Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΤΕ.

Εσυ το αρχιζεις
κ εσυ το τελειωνεις,
σχεδον ποτε
σχεδον ποτε δε μεταμφιεστηκαμε

Οταν ημουν ματια,
ησουν τα δακρυα μου,
οταν ημουν χερια,
ησουν το αγγιγμα μου
σχεδον ποτε
σχεδον ποτε δε μετανιωσαμε

Ολη μας τη ζωη,
φτιαχναμε ενα μονοπατι.
Μα δε προλαβαμε να το περπατησουμε,
σχεδον ποτε
σχεδον ποτε δε μισηθηκαμε

Τωρα που λυτρωνεσαι,
εγω δεν ειμαι εδω
κι αν κατι με ταλαιπωρει,
ειναι που δε καταφερα ποτε
 να σε πληγωσω

Τωρα που λυτρωνομαι,
εσυ δεν εισαι εδω
κι αν κατι με παρηγορει,
ειναι που δε προσπαθησα ποτε
να σε πληγωσω,

εσυ παλι το αρχιζεις,
μα τωρα εγω θα το τελειωσω.

Σχεδον ποτε

σχεδον ποτε δε καταλαβαμε

2 σχόλια: