτηκαν σε αυτη την αναρτηση δεν μπορει να αποδειχθει ατρανταχτα, ειναι απλα εικασιες, μεταφυσικη και ιδεαλισμος. Αν μπορει να αλλαξει κατι, θα αλλαξει. Αν δε μπορει να διαψευστει, θα επιβεβαιωθει. Κοιταζω αυτη τη στιγμη στα βρωμερα φασιστοκαναλα των καναλαρχων ρεπορταζ για τα συσσιτια, μια απολυμενη διαμαρτυρεται στην καμερα τους για αυτα που τραβαει κι αναρωτιεται αν ειναι αυτη η Ελλαδα. Οποια βρωμικη πετρα κι αν σηκωσεις στη χωρα, απο τις Σκουριες, τα διοδια, τη Κερατεα και τις σκανδαλωδεις αναβολες δια νομου της καταβολης του ποσοστου του φορου επι των διαφημισεων, τα ονοματα των καναλαρχων θα βρεις.
Οσο μιλαμε στις καμερες τους διαμαρτυρομενοι, τοσο θα γινομαστε θανατος και θα μοιαζουμε με τον θανατο που ταχα προσπαθουμε να αποφυγουμε..

ΥΓ..
"Αλλα η Πολη ποτε δεν ηταν τα τσιμεντα και οι λεωφοροι
ποτε δεν ηταν οι πολυκατοικιες, οι αγνωστες φατσες,
τα ακαταλαβιστικα αγαλματα, τα περιστερια, οι αγενεις
και η βουη τα βραδια απο τα μηχανηματα.
Η Πολη δεν ηταν μονο αυτα
Η Πολη ηταν κυριως μια
Δικαιολογια,
μια δικαιολογια για να κλειστεις στον εαυτο σου,
για να γινεις εχθρικος με τον διπλανο σου,
μια δικαιολογια για να απελευθερωθει η ερημια της ψυχης σου,
μια δικαιολογια που κανεναν δεν αφησες εδω μαζι σου,
μια δικαιολογια για να πνιγεσαι καθημερινα
μες στα νερα
σαν εκεινη του Ναρκισσου τη
πρωτη τη φορα.."http://celinathens.blogspot.gr/2012/01/blog-post.html
      


32 σχόλια:

  1. Παρακμή της Δύσης, λέει ο φίλος Celin [εδώ], και μας θυμίζει τον Σπένγλερ. Αυτόν που συγκέντρωσε την μήνι φιλελεύθερων και συντηρητικών στην εποχή του. Μου τον θύμισε, λοιπόν. Μόνο που τώρα, ευρισκόμενος σε άλλη φάση, θα παραθέσω- εξ αφορμής- κάτι άλλο, εντούτοις σχετικό:...//http://democracycrisis.com/2010-03-30-10-54-15/2446-2013-12-18-20-04-58

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν απορω Μανωλη για το οτι δεν ενθουσιαστηκαν μαζι του ουτε οι μεν ουτε οι δε..

      Διαγραφή
  2. Συγκλονιστικη αναρτηση celin.Συμφωνω και με τα σχολια σου και με τις αποψεις του Σπεγκλερ,οντως καπως ετσι εχουν τα πραγματα.
    Οντως τωρα βρισκομαστε στην παρακμη και οδευουμε προς το θανατο.Η ιστορια ειναι κυκλος κι επαναλαμβανεται.Και βεβαια μετα την ακμη ακολουθει η παρακμη,και το αντιθετο.
    Ομως τελικα δεν υπαρχει φως;Δηλ ο ανθρωπος ο οποιος διαμορφωνει μεν την κοινωνια,ομως δρα και ανεξαρτητα απ αυτην σαν μοναδα.Γιατι δεν αντιδρα για να αλλαξει τη μοιρα του;Γιατι παθητικα οδηγειται στο θανατο και δεν αντιδρα μεμονομενα;Δηλ ειμαστε τελικα μια μαζα που σαν τα προβατα οδηγουμαστε στη σφαγη χωρις αντιδραση;
    Παντως η απομονωση η εχθροτητα και ολα τα κακα της πολης,υπαρχουν πλεον και στην επαρχια.Γιατι τωρα οι ανθρωποι επιλεγουν αυτη τη συμπεριφορα,ειναι θεμα που χωραει πολυ συζητηση.
    Η ουσια ειναι παντως οτι για τον ενα 'η τον αλλο λογο,κανενας δεν ειναι διατεθιμενος να χασει τον καναπε του εστω κι αν με μαθηματικη ακριβεια τον οδηγει στο θανατο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Sunshine, κι εγω πιστευω οτι ειναι συγκλονιστικη η αναρτηση, για ελαχιστες αναρτησεις θα ισχυριζομουν το ιδιο. Δεν αναφερομαι φυσικα στον επιλογο της και τα δικα μου σχολια, αλλα στα κομματια του βιβλιου που μετεφερα εδω.

      Διαγραφή
    2. Δεν ξέρω αν είχε δίκιο τελικά, αλλά ποιός μπορεί να το ξέρει; Αυτό πού ξέρω είναι ότι έχω έρωτα με τη "Παρακμή της δύσης" καί τον ίδιο καί όπως είπε καί ο Σκοτ Φιτζέραλντ από τότε πού τη διάβασα δεν μπορώ να συνέλθω. Ο Oswald έγραψε ποίημα υπέροχο, όχι έργο φιλοσοφικό. Τι καλά να εβρίσκετο κάποιος καί να μεταφράσει το ίδιο ευσυνείδητα καί την "Ώρα της απόφασης".

      Καμπάνης Γιάννης.

      Διαγραφή

  3. Μόνος στο πλήθος...Μόνος στο σπίτι(όχι η ταινία)..Μόνος στο διάστημα(εδώ θα έβαζα το battlestar galactica που είναι η καλύτερη δραματική σειρά επιστημονικής φαντασίας χωρίς εξωγήινους, με τους cylon που είναι εξελιγμένο ανθρώπινο δημιούργημα και πολές φορές ποιο ανθρώπινο απο τον άνθρωπο.......και τελικά Μόνος στον θάνατο...και παρόλα αυτά νομίζει ότι θα είναι ο ΜΟΝΟΣ που θα επιβιώσει. Αυτοί είμαστε !???
    Καλή ανάρτηση celin

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ντινα, επιτρεψε μου να σχολιασω στο σχολιο σου την αναφορα στο battlestar galactica: Εκπληκτικη σειρα, θυμαμαι ακομα τι ειχα παθει οταν οι τεσσερις ανακαλυψαν οτι ειναι cylons, με background τη διασκευη στο along the watchtower του Ντυλαν...ανατριχιλα (Κι οχι μονο σε αυτη τη σκηνη)

      Διαγραφή
  4. Δεν ξέρω αν πρέπει να φαίνεται περίεργο ή θλιβερό που θέλγουν ακόμη τα μεταφυσικά και αν-ιστορικά παραληρήματα του Spengler: το πεπρωμένο του αφανισμού του λευκού-βορείου ανθρώπου και του πολιτισμού του και η προσταγή να βαδίσει περήφανος ως το τέλος. Η σκέψη του Spengler καθορίζεται από την πεποίθηση του στην ύπαρξη ανθρώπινων ρατσών και της (αναπόφευκτης) σύγκρουσής τους. Το επιχείρημά του για την παρακμή της δύσης βασίζεται στη διαπίστωση του Spengler (αλλά και της πανγερμανικής ιδεολογίας) ότι ο δυτικός πολιτισμός παρασύρθηκε στην ανάπτυξη του ορθολογισμού (φαουστιανισμός) και εξαιτίας αυτού απομακρύνθηκε από το φυσικό τρόπο ζωής. Χρειάζεται προσοχή η άρνηση και η καταγγελία του αστικού νεωτερισμού και της κοινωνίας των μαζών από τους ιδεολόγους της επιστροφής στη φαντασιακή Εδεμ της βοριοευρωπαικής κοινότητας των τεχνιτών, διότι αυτές οι ιδέες δεν είναι ... ούτε προοδευτικές, ούτε σοσιαλιστικές αλλά αντιδραστικές.

    Να ένα παράδειγμα :

    The contrast between Capitalism and Socialism -
    words for which, all this time, literature has searched in vain for a definition, for
    catchwords are not to be defined - is not derived from any reality, but is purely a built-up challenge. Marx introduced these terms into the English engineering industry, he did not draw them from it; [The Hour Of Decision: Part Three]

    κι ακόμη :

    Every ideal is born of someone who has need of it. The ideal of the Liberal, as of the
    Bolshevist, class war was created by people who had either striven unsuccessfully to gain admittance to a higher class of society than their own or found themselves in one to whose ethical standard they could not rise. Marx is a "failed bourgeois," hence his hatred of the bourgeoisie.

    και


    The democracy of the nineteenth century already amounted to
    Bolshevism: it lacked only the courage of its logical conclusions. It is only a step from the Bastille and the equality-demanding guillotine to the ideals and street-fighting of 1848, the year of the Communist Manifesto, and only a second step from there to the fall of Western Tsarism. Bolshevism does not menace us, it governs us. Its idea of equality is to equate the people and the mob, its liberty consists in breaking loose from the Culture and its society. [The Hour Of Decision: Part Three]


    κι εδώ όσον αφορά την εμβριθή κριτική του Spengler στο Μαρξ:

    Friedrich Lenz has demonstrated in Staat und Marxismus (1921, 1924) that it was
    only on these grounds that Marx attacked the states of the Holy Alliance, particularly
    Prussia and Russia, before he became a Socialist in 1843; and that he was still willing, at
    a much later date, to drop his own Communistic theory of the industrial proletariat and
    replace it by a rising of the peasants for the better success of his plan to destroy Tsarism.
    [The Hour Of Decision: Part Three]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επίσης, κατά το Spegler είναι η καθυπόταξη της ψυχής στο πνεύμα που τον οδηγεί στην καταστροφή. Το πνεύμα αναπτύσσει την επιστήμη κι αυτή την τεχνολογία που σκλαβώνει το σύγχρονο άνθρωπο, τον κάνει να χάνει τις επιδεξιότητες του, τον καθιστά άβουλο και παράλληλα χάνεται η δημιουργική επαφή της διανοητικής ηγεσίας με τη Και είναι ακριβώς τα αποτελέσματα του ορθολογισμού (και της επιστήμης) που θα χρησιμοποιήσουν οι άλλες ράτσες, οι εκμεταλλευόμενες, ως όπλα για να τον αποκαθηλώσουν τη λευκή (καυκασιανή ... άλλη ανθρωπολογική μπαρούφα) φυλή από την πρωτοκαθεδρία της πολιτιστικής εξέλιξης. Συμφωνείτε?

    Και καλά, οι φανατικοί αναγνώστες του Spengler ήσαν οι Γερμανοί μεσοαστοί της περιόδου της Βαυμάρης που είχαν χάσει τα αυγά και τα πασχάλια και πολλοί εκ των οποίων στράφηκαν στο ναζισμό για να αποτρέψουν την "προφητεία" του γκουρού ... Διότι η υπόθεση της παρακμής του δυτικού πολιτισμού εξαιτίας της εκφυλιστικής επίδρασης των ιδεών του διαφωτισμού και της κοινοβουλευτικής αστικής δημοκρατίας έβρισκε σύμφωνους τους ναζί και τους κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς συμμάχους και υποστηρικτές τους. Ο Spengler με το έργο του προκάλεσε εκδοτικό πάταγο στη Γερμανία του μεσοπολέμου και αυτό έπειτα από τις τραγικές εμπειρίες και με την απόσταση τόσων δεκαετιών μπορεί εύκολα να εξηγηθεί. Το δυσεξήγητο είναι πώς πιάνουν τόπο οι ίδιες αρλούμπες, σήμερα. Ίσως, επειδή αποτελούν μια παραληρηματική, γενικόλογη όσο και εύπεπτη διήγηση της "ανθρώπινης ιστορίας" ο καθένας μπορεί να βρει κάτι που τον εκφράζει, να συναντήσει την οικειότητα μιας σκέψης που του έχει περάσει από το μυαλό. Μπορεί, αλλά δεν πρόκειται ούτε για ιστορία ούτε για φιλοσοφία αλλά για καλώς συνταγμένο και εμπνευεσμένο τσαρλατανισμό. Όσο για τις προφητείες του Spengler, o Νοστράδαμος δεν τα έχει πάει πολύ χειρότερα.

    Μερικά ακόμη απαυγάσματα της σκέψης του διανοητή ...

    The Hour Of Decision: Part Four

    But the decay of the white family, the inevitable outcome of megalopolitan existence, is spreading, and it is devouring the "race" of nations. The meaning of man and wife, the will to perpetuity, is being lost. People live for themselves alone, not for future
    generations. The nation as society, once the organic web of families, threatens to
    dissolve, from the city outwards, into a sum of private atoms, of which each is intent on extracting from his own and other lives the maximum of amusement - panem et
    circenses. The women's emancipation of Ibsen's time wanted, not freedom from the
    husband, but freedom from the child, from the burden of children, just as men's
    emancipation in the same period signified freedom from the duties towards family,
    nation, and State. The whole of Liberal-Socialistic problem-literature revolves about this suicide of the white race. It has been the same in all other Civilizations.


    The consequences lie before us. The coloured races of the world have up till now been twice as strong numerically as the white. But about 1930 Russia had an annual excess of
    births of four million, Japan of two million; and India, between 1921 and 1931, increased her population by thirty-four million. In Africa the extraordinarily prolific Negro population will increase still more enormously now that European medicine has been introduced to check disease, which was so strong a selective factor. In contrast to this, Germany and Italy have a surplus of births of less than half a million, England - the country of publicly encouraged birth control - less than half this amount, and France and the old-established Yankee element in the United States [11] none at all. This Yankee element, until now the dominant "race" of Germanic stamp, has been rapidly dwindling for some decades. The increase of population comes entirely from the side of the Negroes and emigrants from Eastern and Southern Europe since 1900.


    ...the least exhausted in the white world, and therefore the one on
    which may be placed the most hope.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Pedis, καλως ηρθες.
      Δεν ισχυουν αυτα που λες.

      "το πεπρωμένο του αφανισμού του λευκού-βορείου ανθρώπου και του πολιτισμού του και η προσταγή να βαδίσει περήφανος ως το τέλος"

      Το πεπρωμενο του αφανισμου οχι μονο του λευκου-βορειου αλλα και του οποιοδηποτε αλλου ανθρωπου-μετοχου ενος εκ των 8 προαναφερθεντων μεγαλων πολιτισμων. Κι οχι αφανισμου, αλλα παρακμης τους( Μετατροπη δηλαδη σε φελλαχολαους). Ετσι οπως το λες, φαινεται σα να θρηνει ο Σπενγκλερ για το χαμο της Αρειας Φυλης, Η αληθεια ειναι οτι δε θρηνει καθολου. Η σταση του ειναι ο δυναμικος πεσσιμισμος, οπως επισης μιλαει με σεβασμο και για τους οχτω πολιτισμους, μην υποτιμωντας κανεναν απο αυτους.


      "Το επιχείρημά του για την παρακμή της δύσης βασίζεται στη διαπίστωση του Spengler (αλλά και της πανγερμανικής ιδεολογίας) ότι ο δυτικός πολιτισμός παρασύρθηκε στην ανάπτυξη του ορθολογισμού (φαουστιανισμός) και εξαιτίας αυτού απομακρύνθηκε από το φυσικό τρόπο ζωής. Χρειάζεται προσοχή η άρνηση και η καταγγελία του αστικού νεωτερισμού και της κοινωνίας των μαζών από τους ιδεολόγους της επιστροφής στη φαντασιακή Εδεμ της βοριοευρωπαικής κοινότητας των τεχνιτών, διότι αυτές οι ιδέες δεν είναι ... ούτε προοδευτικές, ούτε σοσιαλιστικές αλλά αντιδραστικές. "

      Καμια καταγγελια του αστικου νεωτερισμου πουθενα στο βιβλιο, καμια ιδεολογια της επιστροφης σε φαντασιακες Εδεμ. Με οσα γραφεις, ειναι ξεκαθαρο οτι δεν εχεις διαβασει το βιβλιο. Σε κανενα σημειο ο Σπενγκλερ δε προτρεπει να παρατησουμε πχ τη τεχνολογια και να γυρισουμε στα δαση ως ξυλοκοποι η τροφοσυλλεκτες. Απλα, περιγραφει τις φασεις στις οποιες διερχεται καθε πολιτισμος. Δε πιστευει οτι αυτες οι φασεις μπορουν να αλλαξουν η να μη διαδεχτει η μια την αλλη, δε πιστευει καν οτι μπορουμε να αποτρεψουμε κατι τετοιο. Αναλυει τα σταδια των πολιτισμων σχεδον αποστασιοποιημενα, γιατι πουθενα δε διαφαινεται η προτιμηση του για παραμονη πχ παντοτινα στο σταδιο του πνευματος της αγροτικης υπαιθρου, σε ιπποτικα ιδανικα κλπ.
      Προσεξε, δε σου λεω οτι οσα γραφει ο Σπενγκλερ εχει δικιο σε αυτα που γραφει, ουτε υπερθεματιζω σωνει και καλα με οσα αναδημοσιευω. Στην αναρτηση μιλαω για μεταφυσικη, εικασιες και ιδεαλισμο.
      Δε μπορω ομως να μην επισημανω τη τρομακτικη ομοιοτητα-συμπτωση της σημερινης εποχης με το σταδιο της εποχης στο οποιο βρισκομαστε σημερα, κατα τις προβλεψεις του.

      "Και είναι ακριβώς τα αποτελέσματα του ορθολογισμού (και της επιστήμης) που θα χρησιμοποιήσουν οι άλλες ράτσες, οι εκμεταλλευόμενες, ως όπλα για να τον αποκαθηλώσουν τη λευκή (καυκασιανή ... άλλη ανθρωπολογική μπαρούφα) φυλή από την πρωτοκαθεδρία της πολιτιστικής εξέλιξης. Συμφωνείτε? "

      Δε συμφωνω γιατι ολα αυτα τα εβγαλες απο το μυαλο σου, εχοντας διαβασει μεχρι τη μεση του δευτερου τομου, λεω οτι τα συμπερασματα σου ειναι εντελως αντι-σπεννγκλερικα. Δεν ενδιαφερει τον Σπενγκλερ μη τυχον χασουν οι Ινδοκαυκασιοι τη πρωτοκαθεδρια τους. Το θεωρει αναποφευκτο και καθε αγωνια για το αναποφευκτο ειναι χαμενος χρονος.

      Οσον αφορα για την υποδοχη του εργου του απο τους ναζι, ναι, ειναι αληθεια οτι ο Χιτλερ αρχικα ενθουσιαστηκε απο το εργο αυτο. Ειναι επειδη δε καταλαβε Χριστο απο αυτο.

      Διαγραφή
    2. "Διότι η υπόθεση της παρακμής του δυτικού πολιτισμού εξαιτίας της εκφυλιστικής επίδρασης των ιδεών του διαφωτισμού και της κοινοβουλευτικής αστικής δημοκρατίας έβρισκε σύμφωνους τους ναζί και τους κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς συμμάχους και υποστηρικτές τους."

      Αλλη μια απιστευτη ανακριβεια, pedis.
      Διαβασε παρακατω λοιπον ποσο αγαπησαν τελικα οι ναζι τον Σπενγκλερ

      "Αρνήθηκε τις προτάσεις να αναλάβει καθηγητής σε γερμανικά πανεπιστήμια και όλη του τη ζωή βρισκόταν σε σύγκρουση με την κατεστημένη παιδεία. Οι ναζιστές τον θεοποίησαν, ο ίδιος όμως κράτησε αποστάσεις από το χιτλερικό καθεστώς, όχι βεβαίως γιατί ήταν κανένας δημοκράτης αλλά επειδή ένιωθε απέχθεια για τις μάζες (στο ορμέμφυτο των οποίων απευθυνόταν ο ναζισμός) και τον «πρωτόγονο αντισημιτισμό», όπως έλεγε, του καθεστώτος. Συνάντησε τον Χίτλερ μόνο μία φορά στο Μπαϊρόιτ και αυτή αρκούσε για να τον χαρακτηρίσει «χοντροκομμένο» και «ανόητο». Πεθαίνοντας το 1936 και ενώ πιο μπροστά οι ναζιστές είχαν απαγορεύσει και την παραμικρότερη αναφορά στο όνομά του, αυτός ο μοναχικός, μοναρχικός και εγωτικός αναρχικός πήρε μαζί του δύο βιβλία των μεγάλων του δασκάλων: τον Φάουστ του Γκαίτε και τον Ζαρατούστρα του Νίτσε."

      http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=156506

      Διαγραφή
    3. Εν κατακλειδι: Δε με ενοχλει να θεωρεις αρλουμπολογο, τσαρλατανο η "Νοστραδαμο" τον Σπενγκλερ. Γνωμη σου και δικαιωμα σου, μπορει και να εχεις δικιο.
      Με ενοχλει ομως να διαστρεβλωνεται αυτο που λεει.

      Διαγραφή
  6. Διόρθωση στην τελευταία παράθεση χωρίου:

    Why is the German people the least exhausted of the white world, and therefore the one on which may be placed the most hope? Because its political past has given it no
    opportunity to waste its precious blood and its great abilities.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Pedis

      Θεωρείς πως απευθύνεσαι σε αγγλόφωνους αναγνώστες ?

      και ένα ακόμη,
      "Η σκέψη του Spengler καθορίζεται από την πεποίθηση του στην ύπαρξη ανθρώπινων ρατσών και της (αναπόφευκτης) σύγκρουσής τους."
      Δηλαδή ανθρώπινες φυλές=ράτσες δεν υπάρχουν αλλά είναι μόνον μια πεποίθηση του Σπένγκλερ !!

      TALIBAN

      Διαγραφή
  7. Ίσως το πρόβλημα να είναι η απονέκρωση-ταρίχευση μεταφυσικών και υλιστικών θεωριών,αναλύσεων,προβλέψεων,προτάσεων και η χρήση τους σε ψευτοδιαλόγους.Ως γνωστόν κανείς ζωντανός δεν μπορεί να διαλεχθεί με εναν νεκρό,πόσο μάλλον να τα "βάλει" μαζί του.Η εκδίκηση της μούμιας.Όταν η μούμια,όπως στις ταινίες,μιλάει,τί ακούμε;Έναν ζωντανό ή έναν νεκρό;Τί παράγει το στόμα της;Θέλει να μιλήσουμε ή θέλει να μας καταπιεί;Τα αποσπάσματα γραπτού λόγου,ως εκτελεστικά αποσπάσματα του συνομιλητή μας.Τα φύλλα των βιβλίων ως κομμάτια γάζας.Ο γραπτός λόγος ως "άφθαρτο","επαναστατικό" προϊόν,που χρησιμοποιείται "αδιάλυτο",προκειμένου να "διαλύσει" τον αντίπαλο.Μακάρι να μπορούμε,ανα πάσα στιγμή,να διακρίνουμε μεταξύ ναζιστικού "θανάτου"(σκοτώματος) και θανάτου ως τέλους-πέρατος.Διαμαρτυρόμαστε,επειδή έτσι κάνουν τα γραμμάτια.Ekso i xeni,me Spengler kai mpostani kanenas den mas pianei(oute kan t'arhidia mas kai mas alloiosei to dna)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βαγγο ελπιζω να μη κανεις κι εσυ το λαθος να θεωρεις τον Σπενγκλερ ναζιστη η θιασωτη του ΕΞΩ ΟΙ ΞΕΝΟΙ κλπ κλπ.
      Καμια μα καμια μα καμια μα καμια σχεση. Δες και την απαντηση μου παραπανω στον pedis
      κατα τα αλλα στα εχω ξαναπει, δε καταλαβαινω ολα οσα γραφεις αλλα μου αρεσει ο τροπος που σκεφτεσαι;)

      Διαγραφή
    2. Οι κουλτουριάρηδες,όλων των πλευρών(ενός πλευρού,στην ουσία-αυτού που κοιμούνται και θέλουν και άλλους να "κοιμηθούν" μαζί τους),θεωρούν τον Σπένγκλερ ναζιστή.Ο καθένας για την εξυπηρέτηση των ιδίων συμφερόντων του,που θα τον προβιβάσουν στη κουλτουριάρικη κλίμακα-ιεραρχία,απ' όπου,σύμφωνα και με τη νεοφιλελεύθερη θεωρία του τρίκλ ντάουν,θα ελεήσουν τον λαό με ψήγματα της καλλιεργημένης(βιολογικά,να υποθέσω) επαναστατικότητάς τους("αντιδραστικής","προοδευτικής"-πιασ' τ' αυγό και κούρεφτο).Ο κουλτουριάρης είναι το ανώτατο στάδιο του ναζιστή(χρυσαυγίτη,στα καθ'ημάς),για να μιλήσω κι εγώ με μοδάτους αφορισμούς.Άλλο πράγμα ο πολιτισμός,άλλο πράγμα η "κουλτουροποίησή" του.Πιο "θολοκουλτουριάρης" απο ναζιστής,δεν γίνεται.Όταν δεν μπαίνω σ'έναν,νοητό έστω,διάλογο,με αυτά που διαβάζω,αλλά,απλά,εγκρίνω ή απορρίπτω,"εκλέγω" "δημοκρατικά",σύμφωνα με την "κουλτούρα" μου,τότε,όπως λέει και το ανέκδοτο,δεν είμαι εγώ ναζιστής,οι άλλοι είναι φασίστες!Επειδή μου τα ξανάπες και λόγω των ημερών,πάρε τριάντα λεπτά(απ' τον χρόνο μου,βαριέμαι να πάω ως την τράπεζα) )!

      Διαγραφή
    3. Βαγγο, εισαι σαφης κι αντιληπτος!
      Συμφωνω με ολα οσα γραφεις,
      τα τριαντα σου λεπτα μου ειναι υπεραρκετα!

      Διαγραφή
  8. Πολύ φιλοσοφία για το τίποτα;
    Μήπως;

    Γιατί να πρέπει ν ανατρέξω στους αρχαίους πολιτισμούς για να καταλήξω στο συμπέρασμα που αβίαστα εξάγεται απ τον καθένα μας, απλά βλέποντας τις πωλήσεις σε σμάρτ φόνς, ταμπλέτες και αυτοκίνητα που ούτε να τα φανταστούμε δεν μπορούσαμε, ούτε η χρήση των περισσότερων απ αυτά μας εξυπηρετεί;
    Μόνο 499.99 ευρώπουλα το τάδε άιτέτοιο 5, λέει η διαφήμηση και σπεύδει ο μαλάκας των 300 κι αυτά όχι μόνιμα, να τ αγοράσει. Ως το επόμενο εξάμηνο που θάναι παρωχημένο και θα κάνει διετές συμβόλαιο για να πάρει με "επιδότηση" 100 ευρώ κάτι που θα κοστίζει 599,99 ε και σε δόσεις συμβολαίου με εταιρεία κινητης τηλεφωνίας των 50 ε/μήνα (50*24=1200 ευρώπουλα). Για να είναι ξεπερασμένο κι αυτό σε ένα εξάμηνο πάλι. Το γίδι.
    Τρόμαξαν οι εταιρείες φωτογραφικών μηχανών να εξελίξουν εύχρηστες, ψηφιακες και κυρίως μικρόσωμες φωτ. μηχανές.
    Και ώωω του θαύματος...ένα κάρο κομπολεξικοί κυκλοφορούν με κάτι που μοιάζει με κοράνι 30 επί 30 εκατ., που το κρατάνε σαν δίσκο σερβιρίσματος, που τραβούν μια ανούσια φωτογραφία απλά για να τη στείλουν εκείνη τη στιγμή στο φέησμπουκ γράφοντας εγώ στο ηλιοβασίλεμα και περιμένοντας να τους κάνουν λάικ και τι θεά που είσαι. Και να μην έχουν που να βάλουν εκέινη την τεράστια ταμπλέτα, εκτος απ τον κώλο τους μετά.
    Για να πάνε στο 4χ4 που κυκλοφορούν με πλαστές πινακίδες (ο χοντρομαλάκας ο άλλος δεν ήταν δα κι η πρωτοτυπία), καλογυαλισμένο, χωρίς ίχνος γρατζουνιάς, γιατί είπαμε 4χ4, μα σιγά μην πάνε με 30.000 ευρώ τζίπ στα χώματα.
    Όσα παρέθεσα, είναι μια μικρή γεύση τοπυ ότι δεν χρειάζεται και πολύ εμβάθυνση στο τις πταίει κι αν η νομοτέλεια της εξέλιξης και του θανάτου των αρχαίων πολιτισμών μας οδογεί με μαθηματική ακρίβεια στον πνευματικό μας θάνατο. Ή μήπως και στον υλικό;
    Απλά, χάσαμε την μπάλα. Απλά ο καπιταλισμός, σε θέλει μαλάκα. Καταναλωτή, μπούφο, παροδικό κι αναλώσιμο.
    Και για να το καταλάβω αυτό, δεν χρειάζεται καμμιά περαιτέρω είδους φιλοσοφική και ιστορική αναζήτηση.

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ mbiker

      Ναι φίλε μου,
      Τι μας χρειάζεται η φιλοσοφία, η ιστορία και όλες αυτές οι βαρετές ενασχολήσεις ?
      Άλλωστε στην νεοελληνική διάλεκτο δεν ανακαλύψαμε την λέξη "κουλτουριάρης" προς απαξίωση των διανοουμένων ?
      Τα "πράγματα" είναι απλά, όπως γράφεις.
      Τι να την κάνουμε την πολύ εμβάθυνση, όπως ξαναγράφεις.

      Να είσαι καλά και μακρυά από τους κουλτουριάρηδες !

      TALIBAN

      Διαγραφή
    2. mbiker δε ξερω τι λες τωρα εσυ, εγω θα πουλαω οσο μουρη και κουλτουρα γουσταρω και οι εχθροι μου ας σκασουν απ΄το κακο τους :)

      Διαγραφή
  9. Απαντήσεις
    1. Ανταποδιδω Γιωργο, σου ευχομαι τα καλυτερα!

      Διαγραφή
  10. Απαντήσεις
    1. Γεια σου Λολα, ευχομαι..........συμπληρωσε εσυ ο,τι γουσταρεις!

      Διαγραφή
  11. Χρόνια καλά για αρχή

    Ταλιμποάν, με αδικείς. Δεν υπονόησα τίποτα περί κουλτουριάρηδων ή τι άλλο φαντάστηκες, ειδικά σ αυτό το μπλόγκ που πολύ το εκτιμώ.
    Το σχόλιό μου αφορούσε αποκλειστικά τα διφορούμενα συμπεράσματα που απορρέουν απ το πόνημα (να το πω έτσι;) του υπ όψιν συγγραφέα που παραθέτει ο σέλινος κι όπως αυτά αβίαστα εξάγονται απ τα σχόλια του pedis.
    Μ άλλα λόγια, αν είναι να βραχυκυκλώνουμε απο ερμηνείες εξιδεικευμένων και βαθυστόχαστων αναλύσεων, όπως εξάγεται απ τη "λεπίδα του Όκαμ", "συνήθως η πιο απλή λύση είναι κι η πιο σωστή".
    Έτσι λοιπόν, εγώ υποννόησα πως αν είναι να τα πάιξω προσπαθωντας να καταλάβω το τι ήθελε να πει ο ποιητής, ας ερμηνεύσω τα απλά πράγματα για να καταλάβω το κάτι τις.
    Τώρα, εσείς οι περισσότερο μορφωμένοι, παρακαλώ να ανεχτείτε τις απλουστεύσεις μου :-)
    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Να και μια ακόμη προχθεσινή ανάρτηση για τον Ο. Σπένγκλερ.
    Έχει μάλιστα παραπομπή για "κατέβασμα" σε pdf, ενός μικρού βιβλίου του Σπένγκλερ - μόνον 41 σελίδες - σαν μια πρόγευση του ογκώδους έργου του "Η Παρακμή της Δύσης"

    http://katavasis.wordpress.com/2014/01/02/requiem-for-a-civilization/

    TALIBAN

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΤΑλιμπαν σε ευχαριστω για τη παραπομπη. Ειναι οντως δυσκολο να διαβασεις και τις 1200κατι σελιδες του. Το παλευω ενα χρονο τωρα και, διαβαζοντας βεβαια παραλληλα κι αλλα

      Διαγραφή